เล่มนี้ที่ฉันอ่านตะเกียงดาว
White Fang ไอ้เขี้ยวขาว
  • #WhiteFangไอ้เขี้ยวขาว #วรรณกรรมแปล #แจ็คลอนดอน #สร้างสรรค์บุ๊ค

    ..

    ถึงคุณ..

    .

    ผ่านมาปีหนึ่งอีกแล้วนะฉันอ่านหนังสือไป๕๐กว่าเล่มในปีนี้ ยังถือว่าอยู่ในระดับมาตรฐานของตัวเองไม่มากไปหรือน้อยไป มีแกว่งบ้างดิ่งบ้างผลุบโผล่เป็นระยะตามอารมณ์ ที่ว่ากันว่าหนังสือมีพลังบำบัดอย่างเอมี่(หนังสือ/เมืองเล็ก/ความรัก) ว่า

    “ฉันคิดเสมอว่าหนังสือมีพลังบำบัดรักษาบางอย่างและช่วยเบี่ยงเบนความสนใจของเราได้” (น.๒๑๘)

    เป็นเรื่องจริงเสมอฉันรู้เรื่องนี้ดียิ่งกว่าเธอซึ่งเป็นตัวละครเสียอีก เพราะฉันทำแบบนั้นเสมอและทำอยู่ตอนนี้

    .

    พลังบำบัดมีในหลายสิ่งไม่เฉพาะหนังสืออยู่ที่เราเลือกใช้และเหมาะสมกับสถานการณ์แค่ไหน เพียงแต่ว่าตอนนี้ฉันทำได้เพียงสิ่งนี้กับการเขียนถ่ายทอดออกมา ฉันคิดถึงSในเรื่องคดีฆาตกรรมเจ้าหญิงสโนว์ไวท์เธอผ่านทุกช่วงเวลาของชีวิตมาด้วยหนังสือ “แอนนี่แห่งกรีนเกเบิล”ด้วยจินตนาการของเธอ ทำให้เธอรับมือกับสถานการณ์ในชีวิตได้คิดว่าพรุ่งนี้เราจะเจอสิ่งดีกว่า เป็นสิ่งถูกต้องที่เราควรคิดใช่มั้ย

    .

    ฉันเพิ่งมาดูหนังเรื่องนี้เมื่อวานนี้เองหนังไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ในความคิดฉัน สับสนกับคำสนทนาในทวิตที่โผล่ขึ้นบนจอที่ในหนังสือแยกชุดบทสนทนานี้ไว้ต่างหากเป็นท้ายเล่ม แต่ฉากการส่งรหัสลับด้วยการจุดเทียนริมหน้าต่างทำฉันร้องไห้ ที่ผ่านมามีทั้งหนังสือและหนังทำฉันร้องไห้ไปพอสมควรทีเดียวทั้งหมดล้วนน่าประทับใจทั้งนั้น หากอารมณ์ฉันยังคงเส้นคงวาเช่นวันนี้ฉันคงจะเล่าให้คุณฟังได้มากกว่าช่วงปีที่ผ่านมา

    .

    ฉันอยากให้คุณดูหนังเรื่อง“ฮาชิโกะ” มากเลยนะ หนังสวยงามซาบซึ้งใจเป็นที่สุด การส่งสายตาระหว่างริชาร์ดเกียร์ กับหมาที่เล่นเป็นฮาชิโกะสะกดใจท่วมท้นฉันรักเวอร์ชั่นฝรั่งมากกว่าของญี่ปุ่น ฮาชิสื่อสายตาได้มากกว่าฉันแนะนำให้คุณดูหนังอย่างตั้งใจ ดูเงียบๆ คุณจะรู้สึกแบบที่ฉันรู้สึกถึงเรื่องนี้เพลงด้วยเพลงญี่ปุ่นฟังไม่เข้าใจหรอก แค่ว่ารู้สึกโหยหาเข้ากับเนื้อเรื่องมากมาย

    .

    ฉันฟังเพลงวนไปมาตั้งไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้วน้ำตาก็ไหลทุกทีเหมือนเดิม คงเพราะฉากของหนังตราตรึงติดอยู่ในห้วงความคิดความสัมพันธ์ผูกพันระหว่างคนกับสิ่งมีชีวิตอื่นทำให้เราอิ่มอุ่นหัวใจว่ามั้ย ถึงแม้ว่าเราจะพูดกับคนละภาษา เรายังสามารถส่งความคิดความรู้สึกผ่านทางสายตาท่าทางได้อีกมากมาย โดยเฉพาะการกอดเป็นสัมผัสบำบัดชั้นยอดในความรู้สึกของฉัน

    .

    ฉันมีเรื่องมหัศจรรย์เกี่ยวกับความผูกพันระหว่างหมากับคนอีกเรื่อง ที่ภูมิใจนำเสนอมากในปีที่ผ่านมาเรื่องนี้ทำเอาฉันยิ้มค้าง หัวเราะและร้องไห้เป็นเรื่องราวที่งดงามซาบซึ้งไม่แพ้เรื่องราวของฮาชิโกะซึ่งเป็นเรื่องจริง ฉันอยากให้คนทั้งโลกอ่านเรื่องไอ้เขี้ยวขาวมากกก กไก่สมควรมากกว่าล้านตัวอีกล่ะ

    .

    พูดไปหรือว่ามีแต่ฉันก็ไม่รู้สิที่เพิ่งจะมาอ่านเรื่องนี้ แต่ฉันเชื่อว่าอย่างน้อยมีคุณอีกคนที่ยังไม่ได้อ่านฉันพูดถูกรึเปล่า ภาคแรกของเรื่องไม่ค่อยน่าสนใจสำหรับฉันในตอนที่อ่าน หากฉันยังคงเชื่อถึงคุณค่าของหนังสือตรงคำโปรยปกที่ว่า

    “ตำนานความผูกพันของสุนัขและมนุษย์ ที่อยู่ในความทรงจำของคนทั่วโลก”

    ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าอะไรทำให้เป็นเช่นนั้นแม้ความอดทนในเรื่องอื่นไม่ค่อยมี แต่สำหรับการอ่านแล้วฉันมั่นใจในส่วนนี้ของตัวเองเป็นที่สุดว่าตัวเองฮึดแค่ไหน

    .

    “เรื่องราวที่ดียังคงยืนยาวและคงอยู่ชั่วนิรันดร์”

    ฉันเริ่มเชื่อคำนี้จริงจังขึ้นมาหลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้จบแจ็ค ลอนดอน เขียนกิริยาอาการและท่าทางของสนัขได้แนบเนียน ไม่ว่าจะเป็นนางแม่หมาผู้แสนจะอ้อล้อเย้ายั่วความเจ้าเล่ห์ของนางการแว้งขบกัด หรือการช่วงชิงอำนาจกันของหมาตัวผู้

    .

    เจ้าเขี้ยวขาวผู้เปิดตามองโลกด้วยความไม่รู้จัก คิดดูแล้วกันว่าแค่เขียนถึงความคิดต่อโลกของหมาตั้งแต่ไม่เปิดตาทำให้ฉันหัวเราะยิ้มกว้างไปพร้อมกับการเติบโตของเจ้าเขี้ยวขาวได้มากมายมหาศาล ขณะที่อ่านฉันจะรู้สึกเติบโตและเรียนรู้ไปพร้อมกับเจ้าหมาด้วยช่างน่ามหัศจรรย์แค่ไหน แจ็ค ลอนดอน คือความมหัศจรรย์เหลือล้ำ ในแง่การถ่ายทอดเรื่องราวเกี่ยวกับสัตว์

    .

    หนังสือเรื่องนี้สะท้อนให้เห็นถึงความรักความไว้เนื้อเชื่อใจระหว่างกัน ไม่ใช่เรื่องง่ายทั้งสองฝ่ายไม่ว่าจะเป็นตัวมนุษย์เองที่ย่อมเห็นว่าตัวเองอยู่เหนือกว่าสัตว์ชนิดอื่นอยู่เสมอ อย่างที่หมาอย่างเขี้ยวขาวเคยพบเจอมาในอดีต นายคนแล้วคนเล่าของมันที่เขี้ยวขาวเรียกว่าพระเจ้าไม่เคยหยิบยื่นให้มัน

    .

    หากนายอย่างวีดอนสก๊อตต์ เข้าถึงรากธรรมชาติของไอ้เขี้ยวขาว และด้วยความเมตตากรุณาของเขาเขาหยิบยกเอาสิ่งที่มีอิทธิพลอย่างหนึ่งขึ้นมาช่วยมันให้พ้นจากความพินาศเพียงแค่เอื้อมสิ่งนั้นคือ “ความรัก” เข้ามาแทนที่ความชอบ (น.๒๐๐)

    .

    เขี้ยวขาวก็เช่นเดียวกัน

    ความชอบถูกแทนที่ด้วยความรัก แล้วความรักเป็นเสมือนตุ้มถ่วงจิตวิญญาณของไอ้เขี้ยวขาวให้ไปในที่ลึกซึ่งมันไม่เคยไปถึงมาก่อน และในที่ลึกแห่งนั้นเองมันได้ให้การตอบแทนคือ ความรักนั่นคือสิ่งใดก็ตามที่มันได้รับ มันก็จะตอบแทนด้วยสิ่งนั้น (น.๒๐๓)

    .

    ตลอดช่วงปีที่ผ่านมาหนังสือเล่มนี้ทำให้ฉันมีความสุขอิ่มใจมากที่สุด เป็นเล่มที่ฉันอยากให้คุณอ่าน ให้คุณสัมผัสทุกตัวอักษรแสนพิเศษที่ทำให้คุณตกหลุมรักอย่างไม่น่าเชื่อพลังจากหนังสือเล่มนี้มอบความอิ่มเอมในหัวใจในแบบที่คาดไม่ถึง จนตอนนี้เวลานึกถึงขึ้นมาทีไรฉันยังยิ้มได้อยู่เลย

    .

    หนังสือจบแบบมีความสุขไม่อยากจะพูดคำซ้ำหรอกนะ แต่ก็นั่นล่ะแบบฉบับหนังดิสนีย์ ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นสิ่งที่เขี้ยวขาวควรจะได้รับดิสนีย์มีแอนนิเมชั่นเรื่องนี้และหนังด้วยล่ะเผื่อคุณอยากจะดู ความประทับใจแตกต่างกันสำหรับเขี้ยวขาวฉันซาบซึ้งในบทตัวหนังสือมากกว่าหลายเท่าอ่านดูคุณจะรู้ได้ด้วยตัวเอง

     

    ฉันอยากให้คุณอ่านหนังสือเล่มนี้ คุณเชื่อฉันมั้ย.

    ๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๑

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in