once rememberedployapha.j
San Francisco #5 | รูปภาพจากสองวันสุดท้าย


  • ตอนนั้น... จำได้ว่า...



    สองวันสุดท้ายในซานฟรานซิสโก
    เราสองคนเหนื่อยกันมาก



    เหนื่อยจากการเดินทางร่วมเดือนที่ตะลุยวนไปตลอดชายฝั่ง West Coast
    เราออกไปเที่ยวกันทุกวันแบบไม่พักเลย อึดมาก ฝืนกายหยาบกันมากทีเดียว



    ความทรงจำในสองวันนี้เลยเป็นความทรงจำที่ขาดหาย(อีกแล้ว)
    เห็นภาพก็รู้ว่าไปไหน แต่ตอนนั้นคิดอะไร รู้สึกยังไง มันก็ชักเลือนๆแล้วล่ะ











































    และเราว่าเราคงเหนื่อยจากการถือกล้อง
    เลยยกให้เธอเป็นคนถ่ายเสียเป็นส่วนใหญ่


    รูปที่ได้ก็จะเป็นรูปเราเดินนำหน้าเป็นส่วนมาก


    เช่น รูปนี้













    เรามาสังเกตได้ทีหลังว่าทำไมเธอถึงชอบถ่ายรูปเรานัก
    ทั้งตอนเผลอๆ หรือถ่ายรูปตอนเราเดินนำอยู่ข้างหน้า


    อย่างแรก เธอว่าตลกดี
    อย่างที่สอง เธอว่า ก็เพราะไม่ได้มองคนอื่น ก็เลยถ่ายรูปเราแค่คนเดียว




    ตอนนั้นเราก็ได้แต่ยิ้มเขินจนเกือบจะม้วนตัวเป็นเลขแปด
    อะ อยากจะถ่ายอะไรก็ถ่าย
    จะไม่ว่าอะไรแล้วว่าถ่ายรูปเราออกมาไม่สวย









    ตอนนี้ที่มาดูรูปใหม่อีกที
    เพราะว่าเราเดินนำหน้าเธอห่างเกินไป
    และเดินไปไกลในทางของตัวเอง

    จนลืมว่ามีเธอที่เดินตามหลัง
    และคอยมองด้วยความห่วงใยอยู่เสมอ


    เราสองคนเลยไม่ได้มาเดินข้างกันอีก






    นั่นแหละนะ เราทุกคนล้วนเติบโต
    และในความเติบโตนั้นก็มีการเปลี่ยนแปลง































  • แวะมาไชน่าทาวน์
    น่าจะมากินข้าวกลางวันกันมั๊ง






















































    ตึกปิระมิด เป็นหนึ่งในอาคารแลนด์มาร์ก














    แล้วเราก็แวะไปที่ Cable Car Museum
    เพื่อดูว่ารถรางชื่อดังแห่งซานฟรานซิสโกนั้นทำงานกันยังไง
    (เปล่าหรอก เดินผ่านแล้วเจอ มันฟรี เลยเข้า)



















    ลืมปรับ White Balance...










    แล้วก็มาที่สวนแห่งหนึ่ง
    ที่มีบ้านทรง Victorian เก่าๆแบบที่เห็นในโปสการ์ด









    กะว่าไม่ซื้อโปสการ์ดไง จะมาถ่ายเอง
    แต่ผลปรากฎว่า...





























    อ้อ สวนชื่อ Alamo Square 


















    ก็มีมุมนี้ที่ถ่ายสวยๆได้บ้าง
    ถือว่าไม่เสียเที่ยวนะ











    และก็นั่งรถรางต่อรถเมล์มาที่ Twin Peak
    เพื่อมาชมวิว The Bay แบบ 360 องศา















































































    เรานั่งตรงนี้กันนานพอสมควรเพราะวิวสวย แม้ว่าลมแรงมากก็ตาม
    นั่งมองไปเรื่อยๆ ตลกคนที่โดนลมพัดจนจะปลิว


    ดูเมฆและหมอกที่ค่อยๆคืบคลานกลืนกินสะพานโกลเดนเกตและครึ่งหนึ่งของเมือง
    แล้วคุยกันว่านี่เอเลี่ยนบุกโลกรึเปล่า
    จริงๆข้างล่างเขาอาจจะหนีตายกันก็ได้นะแต่เราไม่รู้





    และก็เป็นอีกซีนหนึ่งในทริปนี้ที่แอบทดไว้ในใจว่าว่า


    เฮ้ย ตอนที่เราอยู่ด้วยกันมันดีนะ













































































  • แวะมาร้าน Swensen's สาขาแรกของโลกด้วย
    เงียบแบบวังเวงวิเวกโหวงเหวงมาก


















    แล้วก็แวะมาตรงถนนที่มันคดเคี้ยวด้วย
    ลอมบาร์ทสตรีทมั๊ง




    บอกแล้วว่าเก็บแลนด์มาร์กครบ
    เที่ยวแบบชะโงกทัวร์ เดินทั่วแบบเมนสตรีม














    ก็น่ารักดี โค้งถี่กว่าทางไปปาย
    มีรถหลายคนมาลองวิชาแล้วก็ติดแหงกเป็นภาระชาวบ้านชาวช่อง










    แล้วก็ไปปิดท้ายทริปนี้กันที่

    Palace of Fine Arts












































    จบ




Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in