รีวิวนิยายฉบับคนชอบดองChadang
รีวิว ฆ่าหมาป่า เล่ม 1 (ยังไม่จบ)

  • ฆ่าหมาป่า 
    ผู้เขียน Priest
    ผู้แปล MW
    สำนักพิมพ์ Sense T

    เรื่องย่อ

               ฉางเกิง เด็กหนุ่มที่อาศัยในเมืองเล็ก ๆ แสนสงบตรงชายแดน เคยมีเหตุโดนฝูงหมาไล่ล่าจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด โชคดีที่สองพี่น้องตระกูลเสิ่นผ่านมาช่วยไว้ได้ทัน ฉางเกิงจึงกราบ เสิ่นสือลิ่ว ผู้น้องเป็นพ่อบุญธรรมเพื่อทดแทนบุญคุณช่วยชีวิต ทว่าชายผู้นี้นอกจากหน้าตาที่งดงามก็ไม่มีอะไรพึ่งพาได้อีก ฉางเกิงต้องพยายามฝึกฝนตัวเองให้เป็นผู้ใหญ่พึ่งพาได้เร็ว ๆ เพื่อดูแลครอบครัวและพ่อบุญธรรมน้อยของเขา ทว่าวันหนึ่งความสงบสุขเล็ก ๆ เหล่านี้ก็เปลี่ยนไป เมื่อกองทัพอนารยชนนอกด่านบุกเข้ามา เส้นทางชีวิตที่เคยเรียบง่ายของเขาไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว แม้แต่มารดา หรือพ่อบุญธรรมน้อยของเขาก็มีสถานะเปลี่ยนไป !


    ความรู้สึกหลังอ่าน (สปอยล์ปานกลาง)

                 ในที่สุดดด ฆ่าหมาป่า นิยายของคุณพีต้าก็ออกเล่ม 1 แล้วค่ะ มีทั้งหมด 5 เล่มจบ สำหรับเราเรียกว่ารอคอยจริง ๆ หลังโดนเนื้อเรื่องเข้มข้นของลิ่วเหยาตกอย่างจัง (แต่อีกเรื่องยังดองอยู่เลยย) นิยาย ฆ่าหมาป่า นี้ ถ้าใครชอบแนวการเขียนของคุณพีต้าอยู่แล้วต้องบอกว่าพลาดไม่ได้เลยย ส่วนใครที่ชื่นชอบนิยายแฟนตาซีแนวสตีมพังค์ (แฟนตาซีที่มีการเล่าถึงเครื่องจักรไอน้ำต่าง ๆ ซึ่งเรื่องนี้จะเป็นจีนโบราณผสมกับเครื่องจักรเหล่านี้ ภาพประมาณยุคปฏิวัติอุสาหกรรมแบบจีนโบราณน่าจะได้ค่ะ) เรื่องนี้อาจจะใช่แนวก็เป็นได้นะคะ หรือถ้าใครไม่เคยอ่านมาก่อน สงสัยว่าจะใช่แนวไหม เชิญทางนี้สักครู่ค่ะ     //กวักมือรัว ๆ //


    ดาวประจำเมืองทางทิศตะวันตก

              ฉางเกิง เด็กหนุ่มวัยเกือบจะสิบสี่ปี มีนิสัยขยันขันแข็ง และใจกว้าง มักจะมีเด็ก ๆ คนสองคนติดสอยห้อยตาม เรียก พี่ใหญ่ อยู่เป็นประจำ เขาและมารดาร่อนเร่มาเมืองเล็ก ๆ ตรงชายแดนแห่งนี้ โชคดีพบนายกองท่านหนึ่งตกหลุมรักมารดาจึงได้ลงหลักปักฐาน ทำให้ชีวิตของฉางเกิงเริ่มมีพื้นที่สำหรับตัวเขาเอง ครั้งยังเด็ก เขาได้รับการช่วยเหลือจาก เสิ่นสือลิ่ว จนกราบอีกฝ่ายเป็นพ่อบุญธรรมน้อย คน ๆ นี้ดวงตาไม่ค่อยจะดี หูก็ตึง วัน ๆ จึงเอาแต่นอน ดื่มเหล้า อยู่ที่บ้านให้พี่ชาย เสิ่นอี้ คอยดูแล แน่นอนว่าในฐานะลูกบุญธรรมที่ดี ฉางเกิงเองก็คอยตามดูแลอย่างใกล้ชิดอยู่เนื่อง ๆ ถึงมักจะถูกแหย่ หรือสอนอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันบ่อย ๆ แต่เขาก็ตั้งมั่นว่าจะพัฒนาตนเองให้เก่งขึ้นเพื่อคอยดูแลอีกฝ่ายยามแก่เฒ่า 

                เพราะอย่างไรเสีย คนที่ทำตัวเอ้อระเหยเช่นนี้ แทบจะเป็นคนผู้เดียวที่ตามดูแลเขาแม้ยามป่วยไข้ตลอดสองสามปีที่ผ่านมา...

                    ทว่าสิ่งต่าง ๆ ไม่สู้ชะตาลิขิต ชีวิตที่สงบราบเรียบของเขาต้องพังลง 
                    ฉางเกิงไม่ใช่เด็กธรรมดาอีกต่อไป
                    และเสิ่นสือลิ่วก็ไม่ใช่พ่อบุญธรรมน้อยไม่ได้ความของเขาอีกต่อไป...
                    สถานที่พักพิงแห่งนี้ของเขาเหมือนถูกทำลายลงแล้ว


    ตราบที่ข้ามีชีวิตอยู่จะไม่ให้อุปสรรคใด ๆ มาแผ่วพานเจ้า

    ประทับใจคำพูดนี้ ฮือออ

                 เสิ่นสือลิ่ว หรือ กู้อวิ๋น แม่ทัพแห่งค่ายเหล็กทมิฬผู้พิชิตเมืองต่าง ๆ จนนำความสงบสุขมาสู่แคว้น จำต้องมีเรื่องปวดหัวหนักเป็นครั้งแรก เพราะไม่เคยเป็นพ่อใครมาก่อน ! สมัยเขายังเด็กก็ถูกเลี้ยงแบบปล่อย ๆ ทำให้ไม่เข้าใจความรู้สึกอันเปราะบางละเอียดอ่อนของเด็กเอาเสียเลย ดังนั้นเมื่อถูกลูกบุญธรรมรู้ความจริงแล้วเกิดงอนขึ้นมาสิ่งที่ท่านแม่ทัพทำมีสองสิ่ง หนึ่ง...แสร้งว่ายุ่งแล้วส่งเสิ่นอี้ไปรับหน้าปลอบประโลม ส่วนตัวเองทำเป็นไม่ใส่ใจ แต่แอบยืนอยู่ข้างรั้วเด็ดใบสะระแหน่กินจนเกือบหมดต้น (คิดดูว่ายืนอยู่นานแค่ไหน 5555) สอง...เมื่อยังไม่สำเร็จก็ทุ่มเงินซื้อชุดเกราะสุดล้ำให้หวังแต่จะให้ลูกหายงอนสักที ที่ไหนได้ 5555 เจ้าลูกชายขี้งอนของเขาท่าจะโกรธเป็นจริงเป็นจัง เขาหาวิธีง้อไม่ถูกแล้ว !!


    จดจำไว้ว่า...เวลานั้นมีค่ายิ่งนัก

                    สำหรับความสัมพันธ์ของคู่นี้ค่อนข้างน่าเอ็นดูสำหรับเรา เพราะ คนหนึ่ง เป็นคนคิดมาก และคิดลบได้ง่าย เพราะตัวเองถูกเลี้ยงมาโดยคนที่รังเกียจตน เจ้าตัวถึงพยายามไขว่คว้าความรักอันน้อยนิดมาเก็บกอดไว้ และวางใจเป็นสถานที่ของตัวเอง ดังนั้น ถ้าหากสถานที่พักใจของเขาโยกไหว สั่นคลอน เด็กหนุ่มคนนี้ก็จะสั่นคลอนยิ่งกว่า ส่วนอีกคน ใช่ว่าจะเป็นผู้ใหญ่ที่มีความพร้อมจะดูแลใคร (5555) แต่มีความจริงใจในการจะดูแลจริง ๆ นะ เพียงแต่เขาไม่ได้ถูกเลี้ยงมาให้เป็นคนใส่ใจความรู้ใครในยามเป็นเด็ก เขาเลยไม่ค่อยเข้าใจอะไรแบบนี้เท่าไร เลยมักจะละเลยความรู้สึกอ่อนไหวของฉางเกิงได้ง่าย แต่ด้วยความจริงใจที่จะปกป้องลูกบุญธรรมคนนี้ไม่ให้ใครมาทำร้าย เขาก็เป็นที่พึ่งแข็งแกร่งของฉางเกิงเช่นกัน
     
                ส่วนตัวรู้สึกมันลงตัวมากเลยค่ะ ทั้งคู่เหมือนเป็นการเรียนรู้ของกันและกัน อย่างกู้อวิ๋นที่ไม่ละเอียดอ่อนเล่ม 1 นี้จะเริ่มมีเรื่องให้รู้สึกตัว ซึ่งเรื่องนี้แสดงความต่างของคู่นี้ชัดมากกกกก ฉางเกิงคิดได้ก่อนว่าเวลาหนึ่งปีหากผ่านไปโดยไม่เจอกันมันมีอะไรเกิดขึ้นได้มากมาย มันจึงมีค่ากับเขามาก แต่กู้อวิ๋นกลับคิดได้หนึ่งปีหลังจากนั้น...เรารักและเอ็นดูจริง ๆ ค่ะ (^^) 
                       เล่มนี้อาจจะมีเด็กคิดไม่ซื่อ แค่ก ๆ แต่ก็ยังถือเป็นจุดเริ่มต้นสำหรับทั้งคู่ค่ะ แต่เป็นจุดเริ่มต้นที่ถูกสานต่อจากความสัมพันธ์ที่อยู่ด้วยกันมาระยะนึงแล้ว เลยจะมีอะไรให้ยุยยิบน่ารักนิด ๆ ไปตลอดค่ะ...อย่างเช่นเรื่องงอน ง้อกัน 555555


    ควรซื้อหรือควรดอง ความค้างแค่ไหนในเล่ม 1 

                    ฆ่าหมาป่าเล่มแรกถือว่าเป็นการปูเนื้อหาอย่างดีเลยค่ะ แถมยังตัดจบไม่ค้างมาก เหมาะจะหยิบมาลองอ่านชิมทางก่อนว่าใช่แนวหรือไม่ก่อนเล่มถัดไปจะออก (แต่รอเล่มต่ออยู่นะคะ // ทำตาปิ้ง ๆ //) ให้ค้าง 4 ใน 10 ค่ะ


                   เรื่องนี้มีความเป็นคุณพีต้ามาก ๆ ถ้าลิ่วเหยามีความเต๋าและธรรมชาติ เรื่องนี้เราจะได้เห็นกลไก เครื่องจักรในการต่อสู้ต่าง ๆ ผสมผสานบรรยากาศของยุคกลาง (ถ้าจำไม่ผิด) มีเรื่องราวการเมือง การสู้รบนอกด่าน แถมยังมีชาวตะวันตก และตะวันออกมาสร้างสีสันต์ของโลกฆ่าหมาป่าให้ดูว้าวขึ้น บางทีภาพในหัวนี่เป็นแนวหุ่นรบเลยค่ะ แต่ยังมีความตะวันออกจีน ๆ อยู่ในนั้น แฟนตาซีดีมากกกก ใครสนใจแนวแปลกใหม่ นอกเหนือจากเทพเซียน หรือการเมือง ชิงบัลลังก์ปกติ ฆ่าหมาป่าอาจจะเป็นทางเลือกหนึ่งได้นะคะ


    เพ้อเจ้อทิ้งท้าย

                   ส่วนตัวคิดว่าบุคลิกคู่นี้สลับตัวกันกับของลิ่วเหยามาก 55555 กู้อวิ๋นคืออย่างแสบ ฉางเกิงออกจะเป็นเด็กดี ไม่เหมือนฝั่งลิ่วเหยา เฉินเฉียนออกจะเงียบขรึม เหยียนเจิงหมิงไม่ซนไม่แสบแต่ป่วนน้องบ่อยเหลือเกินน นอกจากนี้ยังมีตัวประกอบอีกสองคนที่ติดสอยห้อยตามฉางเกิง เราจับตามองพัฒนาการทั้งคู่อย่างใกล้ชิด และหวังว่าจะทั้งสองจะปลอดภัยไปตลอด เพราะหนึ่งในสิ่งพยุงใจฉางเกิงนอกจากกู้อวิ๋น ก็สองคนนี้แหละ
                   ทางลิ่วเหยา 3 เล่ม เล่มแรกช่วงหลังปูเรื่องยังพีคขนาดนั้น ฆ่าหมาป่า 5 เล่ม ขึ้นเล่มสองถึงเล่มสุดท้ายจะได้หายใจหายคอไหมเนี่ยยย


    รีวิวเรื่องอื่นของนักเขียน ลิ่วเหยา
    By Chadang

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in