เราใช้คุ๊กกี้บนเว็บไซต์ของเรา กรุณาอ่านและยอมรับ นโยบายความเป็นส่วนตัว เพื่อใช้บริการเว็บไซต์ ไม่ยอมรับ
รีวิวนิยายแปล✿ Peony ✿
รีวิว Out of Tune
  • Out of Tune《格格不入》

     ผู้แต่ง: อูเจ๋อ - 巫哲 
     สำนักพิมพ์: Hermit 
     จำนวน: 3 เล่มจบ

        เรื่องราวของ เซี่ยงซี เด็กหนุ่มที่เติบโตขึ้นมาท่ามกลางแหล่งเสื่อมโทรมที่เต็มไปด้วยนักเลงและแก๊งต้มตุ๋น ทุกๆวันเขาก็ต้องออกไปลักเล็กขโมยน้อยเพื่อนำเงินและของมีค่ามาส่งให้ ลุงผิง ผู้ที่เก็บเขามาเลี้ยงดูตั้งแต่ยังแบเบาะ เซี่ยงซีใช้ชีวิตเพื่อ 'อยู่' ไปวันๆแต่ในใจก็ยังหวังไว้ว่าสักวันคงจะมีชีวิตที่มีอิสระและหลุดพ้นจากวงจรชีวิตอันเลวร้ายนี้

         จากนั้นก็มีเหตุการณ์ทำให้เซี่ยงซีโดนตีจนกระดูกหัก เขาใช้ประโยชน์จากอาการบาดเจ็บไปก่อเหตุแกล้งให้รถชนเพื่อเรียกร้องค่าเสียหาย เมื่อมาถึงโรงพยาบาลก็ได้พบกับคุณหมอกระดูก เฉิงโป๋เยี่ยน ที่เดินผ่านมาทางห้องฉุกเฉินพอดี โป๋เยี่ยนช่วยดูอาการเบื้องต้นและพบว่าขาของเซี่ยงซีบาดเจ็บไม่น้อย จึงให้ไปเอกซเรย์ขาและส่งเคสต่อให้หมอเวร ส่วนคนขับรถก็ต้องจ่ายเงินให้เซี่ยงซีตามระเบียบ…

         เช้าวันถัดมาโป๋เยี่ยนได้ข่าวว่าเซี่ยงซีไม่ได้ไปเอกซเรย์และไม่ได้ไปหาหมอเวร จึงมั่นใจว่าอีกฝ่ายเป็นพวกหลอกลวงมืออาชีพแน่นอน แต่ก็คิดว่าเซี่ยงซีควรไปเรียนการแสดงมากกว่าเพราะแววตาที่ดูสับสนและไร้เดียงสาของเซี่ยงซีนั้นช่างดูเหมือนจริงเหลือเกิน และเย็นวันนั้นโป๋เยี่ยนก็ได้ชื่นชมการแสดงของเซี่ยงซีอีกครั้ง เมื่อเกิดอุบัติเหตุรถชนคนขึ้นและผู้บาดเจ็บก็คือเซี่ยงซีคนดีคนเดิมนี่เอง 555 แต่โป๋เยี่ยนยังไม่ทันได้ทำอะไร คนขับรถก็โยนเงินให้พวกเซี่ยงซีเพื่อตัดปัญหาให้จบๆไปก่อน

        เนื่องจากเซี่ยงซีที่เจ็บขามาหลายวันแล้ว เขาจึงตัดสินใจไปโรงพยาบาลในเช้าวันถัดมา คุณหมอที่ตรวจเขาก็ดันเป็นโป๋เยี่ยนอีก 555 ระหว่างรักษาซี่ยงซีก็โกหกไปเรื่อย ทั้งเรื่องพ่อป่วย และไม่ยอมนอนโรงพยาบาลเพราะต้องดูแลพ่อ ในใจโป๋เยี่ยนก็ได้ข้อสรุปใหม่ว่าเซี่ยงซีเป็นเด็กที่จำใจมาเป็นนักต้มตุ๋นนี่เอง โถ..คุณหมอ! เซี่ยงซีนั้นดูน่าสงสารมากจริงๆและการที่เซี่ยงซีเรียกเขาว่า 'พี่' ทำให้โป๋เยี่ยนจมอยู่ในห้วงอารมณ์ที่ไม่ได้พบเจอมานาน...

        จากนั้นก็มีเหตุการณ์ที่นำพาให้เซี่ยงซีและโป๋เยี่ยนเจอกันบ่อยขึ้น เซี่ยงซีนั้นมีเรื่องมีราวตลอด และสารภาพกับโป๋เยี่ยนเรื่องที่เคยหลอกลวงเอาไว้เมื่อก่อนเพื่อแลกกับความช่วยเหลือ  แม้จะรู้ว่าเด็กคนนี้เชื่อไม่ค่อยได้ แต่โป๋เยี่ยนก็ยังช่วยเหลือเซี่ยงซีทุกครั้งไป ซึ่งการช่วยเหลือใครคนนึงซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็น่าจะมีเหตุผลบางอย่างใช่ไหมคะ? ส่วนสาเหตุที่โป๋เยี่ยนดีกับเซี่ยงซีคืออะไร มาติดตามกันนะคะ

    เอกลักษณ์ของน้องเซี่ยงซีคือชอบทำผมทรงโมฮอว์ก และแปะพลาสเตอร์ยาอันเล็กๆไว้ที่ใต้ตาขวา
    ส่วนโป๋เยี่ยนก็คุณหมอหล่อๆคนนั้นไง >_<
    Cr. Painted by YKU 哎呀呀 

          จากนั้นก็มาถึงจุดเปลี่ยนที่ทำให้เซี่ยงซีต้องทิ้งอดีตที่ผ่านมาทั้งหมดไว้ด้านหลัง เซี่ยงซีจึงมาดักรอโป๋เยี่ยนที่โรงพยาบาล ทว่าหนีไม่รอดจนโดนพรรคพวกของลุงผิงมารุมตีจนเกือบตาย แต่เซี่ยงซีก็ยังอดทนลากสังขารอันร่อแร่กลับไปรอโป๋เยี่ยนที่ลานจอดรถของโรงพยาบาลจนได้ ส่วนโป๋เยี่ยนที่กำลังจะขับรถกลับบ้าน พอเห็นเซี่ยงซีบาดเจ็บสาหัสนอนพิงหลังรถเขาอยู่ก็อึ้งไปเลย โป๋เยี่ยนทั้งช่วยผ่าตัดรวมถึงออกค่ารักษาพยาบาลให้เซี่ยงซีทั้งหมด เซี่ยงซีต้องใช้ชีวิตอยู่โรงพยาบาลเพื่อรักษาตัวเป็นเดือนๆ ตอนนี้โป๋เยี่ยนจึงกลายเป็นคนสำคัญในชีวิตใหม่ของเซี่ยงซี ทั้งคอยช่วยเหลือและดูแลใกล้ชิดกัน เมื่อใกล้ออกจากโรงพยาบาล เซี่ยงซีก็เสียดายที่วันเวลาที่แสนสงบสุขและมั่นคงนี้กำลังจะหมดไป

        หลังจากออกจากโรงพยาบาล เซี่ยงซีไม่มีที่ไปแต่ก็ไม่กล้าขอความช่วยเหลือโป๋เยี่ยนมากไปกว่านี้เพราะกลัวว่าวันนึงแสงสว่างที่อบอุ่นอย่างโป๋เยี่ยนจะทนไม่ไหวและไปจากชีวิตของเขาอีกคน เซี่ยงซีตัดสินใจเดินบนเส้นทางใหม่ด้วยตัวเอง เขามุ่งมั่นตั้งใจออกไปหางานทำ แม้ว่างานที่ทำจะเหนื่อยสายตัวแทบขาดแถมรายได้น้อยกว่าตอนเป็นนักต้มตุ๋นอีก แต่น้องก็อดทนมากๆ ส่วนเงามืดในอดีตยังคอยหลอกหลอนน้องอยู่เรื่อยๆ มีเหนื่อยบ้างท้อบ้าง แต่เมื่อมองดูรอบกายก็ยังเห็นโป๋เยี่ยนที่เป็นดั่งแสงสว่างของเขาเสมอ โป๋เยี่ยนคอยช่วยเหลือและเป็นทุกอย่างให้น้องแล้วจริงๆค่ะ ทำให้น้องมีกำลังใจและลุกขึ้นต่อสู้ใหม่ อีกทั้งพัฒนาตัวเองในด้านต่างๆ จากคนที่อ่านหนังสือไม่ออกก็เริ่มหัดเขียนหัดอ่านหนังสือ สุดท้ายแล้วน้องจะพบเส้นทางที่เหมาะสมกับตัวเองหรือไม่ หนทางนี้ยังอีกยาวไกล อย่าลืมมาติดตามและเอาใจช่วยให้น้องเซี่ยงซีให้ก้าวผ่านอุปสรรคต่างๆกันนะคะ ^^ 

    ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ทำอาหาร อ่านหนังสือ 
    ส่วนนกสองตัวนั้นเป็นนกของข้างบ้านนะคะ 555 คอยเป็นนาฬิกาปลุกให้โป๋เยี่ยนทุกเช้า

        เฉิงโป๋เยี่ยน 程博衍คุณหมอกระดูกผู้อบอุ่น มั่นคง จิตใจดี ชอบช่วยเหลือผู้อื่น และรักความสะอาดมากถึงมากที่สุด ภายนอกดูจริงจัง เรียบร้อย และอ่อนโยน แต่จริงๆแล้วคุณหมอเป็นคนมีอารมณ์ขัน และทะลึ่งมาก ท้ายๆเรื่องภาพลักษณ์ของคุณหมอก็ไม่ค่อยจะเหลือแล้ว 555 นอกจากนี้โป๋เยี่ยนยังมีมุมเด็กๆที่ทำให้คนอ่านยิ้มตามไปด้วย น่ารักมาก แม้ว่าชีวิตของโป๋เยี่ยนจะดูเรียบง่ายมาก มีรูทีนเดิมๆวนไปตลอด แต่เขาเป็นตัวละครที่มีมิติทางด้านจิตใจมาก มุมมองและคำพูดธรรมดาๆของโป๋เยี่ยนนั้นสามารถสร้างกำลังใจได้จริงๆค่ะ

        ด้วยความที่โป๋เยี่ยนเป็นหมอ แถมยังเกิดในครอบครัวที่ทั้งพ่อและแม่เป็นหมออีก ช่วงแรกเราจะสัมผัสได้ถึงความโดดเดี่ยวทางใจของโป๋เยี่ยน ทำให้เวลานอนยังไม่ค่อยมีเลย กลับมาบ้านก็ไม่มีใคร ดังนั้นลึกๆในใจโป๋เยี่ยนก็ต้องการใครสักคนมาแชร์เรื่องราวในชีวิต มาคอยดูแลกันและกัน และคิดว่าการมีใครสักคนคงเป็นเรื่องดี  

        เซี่ยงซี 项西 เด็กหนุ่มที่ถูกเก็บมาเลี้ยงและใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางแก๊งค์มิจฉาชีพ ชีวิตของน้องเติบโตมาแบบไม่มีเพื่อนและรักษาระยะห่างกับทุกๆคนที่เข้ามา สิ่งเหล่านี้สร้างความโดดเดี่ยวจนฝังลึกลงไปในตัวตนของน้อง มีเพียงโป๋เยี่ยนเท่านั้นที่เซี่ยงซียอมเปิดใจทีละนิดๆ จนสุดท้ายก็ยอมเล่าเรื่องราวที่ไม่เคยบอกใครให้ฟัง น้องมีจิตใจดี อ่อนโยน และชอบช่วยเหลือคนอื่น มีความมุ่งมั่นและอดทนต่อสิ่งต่างๆ เป็นตัวละครที่มีหลายบุคลิกและมีพัฒนาการที่เด่นชัดดี

        จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์เกิดจากคนนึงอยากหาที่พึ่งที่จะพาเขาออกจากเงามืด ส่วนอีกคนก็อยากจะชดเชยให้กับความผิดพลาดในอดีต ซึ่งจะมีปมๆนึงในชีวิตของโป๋เยียนที่ทำให้เขาช่วยเหลือเซี่ยงซีตลอด แม้รู้ว่าเซี่ยงซีนั้นเชื่อไม่ค่อยได้แต่เมื่อใช้เวลาอยู่ร่วมกัน พูดคุยกันมากขึ้น เห็นตัวตนของกันละกันมากขึ้น มันจึงกลายเป็นการเอาใจใส่โดยไม่รู้ตัว ปมในใจของโป๋เยี่ยนในตอนแรกก็ค่อยๆเลือนหายไป และมีความรักเข้ามาแทนที่ จากนั้นคุณหมอเฉิงเลยค่อยๆหยอกเย้าและแกล้งน้องมากขึ้นเรื่อยๆ จนเซี่ยงซีต้องเอ่ยถามว่า ผมก็อยากรู้นะว่าคุณทำแบบนี้กับผมคนเดียว หรือปกติก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว?” 

         สุดท้ายแล้วเหตุการณ์ไหนจะทำให้สองคนนี้ลงเอยกันได้ มาติดตามน้า บอกเลยว่าน้องเซี่ยงซีหึงได้เกรี้ยวกราดมาก อิอิ เราคิดว่าถ้าสองคนนี้ไม่ได้มาเจอกัน โป๋เยี่ยนคงต้องอยู่กับขวดแอลกอฮอล์ล้างมือตลอดชีวิตแน่นอน 555 ดังนั้น ดีใจจริงๆที่พวกเขามีกันและกัน พูดถึง NC หน่อยดีไหม อิอิ เรื่องนี้มีพอหอมปากหอมคอไม่แห้งแล้งค่ะ ในเรื่องจะมีวลีแปลกๆที่คุณหมอใช้สื่อถึงกิจกรรมนี้ด้วย ตลกดี 555 น้องเซี่ยงซีขี้อ้อนนะคะ ส่วนคุณหมอก็ทะลึ่งใช้ได้เลย 

        ในเรื่องก็ยังมีมิตรภาพอันงดงามระหว่างโป๋เยี่ยนกับเพื่อนๆด้วย ทั้งการช่วยเหลือเกื้อกูลและเป็นห่วงเป็นใยกันระหว่างเพื่อนๆ ซึ่งก็มีเผื่อแผ่มายังเซี่ยงซีด้วยอีกคน นอกจากนี้ยังมีความเข้าใจกันระหว่างคนในครอบครัวของโป๋เยี่ยนด้วย ค่อนข้างซาบซึ้งเพราะพวกเขาเข้าใจในตัวโป๋เยี่ยนมากจริงๆ และก็พยายามยอมรับเซี่ยงซีด้วย ส่วนเซี่ยงซีจะมีไม้เด็ดที่ใช้พิชิตใจพ่อแม่สามีอย่างไร มาติดตามกันนะคะ

        และสองคนนี้ชอบทำอาหารมาก แต่ฝีมือนี้บอกเลยว่ากินกันไม่ลงจริงๆ  ใช่ค่ะ…กินไม่ค่อยลง 555 แต่ทั้งคู่ก็มีความมุ่งมั่นตั้งใจมาก หลังๆเซี่ยงซีไปเรียนทำอาหารกับศิษย์พี่ด้วย เอ อยากรู้ว่าศิษย์พี่เป็นใครต้องมาติดตามน้า เพราะโป๋เยี่ยนหึงคนนี้มากบอกเลย อิอิ บางซีนนี่ฮาดี แบบว่าคนนึงอยากแสดงฝีมือทำให้กิน แต่อีกคนก็บอกว่าไปกินข้างนอกกันเถอะ ไม่รู้สงสารใครดี แต่ข้อดีคือเราอ่านเรื่องนี้แล้วเราไม่หิวเลยจริงๆ

    เอ น้องเซี่ยงซีกำลังทำอะไรน้าาา ไม่บอกใบ้หรอก อิอิ

        สำหรับเรื่องนี้เราประทับใจมากเลยและไม่คิดว่าจะดีขนาดนี้ แรกๆใช้เวลานิดนึงกว่าเครื่องจะติดเนื่องจากต้องปูพื้นเรื่องราวชีวิตของเซี่ยงซี ช่วงร้อยหน้าแรกมันไม่ได้น่าเบื่อแต่จะออกทึมๆมากกว่าเพราะช่วงแรกๆชีวิตของเซี่ยงซีค่อนข้างหดหู่ แต่พอเวลาซีนที่โป๋เยี่ยนออกมาก็จะสัมผัสได้ถึงแสงสว่างที่อบอุ่น ความมั่งคงและปลอดภัยได้ทันทีเลย นี่โป๋เยียนเป็นคนหรือหลอดไฟกันแน่เนี่ย 555 พอเครื่องติดแล้วก็ยาวเลยค่ะ เรื่องนี้จะเป็นแนวอบอุ่นหัวใจ มากกว่าฟินๆแต่เราชอบมาก เพราะรู้สึกว่านี่แหละคือชีวิตจริงของคนปกติ มันสมจริงและมีมิติมากๆ 

        และเรื่องนี้ดีตรงที่ว่าสอนให้คนปล่อยวางเพราะมีปมที่ไม่ได้มีคำตอบออกมา แต่ตัวละครถือว่าพยามยามทำเต็มที่แล้วกับการหาคำตอบ มองในแง่ดีคือตัวละครเค้าก็ปล่อยวางได้ คนอ่านอย่างเราๆก็ควรปล่อยวางได้เช่นกัน ซึ่งเป็นอีกจุดนึงที่เราคิดว่ามันสร้างเสน่ห์ให้กับนิยายเรื่องนี้ เพราะชีวิตคนเราก็คงไม่สามารถค้นหาคำตอบให้กับทุกๆเรื่องในชีวิตได้…ใช่ไหมคะ?

        หากจะเปรียบเทียบกับเรื่อง คุณผู้ช่วยสถาปนิก ที่มีโทนเรื่องคล้ายๆกันในเรื่องของการผลักดันชีวิตของคนคนนึงให้ก้าวไปข้างหน้า ในความคิดเรา Out of Tune ซาบซึ้งและกินใจมากกว่า เพราะโป๋เยี่ยนเปรียบดั่งแสงสว่างที่ให้ชีวิตใหม่แก่เซี่ยงซีได้เลย เขาเป็นทุกอย่างให้แล้วจริงๆ ตัวเซี่ยงซีเองก็พยายามและตั้งใจมากที่จะใช้แสงสว่างนี้นำทางไปสู่ชีวิต ’ที่ดี’ บนเส้นทางใหม่ แม้น้องจะท้อบ้าง กลัวบ้าง แต่มันเกิดจากการกลัวที่จะกลับไปสู่เส้นทางที่เขาต้องการหนีมาตลอด กลัวที่จะสูญเสียคนที่ดีที่สุดในชีวิตอย่างโป๋เยี่ยนไป ส่วนกู้เซียวจะเป็นในแนวชี้ทางเดินชีวิต รวมถึงการมีปณิธานในสายอาชีพมากกว่า แต่ด้วยต้นทุนชีวิตของตัวละครที่ค่อนข้างแตกต่างกันมากด้วย ชีวิตของเซี่ยงซีเรียกได้ว่าเริ่มจากติดลบ ไม่มีอะไรสักอย่าง หนังสือก็ไม่ได้เรียน แต่เขามุ่งมั่นและดิ้นรนออกไปสู่แสงสว่างและอยากมีชีวิตใหม่ ส่วนจางซืออี้ นั้นมีครบทุกอย่าง ขาดแค่ความมั่นคงทางจิตใจและความมั่นใจในการก้าวไปข้างหน้า แต่เรื่องความฟินนั้นยกให้กู้เซียวค่ะ 555

         เรื่องนี้แม้ว่าพล็อตจะไม่ได้แหวกแนวหรือมีสีสันอะไรมาก แต่เรื่องราวที่ผู้เขียนถ่ายทอดออกมานั้นมันเป็นเรื่องราวธรรมดาๆที่มีมิติมากจริงๆ เราให้เต็มสิบเลย ซาบซึ้ง อ่อนไหว ทั้งการทบทวนชีวิตที่ผ่านมา และการมองไปข้างหน้า หากคุณกำลังท้อ สับสน และต้องการกำลังใจในชีวิต หรืออยากเป็นแสงสว่างให้ชีวิตใครสักคน ลองอ่านนิยายเรื่องนี้ดูนะคะ คุณจะได้ข้อคิดในการดำเนินชีวิตหลายอย่างไม่มากก็น้อย และเรายังเชื่อเสมอว่าหนังสือบางเล่มจะเข้ามาในช่วงเวลาที่ถูกที่ควร  และเล่มนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้นค่ะ ^^

    (ɔ◔‿◔)ɔ ขอประกาศ Credit ภาพอีกครั้งค่ะ 555 
    ชอบลายเส้นภาพของคุณ YKU 哎呀呀  มากจริงๆ posted by 【A&D】Angels&Devils

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
I'am Thikhumpon (@Thikhumpon)
ขอบคุณ​ค่ะ​ พึ่งอ่านคุณผู้ช่วยสถาปนิกจบ​ เดี๋ยว​จัดเรื่องนี้ต่อ​ กำลังรีปริ้นพอดีเลยค่ะ
✿ Peony ✿ (@peoniny)
@Thikhumpon อ่านให้สนุกนะค้า รับรองคุณหมอน่ารักอบอุ่นเหมือนไมโครเวฟมั่กๆ ☺️