เราใช้คุ๊กกี้บนเว็บไซต์ของเรา กรุณาอ่านและยอมรับ นโยบายความเป็นส่วนตัว เพื่อใช้บริการเว็บไซต์ ไม่ยอมรับ
บรรดาดามี่
ย่าคา
  •      "หุบปากไปเลย แล้วก็ทำตามที่สั่ง" นางฟาดผ้าชิ้นหนาม้วนเลขแปดใส่กะละมัง แล้วผงซักฟอกก็กระเซ็นเต็มพื้นห้องน้ำไปหมด "โว๊ะ" ฉันสบถ  "มึงมีปัญหาอะไร" แกมองตาแข็งไม่พอแล้วยังค้อนใส่ 
    เอาจริงฉันก็ได้แค่เงียบกับอีท่าทีแบบนี้มาตลอด ถึงอยากจะกรีดร้องแบบหญิงสาวเจ้าอารมณ์ใจจะขาด ย่าแบบนี้แม่งห่วยแตก ถ้าฉันยังมีพ่อแม่อยู่ มันจะดีกว่านี้มั้ยนะแก พวกเขาจะรับได้มั้ยกับสิ่งที่ฉันเป็นอ่ะ
    อ่าน ๆ อยู่คงเดาออกล่ะสิ ใช่ค่ะ อิฉันก็เป็นกะเลยร่างหนาคนนึง จะเรียกว่าหนาก็ถูก จะเรียกว่าท้วมก็ถูกอีก ฉันไม่ได้ตาคม หรือดูสวยแพงแบบคนเทคฮอร์โมนหวาน ๆ หรอก แกเลิกวาดภาพกันไปเลย เพราะปกติฉันก็แทบจะไม่ได้ดูแลตัวเองอยู่แล้ว ต้องตรากตรำซักผ้า ตากผ้า อบแห้ง โอ๊ย! หัวฉันจะปวด เหนื่อยมากแทบสิ้นแสงค่ะ ต้องมารองรับอารมณ์กับญาติผู้องค์เอยท่านหนึ่ง ไหนจะแรงงานที่มาซักผ้าอยู่กับฉันวัน ๆ เอาแต่บ่นน้อยใจโชคชะตาและความเศร้าในฐานะ ดันทุรังเวอร์ชีวิต 
         อืม..ฉันถามแกหน่อยสิ แกว่าชีวิตคนเรามันจะตกต่ำได้ขั้นสุดถึงแค่ไหนกัน ของฉันที่ตกต่ำที่สุดก็คงจะเป็นตอนนี้ ตั้งแต่ย่าคานางจับได้ว่าฉันแต่งหน้าและมีฝูงเพื่อนเพศเดียวกันอยู่ที่โรงเรียน ฉันก็แทบจะไม่เคยออกไปสัมผัสแดดเลยว่ะแก ถึงจะอยู๋ในห้องซักล้างแต่ก็รู้สึกเหมือนอยู่ในลูกกรง เพราะอะไรน่ะหรอ มีเวลาฟังฉันสักเดี๋ยวไหม ฉันจะกรอเทปให้ฟัง ย้อนไปตั้งแต่จบงานศพพ่อแม่ ย่าคาต้องมารับช่วงต่อเลี้ยงดูฉัน นางก็ส่งฉันเข้าเรียนโรงเรียนประถมชายล้วน โดยการข้ามชั้นอนุบาลไปเลย ก็อย่างว่าตัวคนเดียวแถมยังว่างงาน มีแค่เบี้ยเลี้ยงคนชรากับการเก็บค่าเช่าตึกรายเดือนห้าหกหลัง ฉันจำได้ว่าตอนเด็ก ย่าคารักฉันมาก ด้วยความเป็นคนจีนน่ะนะ นางก็เลยชอบลูกชายเป็นพิเศษ ตามความเชื่อเขาว่ากันว่าหากมีลูกชายเกิดที่บ้านไหน แล้วยิ่งเป็นลูกชายคนโตหรือเป็นลูกชายทั้งบ้านก็จะยิ่งนำพาสิริมงคลมาให้ แต่น่าเสียดายนะ ฉันดันรู้ว่าตัวเองชอบมองย่าแต่งหน้ามาตั้งแต่จำความได้แล้ว ฉันชอบเอาส้นสูงย่ามาใส่ ชอบที่จะลองเสื้อผ้าของย่า ย่าก็หัวเราะชอบใจเพราะคิดว่าฉันก็คงเล่นอะไรตามประสาเด็กไปเรื่อย
    จึงไม่ได้ใส่ใจ แต่กระพริบตาอีกครั้ง แปรงขนาดเท่าพู่กันก็อยู่ในมือฉันแล้ว ฉันมีบลัชออนชิ้นแรกจากเพื่อนชะนีข้างโรงเรียนที่สนิทกัน มันมีสีชมพูปนน้ำตาลเคลือบสีทองเป็นประกาย ฉันชอบมันมากจนวางไม่ลง ยิ่งนานไปฉันก็ยิ่งรู้ว่าตัวเองชอบสิ่งที่เป็นผู้หญิงแทบทั้งนั้น ความจริตเอยใด ๆ ฉันก็ร่ายรำมันออกมาจนหมด ฉันเข้าไปอยู่ใต้ชายคาเดียวกับแก๊งกะเลยแก๊งหนึ่งในโรงเรียน ชื่อแก๊งพินาศ  ไปไหนก็ปังพังสับจนคนเขาหนีกันหมด ก็ดี เพราะที่ตรงนั้นจะได้มีแค่เราที่เฉิดฉายค่ะ สมาชิกก็จะมีอีกี้ (กร) อีตาแป๋ว (ตโนด) อีพริก (พนา) อีเชอเอม (ชาติ) แจ๋วเนอะ เวลารวมตัวกันฉันจำได้ว่ามีแต่เสียงหัวเราะแหลมสูง
    แล้วก็มีแต่ความสุข
         ตอนเช้าก่อนเข้าโรงเรียนเราก็จะไปกองกันที่ห้องน้ำวัดข้าง ๆ กระจุกกันอยู่หน้ากระจกห้าหน่อ
    อีกี้ก็จะชอบดึงกางเกงขึ้นสูง ๆ ไม่รู้จะสูงไปไหน สั้นจนของลับมันจะโผล่ แล้วก็ชอบทำเข็มขัดให้หลวม ๆ ก็นังนี่ตัวเล็กและผอมแห้งกว่าเพื่อน เรียวขามันน่างับสุด ส่วนอีเชอเอมอีพริกก็ผลัดกันแต่งหน้าเซตผม
    พวกมันชอบพกกิ๊บติดผมสีแสดกันมาเป็นแผงแล้วเที่ยวขายเพื่อนกะเลยในทุกช่วงชั้น ไม่เคยโดนครูวินัยจับได้ซักที ส่วนฉันก็จะชอบทาแป้งผงเด็กบาง ๆ ด้วยแปรงคู่ใจที่ได้มาจากตลาด ฉันหวงมากเพราะเก็บเงินซื้อด้วยตัวเอง ส่วนอีตาแป๋วน่ะหรอ อีนี่มันเนิร์ด มันชอบชะเง้อคอมอง เดินเวรยามอยู่หน้าประตูห้องน้ำ กลัวคนจะผ่านมาเจอเลยไม่ได้เสริมมงกับใครเขา ฉันแทบไม่เคยมีความกังวลหม่นหมองอะไรในใจเลยเพราะพอกลับบ้านฉันก็แค่แต่งตัวให้เหมือนตอนจากมา ย่าคาจึงไม่เคยสงสัย แต่ก็อกเอ๋ยอกเอย
    วันนั้นนางบังเอิญมาเจอฉันเดินเล่นอยู่ในห้างหลังเลิกเรียน ฉันระเริงใจขั้นสุดเวลาอยู่ในแก๊ง ฉันออกไม้ลายมือเต็มที่ หลังจากนั้นมหันตภัยก็เข้ามาพัดและสูบเอาทุกอย่างไปจนพัง นางพุ่งปรี่เข้ามาหยิกฉันด้วยความโมโหแล้วทุบตีฉันกลางห้างนั้น ฉันร้องไห้และยกมือขอโทษใหญ่ ภาพสุดท้ายที่ฉันเห็นก่อนพ้นประตูคือเพื่อนกะเลยที่ดึงยื้อฉันกันจนขาลาก แต่มือที่บีบแขนฉันอยู่มันช่างหนักอึ้งกว่ากำลังฉันจริง ๆ
    เหตุการณ์ทั้งหมดนั้นผ่านไปอย่างรวดเร็วเหลือเกิน ย่าบังคับฉันยื่นใบลาออก แม้แต่จะเข้าไปจับมือลาเพื่อนฉันก็ทำไม่ได้ ย่าคาถูกเพื่อนบ้านนินทาและฉันก็ถูกขังปิดอยู่แต่ในบ้าน ไม่ได้ออกไปไหนอีก
    อย่าได้พูดถึงความระทมที่ฉันต้องกลั้นเพื่อผ่านมันมา เพราะถ้าฉันผ่านไปได้แล้วจริง ๆ ฉันคงไม่นั่งเขียนหนังสือและเรียกแกเหมือนเป็นเพื่อนอย่างนี้ ทนฟังฉันหน่อยนะ ฉันอาจจะมาเขียนเพิ่มอีก เพราะตอนนี้
    ฉันคิดถึงพวกมันมาก พินาศจริง ๆ 
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in