Life from EarthMidnightMessageBox
สงคราม
  • แน่นอนว่า เมื่อเราได้ยินคำนี้ 

    มันมักจะเป็นอะไรที่ไม่ค่อยดีเลยว่าไหม?


    นั่นมันเป็นเพียงพฤติกรรมความรุณแรง 

    ที่อาจเกิดจากสันดานดิบ ที่โหยหา และกระหายในประโยชน์ หรืออำนาจการคลองตนที่หนึ่งเพื่อประกาศศักดาให้เป็นที่ประจักษ์เท่านั้น เพราะความอดอยากปากแห้งของคนหมู่มาก อาจเป็นเพียงแค่ฉากหน้า ที่ทำให้ใครบางคนสามารถนำมาใช้เป็นคำกล่าวอ้าง เพื่อความรุ่งโรจน์ในอะไรบางอย่างก็เป็นได้


    โอเคสงครามที่เรากำลังจะมาพูดถึงกัน

    นั้นไม่ได้หมายถึงการรบราฆ่าฟัน หรือสาดกระสุนใส่กันแต่อย่างใด


    แต่เรากำลังพูดถึงน้ำลายที่พ่นออกมาจากจิตใจอันคับแคบ และมุมมองที่ปิดกั้นจากโลกภายนอกที่กำลังหมุนไป


    “สงครามที่ไม่มีวันจบนั้น คือสงครามของคนที่มีความสุขอยู่กับอดีต กับคนที่หวังว่าจะมีความสุขในอนาคต”


    ไม่ว่าจะอายุอานามเท่าไหร่ เป็นคน Gen ไหน นั้นไม่สำคัญ ขอแค่เริ่มที่ตัวคุณนั้นยอมเปิดใจและรับฟัง เพื่อให้บทสนทนานั้นกลมกล่อม และเต็มเปี่ยมไปด้วยสาระสำคัญที่ต่างคนต่างหยิบยกแล้วนำมาแลกเปลี่ยนกันด้วยความจริงใจอย่าได้ถือโทษโกรธกัน


    เพราะแม้แต่สถาบันแรกเกิดที่เราอยู่ในนั้น อย่างครอบครัวก็เช่นกัน หรือสถาบันการศึกษาทุกรูปแบบที่เราได้ก้าวเข้ามาเพื่อตักตวงและเกี่ยวประสบการณ์


    ครอบครัว สามารถเกิดสงครามได้

    โรงเรียน สามารถเกิดสงครามได้

    มหาลัย สามารถเกิดสงครามได้

    หรือแม้แต่มหาลัยชีวิต

    ก็ยังเกิดสงครามได้


    นั่นแหละฮะเพื่อนมนุษย์

    เพราะสงครามรูปแบบนี้มันเกิดขึ้นตลาดเวลา ในทุกหย่อมหญ้า กับเส้นทางที่เราต่างเลือกเดิน และเคยผ่านมา


    “สงครามในชีวิตประจำวัน”


    ในทางปรัชญาเชิงประโยชน์นิยม

    มันจะมีใจความที่บอกประมาณว่า “ความสุขจะเป็นตัวตัดสินว่า อะไรดี ไม่ดี ควร หรือไม่ควร”


    หากมองในมุมกลับกันแล้วนั้น

    สิ่งที่ดี ควรหรือไม่ควรทำ ต้นแบบของมันต้องมาจากการรับรู้ และเข้าใจ 


    กับการรับฟังและเปิดใจ

    อาจเป็นตัวการสำคัญในการสร้างความสุขร่วมกันกับเพื่อนร่วมโลกใช่หรือไม่?


    สงครามในชีวิตประจำวันจะทุเลาลงได้

    ก็ต้องมีวิธีการ เพื่อหาทางออกด้วยรูปแบบประมาณนี้ ใช่หรือเปล่า


    ด้วยความปรารถนาดี

    จาก เพื่อนมนุษย์ท่านหนึ่ง

    ถึง เพื่อนมนุษย์ท่านอื่น



Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in