เรื่องที่น่าเศร้าที่สุดในการจากลามิใช่การลาจากแต่เป็นความจริงที่วันวานไม่อาจหวนคืนมาเป็นดังเดิมได้ในปัจจุบัน ความจริงที่ว่าถึงแม้ทุกอย่างจะผ่านไปกับกาลเวลา ความทรมาณก็จะยังคงอยู่ ถ้าอดีตเป็นแค่เรื่องเล่าที่เกิดขึ้นแค่ในความฝัน มันคงจะเลือนหายไปในแค่ชั่วข้ามวัน แต่มันล้วนแต่เป็นความจริงที่ยังคงเจ็บ...

หากเปรียบเทียบผู้คนเป็นสิ่งต่างๆ สิ่งต่างๆล้วนมีเวลาการเป็นอยู่ของมันเอง คนที่เราพบเจอก็เช่นกัน พูดคุยกันอยู่อาจจะเดินหายจากกันไปเลยก็ได้ ไม่มีอะไรคงทนเพราะทุกย่างมีเวลาควบคุม คนที่เคยมองหน้ากันอยู่ทุกวัน บอกรักกันอยู่ในทุกวัน พรุ่งนี้อาจจะเป็นวันสุดท้ายที่รักกันก็ได้ ไม่มีอะไ...

ในวันที่ทุกสิ่งเป็นแค่ความหลัง สิ่งที่เรายังคงกอดไว้ก็มีแค่เพียงความทรงจำ ทุกความทรงจำที่ขื่นขมของวันวานกลับไร้ความหมายไปโดยปริยาย ทุกความทรงจำที่เคยหอมหวานก็กลับกลายเป็นอดีตที่ไว้ได้เพียงนึกถึงในวันที่ใจเหนื่อยล้า ณ ปัจจุบัน ตัวผมยังคงก้าวเดินต่อในโลกที่วุ่นวายและยุ่งเหยิง วันวานที่เลือนลางกลับยัง...

เธอคำสรรพนาม คำสรรพนามบุรุษที่ ๒,ใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วย มักใช้ในหมู่เพื่อนผู้หญิง คำสรรพนามบุรุษที่ ๓ ใช้แทนผู้ที่เราพูดถึง ใช้กับผู้มีศักดิ์ต่ำกว่าด้วยความเอ็นดู หรือยกย่อง. แต่สำหรับเราเธอคือ คนที่น่ารัก น่าเอ็นดู น่าทะนุถนอม เธอคือความสดใส ใครหลายๆคนก็คิดเช่นนั้น เธอคือมีความสดใสใน...

จากคนที่เคยร้องไห้กับชีวิตที่ต้องพบเจอ จากคนที่ต้องนั่งเหงาตามร้านกาแฟเพียงคนเดียว จากคนที่ไม่เคยมีใครสนใจ จากคนที่ฟังแต่เพลงเศร้าที่ซ้ำไปซ้ำมา จากคนที่นั่งอยู่แต่ในห้องสี่เหลี่ยมกับแมว แต่วันนี้กลับไม่ต้องมานั่งร้องไห้เพียงลำพัง ไม่ต้องไปนั่งร้านกาแฟเพียงคนเดียว ได้ฟังเพลงร...

เราได้ยินคำ "かつ Katsu ชนะ"นี้บ่อยมากจากซีรี่ย์สั้น เรื่อง "okaasan ore wa daijoubu คุณแม่ ผมไม่เป็นไร" หลังจากที่ดูจบแล้ว มันกินใจเรามาก เรื่องย่อสั้น ๆ"เรื่องเล่าถึงลูกชายคนที่ 2 ของครอบครัว sasaki ryohei เป็นกัปตันทีมฟุตบอลของโรงเรียนมัธยมปลาย และเป็นคนที่เอาจริงเอาจังกับสิ่งที่รัก คือการได้ไปแ...

คืนหลับใหลฟ้ามืดมิดดาวไร้แสง ลมพัดแน่นิ่งไม่กระทำการใด เสียงแห่งสงครามดังขึ้นพลัน ปากกระบอกต่อต้านอากาศภัยแห่ระรัวยิงขึ้นฟ้า ประกายแดงฉานกำเนิดทั่วสารทิศ ท้องฟ้ามืดมิดไม่มีอีกต่อไป แสงแดงฉานกลืนห้วงนภาแหวกฟ้า เห็นเงาทมิฬมหึมาแห่งฝูงยานรบเคลื่อนพล – ผมตื่นขึ้นพร้อมกับเสียงเตือนภัยที่ดังไปทั่วเมือง ผม...

06.05.64 บ่อยครั้งเวลาอยู่คนเดียว เธอมักจะหลุดเรียกเขาในใจ บางครั้งก็บังเอิญ บางครั้งก็ตั้งใจ บ่อยครั้งเวลาอยู่กับเขา เธอมักจะหาเรื่องให้ได้เรียกเขา บางครั้งก็ตั้งใจ อีกกี่ครั้งก็ตั้งใจ บางครั้งที่บังเอิญ เวลาอยู่คนเดียว เธอสรุปว่ามันคือความเคยชิน ความเคยชิน มาจากความสบายใจ เมื่อไหร่ก็ตามที่ใจเธออยู...

“เจอกันอีกแล้วนะ” “....” เด็กหนุ่มนักเรียนมัธยมปลายกล่าวทักฉันในขณะที่เขานั่งอยู่ชั้นบนสุดของสแตนเชียร์ ทั้งสนามฟุตบอลเงียบเชียบเหลือฉันกับเขาเพียงสองคน เอาเข้าจริงฉันจำไม่ได้แล้วว่าเรามาเจอกันในที่แห่งนี้กี่ครั้งแล้ว บรรยากาศเดิมๆ ความเงียบเหงาเดิมๆ แต่ที่น่าแปลกคือฉันไม่เคยนึกชื่อเด็กหนุ่มคนนั้...

เทพเจ้าในอุดมคติของทุกคนเป็นอย่างไร เชื่อหรือไม่ว่าแท้จริงแล้ว พระเจ้าเป็นคนสร้างชนชั้นมากับมือ หลายคนคงคิดว่าใช่แน่หรอ ทำไมพวกท่าน ถึงทำแบบนั้น ไม่ใช่ว่าพระเจ้าควรจะเป็นคนยุติธรรมหรือไง ซึ่งแท้จริงแล้วโลกเกิดขึ้นมาอย่างไร วิทยาศาสตร์คงจะมีคำอธิบายที่สมเหตุสมผลอยู่ แต่ถ้าเราลองมองในเลนส์ของเทพนิยายแ...

ใครจะคิดว่าการได้พบเจอใครสักคนจะทำให้เราเกิดความรักได้ เราพบเจอคนมากหน้าหลายตา วันๆหนึ่งเราเดินผ่านคนเป็นร้อยเป็นพันคน แต่ความบังเอิญในวันนั้น ทำให้เรามาเจอกัน ร้อยคนพันคนก็ไม่สามารถดึงดูดได้เหมือนเขา เราสบตากันด้วยความบังเอิญ ความบังเอิญนี้จะเรียกว่ารักแรกพบได้หรือเปล่านะ...

เธอผู้มองแต่เขา เขาที่เป็นหัวขบวนรถไฟสำหรับเธอ เขาผู้เป็นที่รักสำหรับเธอ และเธอผู้เป็นที่รักสำหรับฉัน เธอเฝ้ามองเขาด้วยแววตาที่สดใสและรอยยิ้มที่สดใส ฉันผู้ที่เฝ้ามองเพียงเธอมาตลอด เธอมักมีคราบน้ำตาเลอะที่แก้มทุครั้งที่เธอเสียใจ เหตุผลเดียวที่เธอเสียใจคือเขา ฉันคนนี้เป...

ความสัมพันธ์ของเราเหมือนมวนบุหรี่ เครียดก็หยิบขึ้นมาสูบ อยากมีความสุขก็หยิบขึ้นมาสูบ หยิบขึ้นมาในทุกห้วงเวลาที่รู้สึกไม่ดี ฉันยินยอมอยู่ในความสัมพันธ์นี้ ความสัมพันธ์ที่เธอหันมาเมื่อไหร่ก็เจอ ยอมเป็นบุหรี่ที่เธอสูบและทิ้งขว้างไว้ที่ไหนสักแห่ง เธอเริ่มจุดบุหรี่เป็นการเริ่มต้นความสัมพันธ์ ระยะเวลาผ่าน...