Me and My WhaleButterr Noey
I whale love u till the last day I existed
  • เช้าแรกของการไม่มีแกมันเป็นแบบนี้นี่เอง
    ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจที่ฝนโปรยปรายตั้งแต่เช้า
    ช่วยสร้างบรรยากาศให้ยิ่งคิดถึงเข้าไปอีก
    เห็นฝนทีไรก็นึกถึงแก เพราะแกเป็นคนไม่ชอบฝนเอามาก ๆ 
    รองเท้าไม้ที่ราคาแสนแพงคู่นั้นของแกมันไม่ถูกกันกับฝน
    พอ ๆ กับเจ้าของของมันเลย
     
    ในเช้าที่ฝนตกแบบนี้ 
    ถ้ายังอยู่ด้วยกัน 
    เค้าก็คงนอนกอดแกไว้ พร้อมลูบหัวเบา ๆ 
    กระซิบข้าง ๆ ว่าไม่ต้องกลัวนะ เค้าอยู่ตรงนี้ 
     
    เมื่อคืน
    เป็นคืนที่เราได้เข้าใจจริง ๆ ว่า 
    หากรักนั่นหมายความรวมถึงการที่เราจะพร้อมปล่อยมือเขาไปด้วย
    ในขณะที่เราตัดพ้อกับตัวเองก็มีคนบอกกับเราว่า
    สองปีที่ผ่านมา ไม่ใช่ว่ามันจะไม่เป็นเรื่องจริงนะ
    ความรู้สึกรัก ความรู้สึกหวงแหนในวันนั้นที่แกได้แสงดออกมามันคือเรื่องจริง
    ในวันที่เค้าตั้งคำถามกับตัวเองเป็นร้อย ๆ รอบว่าแกคนนั้นหายไปไหน 
    เค้าก็รู้สึกได้ว่าแกคนนั้นไม่ได้หายไปไหนเลย
    มันยังอยู่ข้างในจิตใจที่อบอุ่นของแก
    แกไม่ต้องพยายามเอาเค้าคนนั้นออกมาก็ได้
    เพราะไม่ว่ายังไง เค้าก็ยังรักไม่ว่าแกจะเป็นแบบไหน
     
    อย่าคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับความรักดี ๆ เลยนะ 
    มนุษย์ที่มีใบหน้าน่ารัก ตาชั้นเดียวที่เค้าหลงใหล
    มองเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ มือใหญ่ ๆ ที่เค้ากุมยังไงก็ไม่มิด 
    เสียงนุ่มนวล ๆ ของแก กอดที่อบอุ่นมาก ๆ ของแก
    ที่เค้าไม่เคยได้รับความอบอุ่นแบบนั้นจากที่ไหนมาก่อน
    แกเดินเข้ามาทำให้เค้ารู้จักความรักว่าความรักที่ดีเป็นยังไง
     
    ชีวิตของเราทั้งคู่หากเป็นหนังสือ 
    คงต้องบอกว่าเรากำลังเปิดหน้าถัดไปเพื่ออ่านบทใหม่อยู่ 
    ถึงแม้ว่าวันนี้มันจะจบไปแล้ว เค้าไม่เคยคิดเลยว่ามันเป็นเรื่องแย่ 
    สำหรับเค้าแล้วการได้ยืนอยู่ข้างแก คนที่เยี่ยมยอดและ
    แสนดีที่สุดแบบนี้ เป็นสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเค้าเลย
    ถ้ามีคนถามเค้าว่าสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตคืออะไร
    เค้าจะตอบอย่างไม่ลังเลเลยว่า 
    คือการได้รักแก ได้อยู่ดูแลแกในช่วงขณะหนึ่ง
    ซึ่งเค้าหวังว่าซักวันเค้าจะได้ทำมันอีก
     
    ขอโทษที่ผ่านมาเค้ากอดแกแน่นเกินไป 
    เหนื่อยมากแล้วใช่ไหมคนเก่ง ทำเพื่อเค้ามาก็มากแล้ว
    เค้าไม่เคยเสียใจกับเรื่องราวที่ผ่านมา
    สิ่งเดียวที่ทำให้ร้องไห้วันนี้คือการจะไม่ได้มองดูแกเติบโตจากที่ใกล้ ๆ 
    จะไม่ได้ดูแล ไม่ได้จัดยาให้ ไม่ได้ซักผ้า ไม่ได้กวาดห้องให้แล้วต่างหาก 
    แต่เค้ายืนอยู่ข้างหลังแกนะ มองมาเมื่อไหร่ก็เจอ
    หันกลับมาได้ตลอดเลย 
    การได้รอแกก็เป็นสิ่งที่เค้าไม่ลังเลที่จะทำพอ ๆ กับการรักแกเลยเหมือนกัน 
     
    เค้ายังจำวันแรกที่เค้าเจอแกได้ดี
    เด็กหนุ่ม ผมหนา ใส่แว่น ตาชั้นเดียว เสื้อยืดสีส้มกับกางเกงยีนส์
    มีป้ายคล้องคอเขียนชื่อแก 
    คำแรกที่เค้าคุยกันคือ น้องอยู่เอกญี่ปุ่นหรอ สู้ ๆ นะ
    แล้วครั้งที่สองเราก็ได้คุยกันที่ร้านคาราโอเกะ
    วันต่อมาเราไปกินข้าวด้วยกัน ไปซื้อเสื้อที่แกให้เค้าช่วยเลือก 

     

    วันที่เราคบกันเค้าก็ยังจำได้ดี
    มันเป็นเวลาประมาณเที่ยงคืนของวันที่ 29 สิงหา 
    และวันที่เราตัดสินใจแยกย้ายก็เป็นเวลาเที่ยงคืนกว่า ๆ เหมือนกัน 
     
    เค้าบอกกับแกเสมอว่าแกคือชีวิต 
    คือลมหายใจ คือหัวใจ คือทุกอย่างสำหรับเค้าเลย 
    วันนี้เค้าก็ยังยืนยันคำเดิมนะ
    แกเป็นเด็กผู้ชายที่เดินเข้ามาพร้อมกับหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยรัก
    แล้วทุก ๆ วันเราก็รดน้ำพรวนดินให้กับความรักของเรา
    แต่ตั้งแต่เมื่อไหร่เค้าก็บอกไม่ได้ หลาย ๆ อย่างเริ่มเปลี่ยนไป 
    อาจจะเป็นประโยคที่ขัดแย้งกัน 
    แต่เค้าคิดว่า คงเพราะเรายังเด็ก และเพราะเรากำลังเติบโต

     
    เค้าตัดสินใจปล่อยมือแกเพราะอยากให้แกได้ทำในสิ่งที่แกอยากทำ
    ไม่ต้องมากังวล หรือรู้สึกผิดเรื่องเค้าแล้ว 
    เค้ารักแกมากกว่าที่แกจะจินตนาการได้ แกคงจะได้ฟังประโยคนี้จนเบื่อ
    เค้าไม่คิดว่าเค้าจะรักคน ๆ นึงได้ขนาดนี้เลย 
    ต้องขอบคุณแกเลยนะที่ทำให้รู้ว่าการได้รู้สึกรักมันเป็นยังไง

     

    ถ้าแกได้อ่านเค้าอยากบอกแกว่า 
    เค้าจะใช้ชีวิตให้ดีในทุก ๆ วัน จะกินแต่ของมีประโยชน์
    จะไม่ขับรถเร็ว เพื่อที่จะได้รอวันที่เราได้เดินด้วยกันอีกครั้ง
    แกก็ต้องดูแลตัวเองให้ดีเหมือนกันนะ
     
    สำหรับเค้า
    เค้ายอมเจ็บ ยอมแบกรับ ยอมทุกอย่าง 
    เพื่อให้ไอ้หมาของเค้ามีความสุข 
    เค้าไม่อยากให้แกเจ็บเลยแม้แต่นิดเดียว
    ไม่ว่าจะเป็นทางกายหรือทางใจ 
     
    แกบอกว่าแกกลัวที่จะเริ่มต้นใหม่ 
    แกกลัวเจ็บ เค้าคงบอกได้เพียงว่า 
    ถ้าแกเจ็บ เค้าจะเป็นฟูกนุ่ม ๆ รับแกไว้เอง 
    อาจจะจุก หรืออาจจะช้ำ ความเจ็บยังคงหลงเหลืออยู่บ้าง
    แต่แกจะไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน มันจะไม่เป็นแผลแน่นอน 
    เค้าจะรองรับและโอบกอดแกไว้เอง 

    ไม่ต้องคิดว่าตัวเองเห็นแก่ตัวเลย 
    ไม่ต้องพูดอีกแล้วว่าขอโทษ 
    เพราะสิ่งที่เค้าอยากทำมากที่สุดตอนนี้คือ
    การได้เฝ้ามองแกอยู่จากที่เดิม และจะสไลด์ตัว
    เข้าไปรับแกทุกครั้งที่ล้มเลย 

     

    ตอนคบกันมีหลายอย่างที่แกบอกว่าพูดกับเค้าไม่ได้
    ตอนนี้ก็พูดได้แล้วนะ ระบายมันออกมาให้หมดเลย
    เค้าจะตั้งใจฟังอย่างดี โดยที่ไม่ตัดสินเลย
    เค้ามองดูอยู่ตรงนี้เสมอ เสมอเลย
    เค้าเป็นคนรักษาสัญญานะ 
     
    เดือนตุลานี้โรงหนังเปิดแล้ว 
    แกคงจะได้ทำหนึ่งในสิ่งที่แกชอบทำมากที่สุด
    เค้าดีใจด้วยนะ เค้าอวยพรขอให้คนเก่งมีความสุข
    เลิกรู้สึกผิดแล้วออกไปใช้ชีวิตได้แล้วนะ
    สุดท้ายนี้เค้าอยากให้แกรู้ไว้ว่า
    แกได้หว่านเมล็ดพันธุ์ของแกลงในใจเค้าเรียบร้อยแล้ว
    มันจะเติบโตไปเรื่อย ๆ ตามกาลเวลา 
    เค้าจะดูแล รดน้ำ พรวนดินมันอย่างดี
    เค้าอยู่ตรงนี้ที่เดิม ตลอดไป เดินกลับมาได้ตลอดเลยนะคนเก่ง 
    แกเป็นคนเดียวที่เค้าจะรักจนวันสุดท้ายที่เค้าลืมตา
    วันหนึ่งในอนาคตที่เราได้กลับมาเจอกันอีก
    เราทั้งคู่จะเติบโตขึ้น จนเราจะไม่กลับไปทำร้ายกันแบบที่ผ่านมา 
    เค้าจะทำมันให้ดีที่สุด เพราะเค้ารู้มาเสมอ รู้มาตลอดว่าหัวใจเค้าคืออะไร
    มันไม่ใช่อวัยวะข้างในร่างกายที่หน้าอกด้านซ้าย แต่มันคือแก 
    เค้าจะรักษาหัวใจของเค้าให้ดีที่สุด

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
Butterr Noey (@fb8676474166070)
วันนี้คิดถึงมาก ๆ อีกแล้ว
คิดถึงมาตลอด คิดถึงมาทุกวัน ไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึง
ถ้าเป็นในหนังซักเรื่อง นางเอกก็คงจะกาปฏิทินทิ้งไปทีละวัน ๆ
หรือขีดผนังนับวันรอพระเอกไปเรื่อย ๆ
ความรู้สึกของเค้าตอนนี้ เหมือนกับว่าเค้าก็นับวันรอแกเหมือนกัน
แต่มันทั้งทรมาน ทั้งเจ็บปวด คิดถึงจนใจจะขาด
เหมือนเค้าเอาปากกาที่แหลมคมมาขีด
นับวันรอแกลงบนข้อมือข้างขวา
แต่ปลายปากกานั้นมันแหลมมาก แหลมจน
มันทิ่มแทงลงไปในผิวหนัง ทิ้งไว้เป็นแผนเป็น
ที่รอแกมาทายาให้
Butterr Noey (@fb8676474166070)
วันนี้ไม่มีอะไรจะพูดเลย ชีวิตของพวกเรามันสะเปะสะปะยังไงบอกไม่ถูก บางครั้งก็รู้สึกว่ามาถูกทางแล้ว แ่ตบางครั้งก็รู้สึกว่ายังหลงทางอยู่ แกเป็นยังไงบ้าง อยู่คนเดียวแล้วมันดีจริง ๆ ไหม สำหรับเค้าแล้วไม่เลย
Butterr Noey (@fb8676474166070)
คนเก่งพูดวันนี้ว่าคนเก่งไม่ได้มีความฝันอะไร ใช้ชีวิตแต่ละวันทำไมมันถึงเหนื่อยจังเลย
เค้าไม่ได้เข้าใจความเหนื่อยนั้นมากเท่าไหร่ แล้วเค้าก็ไม่รู้ว่าในแต่ละวันคนเก่งต้องเจอกับอะไรบ้าง
ไม่เป็นไรนะ เค้าจะดูแลคนเก่งไปในทุก ๆ วันเท่าที่เค้าทำได้จากตรงนี้
ประคับประคองคนเก่งไปเรื่อย ๆ ในทุก ๆ วัน แม้ในอีก 2 ปี 5 ปี หรือ 10 ปี
คนเก่งจะยังไม่เจอความฝันก็ไม่เป็นไร ไม่ต้องกดดันตัวเองนะ
เค้าจะช่วยให้คนเก่งเหนื่อยน้อยลงในแต่ละวัน เค้าจะทำให้คนเก่งรู้สึกว่าต่อให้แย่แค่ไหนคนเก่งก็ไม่ได้อยู่คนเดียว แล้วคนเก่งจะทำอะไร หรือไม่ทำอะไร ณ ช่วงเวลานั้น เค้าเคารพการตัดสินใจของคนเก่งนะ ใครจะไปรู้ว่าอาจจะมีเช้าวันหนึ่งที่คนเก่งตื่นขึ้นมา แล้วคนเก่งอาจจะรู้สึกขอบคุณตัวเองในเมื่อวานนี้ที่มีความอดทน และพยายามมากขนาดจนมีแรงลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับสิ่งที่ตัวเองอยากทำแล้วจริง ๆ ก็ได้ เหมือนกับเค้าที่เค้ารู้สึกขอบคุณตัวเองในทุกวันที่ยังลืมตาตื่นขึ้นมาเพื่อได้มองคนเก่งเติบโตจากที่ไกล ๆ ตรงนี้ ได้เห็นคนเก่งใช้ชีวิตในแบบที่อยากใช้ ได้ทำอะไรที่อยากทำ ได้ออกไปเล่นกับเพื่อน ได้เจอคนใหม่ ๆ แต่เค้าก็ยืนยันคำเดิมว่าเค้าไม่ได้เอาตัวเองไปผูกไว้กับแกหรอกนะ แกต้องมีชีวิตของแก จะตัดสินใจจะทำอะไรหรือไม่ทำอะไรในวันหนึ่ง เค้าก็ยินดีที่จะรับฟังและยอมรับมัน เค้าอยู่ตรงนี้เสมอนะ ใช้ชีวิตให้เต็มที่ วางใจได้เลยว่าเค้าไม่มีวันไปไหน ไม่ต้องกลัวเจ็บ เค้าจะเป็นเบาะนุ่ม ๆ รองรับแกเอง
Butterr Noey (@fb8676474166070)
วันนี้ยังคิดถึงเราเหมือนเดิม สอบเสร็จแล้วพักผ่อนบ้างนะ
Butterr Noey (@fb8676474166070)
เช้านี้เค้ายังคิดถึงเหมือนเดิม แต่เค้าไม่ร้องไห้แล้วนะ เค้าเก่งไหม
Butterr Noey (@fb8676474166070)
รักนะคนเก่ง รักเสมอเลย เค้าจะบอกรักคนเก่งจากตรงนี้ทุก ๆ วัน เค้าอยากอยู่ดูแลใกล้ ๆ เหมือนเมื่อก่อน ช่วงนี้คงเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากของเราทั้งคู่ เพียงแต่ว่าปัจัยที่เข้ามากระทบเรามันอาจจะเป็นคนละเรื่องกัน เค้าอยากกอดคนเก่งเอาไว้ ลูบหัวแบบที่ชอบทำ พร้อมกับบอกคนเก่งว่าไม่ไรนะ เค้าจะอยู่ตรงนี้ อยู่กับคนเก่งเอง ไม่ต้องกลัวอะไรเลยนะไอ้หมา สิ่งที่เค้ามั่นใจที่สุดในตอนนี้คือเค้ารักแก รักตลอดจนวันสุดท้ายที่เค้าลืมตาเลย