I love not man the less, but books moreMALAVITA
(Book) รีวิว ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม เล่ม 4
  • ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม เล่ม 4

    ผู้เขียน: อวี่จิ่วฮวา
    ผู้แปล: เบบี้นาคราช
    แจ่มใส มากกว่ารัก
    7 เล่มจบ


    *รีวิวนี้อาจมีสปอยล์เนื้อหาบางส่วนเล็กน้อย เตือนแล้วนะจ๊ะ*

              หลังจากอ่านมาสามเล่มเรารู้สึกว่า ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม เป็นนิยายที่ควรค่าให้ติดตาม พอเล่ม 4 วางขายก็เลยรีบสั่งมาอ่านเลยทันที

              สำหรับเล่มนี้ มู่หวั่นชิว ทดลองเครื่องมือใหม่ๆ ที่อยู่ในตำราลับตระกูลเว่ย เพราะต้องอาศัยแรงใจแรงกายล้วนๆ เนื่องจากไม่ค่อยเข้าใจเครื่องไม้เครื่องมือเหล่านี้นัก แต่สุดท้ายแล้วก็สำเร็จ นอกจากนั้นยังถูก หลีจวิน แอบถามตอนนางเอกของเราเมาว่าจะแต่งให้เขาได้หรือไม่ (แหม่...พี่พระเอกกกก) แต่มู่หวั่นชิวกลับตอบว่า "ชาตินี้ทั้งชาติจะไม่แต่งให้ใครทั้งนั้น!" เอ้า ได้ยินหรือเปล่าหลีจวิน!

              แต่นั่นทำให้พระเอกถอยหรือ? ไม่ ผู้ชายในเรื่องนี้ค่อนข้างหน้าด้านหน้าทนไม่น้อยเลยในสายตาเรา ไล่เท่าไรก็ไม่ยอมไป แต่ในขณะที่หลีจวินกำลังทำคะแนนสูงลิ่วอยู่นั้น หร่วนอวี้ ก็ใช้วิธีการหยาบช้าบีบบังคับจะให้มู่หวั่นชิวแต่งเป็นอนุภรรยาให้เขาด้วยการส่งคนไปลักพาตัวนางมาที่จวน โอ้โหหหห นี่สิถึงจะเรียกว่าคนชั่ว

              มู่หวั่นชิวเกลียดมากโกรธมากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ทั้งยังได้เจอหน้า หงซิ่ว สาวใช้ทรยศในชาติก่อนของตัวเองอีก ไปๆ มาๆ มู่หวั่นชิวเลยได้รู้ว่าแท้จริงแล้วหร่วนอวี้ในชาติก่อนหลอกอะไรนางไว้บ้าง ไม่ใช่แค่เรื่องที่รู้ๆ กันดีแต่ยังมีเพิ่มอีกเป็นกระบุง เรียกว่าหากเจอเองกับตัวเราต้องกระอักเลือดตายแน่ๆ ส่วนมู่หวั่นชิวก็แค้นจนทำอะไรไม่ได้เลยจะเอาชีวิตเข้าแลก เพราะถูกขู่ขนาดนั้นหร่วนอวี้ก็เลยยอมไม่แตะต้องนาง

              แต่เกิดเป็นนางเอกเรื่องนี้มีแต่เรื่องเฮงซวยเข้ามาในชีวิต เพราะการโดนบีบให้ค้างในจวนของหร่วนอวี้เป็นแผนของเขาทั้งนั้น เช้ามาคนอื่นก็เห็นท่าทีสนิทสนมเหล่านี้หมด (ซึ่งแน่นอนว่าเป็นฝีมือหยาบช้าของหร่วนอวี้) และเข้าใจไปว่ามู่หวั่นชิวเป็นของเขาแล้ว อย่างนี้ต่อให้ไม่อยากยังไงก็ต้องแต่ง / ขอแทรกความคิดตัวเองตรงนี้สักนิด เล่มก่อนๆ ว่าเกลียดอีตาหร่วนอวี้แล้วนะ เจอเล่มนี้ไปคืออยากเอามีดสับๆๆ เลย ผู้ชายอะไรใช้วิธีการได้น่ารังเกียจมากจริงๆ ขยะแขยงมาก

              พระเอกล่ะ พระเอกไปไหน? พระเอกมาค่ะ มาหลังจากนั้น แต่ดั๊นนนนไปเห็นท่าทีสนิทสนมเหล่านั้นเลยเขวไปเหมือนกัน แต่พี่ใจกว้าง โชคดียังมีสติ เลยมีวิธีรีบมือหร่วนอวี้ซ้ำยังปกป้องมู่หวั่นชิวไว้ได้ด้วยวิธีการของเขา แต่ชื่อเสียงมู่หวั่นชิวก็ไม่เหลือแล้วล่ะ ยิ่งไปกว่านั้นคือเรื่องนี้ดันรู้ไปถึงหูของนายท่านและฮูหยินหลี พ่อแม่ของหลีจวิน ทำให้เกิดอาการ "ไม่ปลื้ม" อย่างแรง บีบให้หลีจวินทำบางอย่างที่ทำให้เราๆ คนอ่านกำหมัดแน่น อยากจะร้องว่า "คนเขียนทำแบบนี้ได้ไงว้าาาา" ออกมาดังๆ (แน่นอนว่าไปอ่านกันเองนะจ๊ะ)

              ส่วนมู่หวั่นชิว รับมือคนไร้ยางอายอย่างหร่วนอวี้แล้วก็ยังต้องรับมือผู้หญิงทั้งหลายในเรื่องที่เหมือนจะพร้อมใจดาหน้ากันเข้ามาหาเรื่องกันไม่ขาดสายตั้งแต่ช่วงต้นเรื่อง กลางเรื่อง และปลายเรื่อง นั่นคือ เหยาจิ่น หลิ่วเฟิ่ง และ ปรมาจารย์กู่ฉิน อ่านแล้วก็เหนื่อยแทนนางเอกพร้อมกับคิดว่าทำไม๊ทำไมชีวิตนางถึงเหนื่อยยากขนาดนี้ (วะ)

              เล่มนี้เป็นการชิงรักหักสวาทกันของผู้ชายสองคน มีอะไรงัดกันออกมาให้หมด แต่ขอบ่นนิดเรื่องพระนาง สองคนนี้เป็นพวกที่คิดเองเออเองเก่งงงง ไม่ชอบเอ่ยปากถามแต่ใจคิดเองไปโน่นแล้ว อีกอย่างหลีจวินคือมี "ปมเฮยมู่" ชอบชิงชังเฮยมู่ แล้วนางเอกก็เป็นคนแบบนั้นไง คิดไรไม่ออกก็โยนให้เฮยมู่ ซึ่งมันเป็นแบบนี้ตั้งแต่เล่มก่อนๆ และพออีตาพระเอกรู้ว่าที่ทำๆ ไปเนี่ยเพราะเฮยมู่สั่ง เพราะเฮยมู่บอก เพราะเฮยมู่ต้องการ พระเอกก็คิดไปแล้วว่าใจนางไม่มีข้า มีเพียงเฮยมู่ผู้นั้น กระซิกๆ / ปาดน้ำตาประหนึ่งภรรยาผู้ถูกทอดทิ้ง ซึ่งในส่วนนี้มันมากเกินจนเราเริ่มรำคาญและคิดว่าเมื่อไรพระเอกมันจะรู้ความจริง เมื่อไรนางเอกมันจะยอมเชื่อใจพระเอก และเมื่อไรคนเขียนจะใจดีกับพระนางบ้างโว้ย! แต่พอคิดได้ว่ายังเหลืออีกตั้งสามเล่มกว่าจะจบเราก็ได้แต่ถอนหายใจ...

              หลักๆ จะมีประมาณนี้ จะมีสองเรื่องคือชิงรักหักสวาทกับเรื่องของเครื่องหอมที่ตอนนี้ใกล้ถึงวันต้องส่งเครื่องหอมให้องค์หญิงแล้วแต่ดันมีปัญหาใหญ่บางอย่างขึ้น เป็นการทิ้งท้ายเล่มที่ถามว่าค้างมั้ยก็ค้างอยู่ แต่ก็ไม่ได้มากมายอะไรนัก ในส่วนของเล่มนี้เราให้ 8/10 หักไปเพราะรำคาญพระนางอยู่บ้าง วันหน้าอย่าคิดกันเองบ่อยนะ ทั้งสองคนเลย ใจเย็นๆ กันหน่อย 55555 อ้อ อีกอย่างคือเล่มนี้ยังไร้เงาของพี่ชายบ้านนาที่บอกจะไปฝึกวรยุทธก็คือเงียบไปเลย นางเอกกับพี่ชายแสนดีคนนี้จะได้กลับมา reunited กันมั้ยอันนี้ก็ยังคาดหวังอยู่

    Note: แม้คนเขียนจะยังไม่ได้เฉลย แต่ใจเราคิดไปเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วว่าไอ้ตำราตระกูลเว่ยต้องเป็นของคนยุคอนาคตแน่ๆ เพราะในเล่มนี้เองก็มีศัพท์แสงที่คนโบราณไม่เข้าใจเข้ามาเหมือนเคย อย่างคำว่าสุญญากาศซึ่งมู่หวั่นชิวไม่เข้าใจคำคำนี้ แต่ก็ไม่รู้ว่าความคิดเราจะถูกมั้ย และไม่รู้ว่าคนเขียนจะเฉลยหรือเปล่า แต่เราอ่านแล้วตงิดๆ เลยอดคิดงี้ไม่ได้จริงๆ ยังไงเพื่อนๆ อ่านแล้วคิดเห็นแบบไหนสามารถพูดคุยแบ่งปันกันได้นะคะ ^^



    PAGE
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in