เราใช้คุ๊กกี้บนเว็บไซต์ของเรา กรุณาอ่านและยอมรับ นโยบายความเป็นส่วนตัว เพื่อใช้บริการเว็บไซต์ ไม่ยอมรับ
Life from EarthMidnightMessageBox
Gone 218 day
  • Gone 218 day



    สวัสดี 

    “เพื่อนมนุษย์เอ๋ย”


    ไม่ได้เจอกันนาน เลยนะ ยังสบายดีกันรึป่าว?


    มันช่างเป็นเวลาที่แสนทรมาน และยาวนานยิ่งนัก กับการห่างหายไป จาก น้ำหมึก และปากกา

    กับเหตุการณ์ที่ผ่านมา สถานการณ์อันต้องพบพาน เรื่องราวกับผู้คนมากมาย ที่จำเป็นต้องเผชิญ


    มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ กับการไม่สามารถที่จะขีดเขียนหรือสร้างสรรค์ผลงานที่เรารักมันออกมาได้ใน “ภาวะจำยอม” 



    ด้วยร่างกายและจิตใจ 

    อันไร้ซึ่งแรงบันดาลใจ มันช่างเป็นอะไรที่โหดร้ายเกินกว่าจะยอมรับและให้อภัยมันได้ 


    หลากหลายปัจจัยซึ่งถาโถมเข้ามา ช่างยากเย็นเกินกว่า ที่ฉันนั้นจะกลับมาจับปากกา แล้วเดินหน้าต่อไป


    ความสูญเสียมากมาย ที่ดาหน้ากันเข้ามา กระทบและทับถมยิ่งกว่าจะเปรียบกับสิ่งใด แม้หลายคนจะลองนิยามให้ ว่ามันเป็นเคราะห์กรรมบ้าง มารผจญบ้าง ก็คงยังน่าทุกข์ระทมไม่เพียงพอ มันเกินกว่าจะบรรยายได้จริงๆ



    ว่าด้วยเรื่องราวของการสูญเสีย 

    ทั้งทางร่างกาย และจิตใจ ซึ่งไม่สามารถเอ่ยปากออกไป ให้ใครได้เลย ก่อเกิดภาวะความไม่มั่นคง ที่ก็ยังไม่สามารถมองหาทางออกได้อย่างจริงๆ จังๆเสียที 


    ไม่พอแค่นั้น มันยังมีเรื่องราวของ ความสัมพันธ์ ที่มันขาดสะบั้น ในหลายคน ไม่ว่าจะเคยเคียงคู่ หรืออยู่รอบกาย มิตรภาพที่มลาย ได้แปลเปลี่ยนไป ในรูปแบบที่ไม่เหมือนเดิม


    และนั่นแหละเหตุการณ์ต่างๆ นาๆ ที่ทำให้ฉันนั้น จางหายไป ได้ปล่อยให้หน้ากระดาษนั้นว่างเปล่า ไปพร้อมกับหมึกปากกาที่แห้งผากไป



    แต่คุณเชื่อหรือไม่?

    ว่าฉันนั้น ไม่เคยหยุดคิดถึงมันได้เลย ไม่ว่าวันไหน หลายครั้งในบทสนทนา ก่อเกิดมาเป็นประเด็นอันสามารถ ต่อยอดมาใช้ ขีดเขียน เรื่องราว และในหลายครั้ง ที่เรานั้นกำลังอยู่ในภวังค์เมื่อยามหลับตา 


    หรือแม้แต่ตอนเรา กำลังชำระล้างร่างกาย เพื่อพร้อมรับมือกับความโสมม บนโลกใบนี้ ฉันมักจะได้อะไรใหม่ๆ 


    “แล้วมันก็ได้ล่วงเลยไปเป็นเวลากว่า 218 วัน ที่ฉันหายไป”


    จริงๆแล้วนี่ควรเป็นบทความแรกที่ควรลงต้อนรับการกลับมา 

    แต่ทว่ามันดันมีเรื่องอื่นที่น่าเขียนมากกว่านี่สิ ฉันเลยอดไม่ได้ที่จะเขียนมันให้เสร็จก่อนที่อารมณ์ร่วมจะจางหายไป



    เอาเป็นว่าขอฉัน “กล่องข้อความเที่ยง” ประกาศอย่างเป็นทางการ

    ว่าฉันกลับมาแล้วนะ “เพื่อนมนุษย์” และฉันสัญญา ว่าจะทำมัน ให้ดีกว่าเก่า


    ด้วยน้ำลาย น้ำหมึก และปลายปากกา

    ขอสัญญาว่า จะตั้งใจใช้มัน เพื่อสร้างสรรค์ 

    สายลม และหน้ากระดาษให้มีสีสัน ที่มากกว่าเดิม


    “ว่าแต่เรานั้น คิดถึงกันบ้างไหม?”


    เอาเป็นว่าไม่เป็นไร ฉันเพียงแค่ ขอกล่าวสวัสดี อีกซักหนึ่งที


    จาก เพื่อนมนุษย์ท่านหนึ่ง

    ถึง เพื่อนมนุษย์ท่านอื่น



    𝙼𝚒𝚍𝚗𝚒𝚐𝚑𝚝𝙼𝚎𝚜𝚜𝚊𝚐𝚎𝙱𝚘𝚡

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in