กลอน/เรื่องสั้นของ TearfulTearful
กลอนถึงรักทั้ง 4 ของผม
  • นั่งมองฟ้านภางามเมื่อยามค่ำ
    ความทรงจำร้ายๆไม่จางหาย
    เรื่องแสนเศร้าเก่าๆไม่เสื่อมคราย
    เหมือนเวียนว่ายในความทุกข์ชั่วนิรันดร์

    เมื่อเธอไปโลกใบนี้แสนมืดมิด
    ไร้ชีวิตไร้วิญญานไร้สีสัน
    แสนคิดถึงแสนคำนึงแสนผูกพัน
    เมื่อเธอนั้นจะจากไปไม่คืนมา

    จุดบรรจบพบปะกับความรัก
    ใจทึกทักคิดไกลไปไหนหนา
    เธอเดินตรงโค้งตัวก้าวเข้ามา
    ในเวลาที่ต้องการกำลังใจ

    ราวสิ้นสูญทุกอย่างที่เคยฝัน
    เมื่อคนนั้นจากไปไกลเกินตามไหว
    กลับมีเธอคนนี้เป็นเพื่อนใจ
    จนไม่รู้เกิดอะไรระหว่างกัน

    จากวันนั้นถึงวันนี้ก็สี่รัก
    ขอบคุณนักเพื่อนฝูงร่วมฝ่าฝัน
    ขอขอบใจทุกคนคอยข้างกัน
    จะยังคงยึดมั่นรักต่อไป

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in