MERMATE #mermatejoomผู้หญิงล้านอารมณ์
MERMATE || Myth#2 - For A Long Time
  • เพลงประจำตอน

    Celtic Lullaby Music - Aqua Lullaby
    (Link: https://bit.ly/2PnjgIB )
    ปล. สำหรับใครที่กลัวภาพทะเลลึก ๆ
    เกียมมือเลื่อนให้ไวเลยนะคะ 
    จะบอกว่าตอนนี้มีภาพประกอบด้วยนะคับ


    บันทึกในใจวันสุดท้าย

     

    วันนี้แล้วสินะที่ 'อิสระ' จะกลับคืนสู่ข้าอีกครั้ง

    นับตั้งแต่วันที่ข้าตัดสินใจพาตัวเองดำลงสู่ก้นบึ้งแห่งมหาสมุทร

    สู่สถานที่ที่ลึกและมืดมิดที่สุดของท้องทะเล ไร้ซึ่งแสงใดจะลอดผ่านมาถึงได้

    เพื่อมาพบกับผู้ทรงอำนาจตามที่เผ่าพันธุ์เล่าขานต่อกันมา

     

    หากปรารถนาสิ่งใด เจ้าจงดำดิ่งสู่ก้นบึ้งของผืนน้ำไปยัง 'เดวี่โจนส์ล็อกเกอร์'

    อ้อนวอนคำปรารถนาที่เบื้องหน้าของวิหาร  หากแรงปรารถนาของเจ้ามากพอ

    ท่านผู้นั้นจะดลบันดาลทุกสิ่งสมใจดังที่หมายปอง




    เดวี่โจนส์ล็อกเกอร์  วิหารโบราณขนาดใหญ่ที่ถูกทิ้งร้างอยู่ภายใต้ความมืด

    เสาน้อยใหญ่หักพัง คล้ายซากสิ่งก่อสร้างทั่วไปที่พบได้ตามก้นมหาสมุทร

    บรรยากาศโดยรอบของวิหารเงียบสงบ แต่ชวนขนลุกอย่างน่าประหลาด

    ที่แห่งนี้ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตทุกชนิด แม้แต่เมอร์เมดเอง...หากไม่จำเป็นคงไม่ดำดิ่งลงมาถึงที่นี่


    ว่ากันว่าเป็นที่พำนักของ 'ตระกูลคาลิปโซ่'  ผู้ยิ่งใหญ่แห่งท้องทะเล

    ไม่มีใครรู้ว่าทายาทคนปัจจุบันหน้าตาเป็นเช่นไร เพศสภาพเป็นหญิงหรือชาย

    ตามตำนานเล่าว่า คาลิปโซ่มักมีอารมณ์แปรปรวนเหมือนดังคลื่นทะเล

    วันใดคลื่นทะเลจะสงบ แปลได้ว่าท่านคาลิปโซ่กำลังอารมณ์ดี 

    แต่ในทางกลับกัน...

    หากวันใดที่ท่านอารมณ์ไม่ดี วันนั้นจะกลายเป็นฝันร้ายของชาวเดินเรืออย่างแน่นอน


    7 ปีที่แล้วข้าว่ายลงมาจนถึงที่นี่ ทั้ง ๆ ที่ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรื่องเล่านั้นเป็นจริงหรือไม่

    ไม่ใช่เพื่อข้า แต่เพื่อช่วยชีวิตของเด็กมนุษย์รุ่นราวคราวเดียวกันคนนั้น

    สัญชาตญาณของเผ่าพันธุ์บอกข้าว่ากลางดึกคืนนั้น

    พายุลูกใหญ่ ขนาดที่มนุษย์คงไม่อาจต้านทานได้กำลังจะมาถึง

    มันคงจะดี ถ้าไม่มีมนุษย์คนใดเลือกออกทะเลในวันนั้น


    แต่แล้ว...โชคชะตาก็เหมือนเล่นตลก 

    สร้อยบนคอของข้าเรืองแสงขึ้นเป็นสีฟ้าใส เป็นสัญญาณบอกว่า

    เจ้าของสร้อยอีกเส้น บัดนี้กำลังล่องเรือออกสู่ทะเล....


    แต่อย่างไรก็ตามนับเป็นโชคดีของข้าและเจ้าที่ตำนานเป็นความจริง

    เมื่อข้ามาถึงยังส่วนที่ลึกที่สุดของมหาสมุทร ข้าได้พบกับท่านผู้นั้น 

    และเพื่อให้คำปรารถนาของข้าเป็นจริง...

     

    ชีวิตของเจ้า ต้องแลกมาด้วย อิสรภาพของข้า

     

    ซึ่งถือเป็นสิ่งที่พวกเราชาวเมอร์เมดหวงแหนมากที่สุด

    เมอร์เมดอย่างเราไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่อยู่รวมกันเป็นฝูง

    ต่างตนต่างมีอิสระในตนเอง มักไม่มีการผูกมัดกับสิ่งใดหรือที่ใด


    แต่ก็แน่นอนว่าผลการตัดสินใจสุดท้ายของข้าคือ

    การเลือกขังตัวเองอยู่ที่นี่ เป็นผู้เฝ้าดูแลวิหารตลอด 7 ปีที่ผ่านมา

    อย่างที่ข้าสัญญากับเจ้า ไม่ว่าอย่างไรเจ้าจะไม่มีวันจบชีวิตลงที่ก้นทะเล...

     

    แต่ละวัน แต่ละคืนที่อยู่ที่นี่ ผ่านไปอย่างช้า ๆ และแสนน่าเบื่อ

    ข้าว่ายน้ำไปมาอยู่ได้เฉพาะในระดับน้ำที่แสงไม่อาจส่องลงมาถึง

    อัญมณีหลากสีหลายพันเม็ด ข้าวของสมบัติเครื่องเงินทอง

    ที่ถูกเก็บไว้อย่างดีภายในวิหารถูกจัดเรียงใหม่รอบแล้วรอบเล่า

    ข้าเฝ้าเขียนบันทึกอยู่ภายในใจตัวเองทุกวัน....ทุกวัน

    เพราะหวังเพียงให้การคิดอะไรไปเรื่อย อาจทำให้คลายความฟุ้งซ่านไปได้บ้าง

     

    ข้าใช้ชีวิตอย่างนั้นเรื่อยมา จนในที่สุดก็ครบกำหนดตามสัญญา

    พลังคาถาที่เคยกั้นข้าไว้ บัดนี้มนต์นั้นได้คลายลง

    ร่างกายเริ่มรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิของน้ำที่อุ่นขึ้น

    ตาของข้าเป็นประกายทันที เมื่อได้เห็นแสงจันทร์อยู่รำไร

    พร้อมสะบัดหางให้เร็วที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้เคยว่ายมา

    จากจุดที่ลึกที่สุดของท้องทะเลโผล่ขึ้นสู่ผิวน้ำ



    นานเหลือเกิน ที่ข้าไม่ได้เห็นผืนทะเลอันกว้างใหญ่อย่างนี้

    นานเหลือเกิน ที่ไม่ได้แหงนมองดวงดาวบนท้องฟ้า

    นานเหลือเกิน ที่ข้าไม่ได้รู้สึกถึงพลังแห่งแสงจันทร์

    และนานเหลือเกิน ที่ เรา ไม่ได้เจอกัน

     

    จะว่าไป ป่านนี้เจ้าจะเป็นอย่างไรบ้าง?  มีชีวิตที่ดีอยู่ใช่ไหม?

    ยังเล่นเพลงอยู่รึเปล่า? ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะฟังเสียงเครื่องเป่าของเจ้าอีก

    ใจนึงข้าก็อยากไปพบเจ้า แต่อีกใจก็เต็มไปด้วยความหวั่นกลัว

    เวลาผ่านไปถึง ปี ไม่รู้ว่าเจ้าจะยังจำข้าได้ไหม?

    ถ้าเจอกันในตอนนี้เจ้าจะยังคงยิ้มให้ข้าเหมือนอย่างตอนเด็กหรือเปล่า?


    หากวันใดสร้อยเงินที่มีอยู่ที่ข้าส่องสว่างเป็นสีฟ้าใสอีกครั้ง

    เมื่อนั้นข้าควรออกไปพบเจ้าดีหรือไม่ข้าควรตัดสินใจอย่างไรดี?

     


    - ☾ -



    || เกร็ดตอนนี้มีอยู่ว่า ||

    ชื่อวิหาร Davy Jones’ Locker มีที่มาจากสำนวนภาษาอังกฤษที่แปลว่า

    ด้านล่างของท้องทะเล หรือก้นสมุทร ทั้งยังมีความหมายโดยนัยว่าเป็น

    สถานที่สุดท้ายของเหล่ากะลาสีและเรืออับปางที่มักจะไปจบชีวิตลงที่นั่นด้วยค่ะ

    ส่วนเรื่องตำนานคาลิปโซ่ก็นำมาจากตำนานจริงนะคะ

    ใครอยากรู้เพิ่มเติมต้องรอติดตามไปเรื่อย ๆ นะ อิอิ



    - ☾ -


  • || ทอล์กกะไร๋เต๋อ ||


    ฮึ้ย!  ผู้หญิงล้านอารมณ์หรือล้านมู้ด มันอัพเรื่องนี้แน้ว จาล้อง T___T

    วันนี้พาทุกคนไปอ่านบันทึกในใจของน้องเมอร์เมดกัน!

    เล่าทางฝั่งของน้องเมอร์เมดบ้างว่าเอ๊ ที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้นนะ


    ไม่รู้ว่ามีใครยังจำเรื่องนี้ได้อยู่ไหม ยังมีคนรออยู่รึป่าว เค้าหายไปนานเลย ;____;

    แต่ต่อจากนี้เค้าจะพยายามหาเวลามาอัพต่อให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้คับ!

    ยังไงก็ฝากติดตาม แล้วก็แวะมาส่งฟีดแบ็คกันหน่อยนะค้าบ 

     

    τα λέμε αργότερα

    แล้วเจอกันคับ

    #mermatejoom


    - ☾ -

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in