[NCTfanfiction] All I want to tell you through the month.teddy.soo
Chocolate drink

  • #fictober


    DAY 8 — Chocolate drink

    MARK x DOYOUNG







    “ก็บอกแล้วไงว่าไม่ชอบกาแฟขมๆ ชอบช็อกโกแลตร้อน”

    “ผมไม่กิน เอากลับไปเลยนะ”


    เป็นอีกวันที่มาร์คได้ยินเสียงโวยวายของรุ่นพี่หัวหน้าแผนกดังลั่นห้องทำงานบนชั้นยี่สิบห้าแห่งนี้



    ใครๆ ต่างก็รู้ว่าหัวหน้าคนนี้ค่อนข้างจุกจิก เรื่องมาก แถมยังบ่นเก่งเสียจนไม่มีใครกล้าขัดใจสักคน จะมีก็แต่ประธานบริษัทที่คอยเทียวไล้เทียวขื่อ หวังเอาชนะใจเจ้าตัวจนโดนไล่ตะเพิดกลับห้องอยู่ทุกวัน แล้วมันก็กลายเป็นภาพชินตาของคนในแผนกกฎหมายไปโดยปริยาย


    “อะ เลิกหงุดหงิดได้แล้วน่าพี่”



    และอีกหนึ่งภาพชินตาของทุกคนในห้องนี้ก็คือมาร์คลีที่เดินถือแก้วช็อกโกแลตร้อนเข้าไปให้หัวหน้าแผนกอย่างคิมโดยอง



    ใบหน้าบูดบึ้งค่อยๆ แปรเปลี่ยนไปเมื่อรับเครื่องดื่มที่แสนจะโปรดปรานเข้าสู่ร่างกาย ก่อนที่มือเรียวขาวจะยกมันขึ้นอีกครั้งและดื่มรวดเดียวจนหมดราวกับอุณหภูมิของมันเย็นลงเท่าอุณหภูมิห้องแล้ว


    “มีแต่นายนี่แหละที่รู้ใจพี่ตลอด” น้ำเสียงทุ้มใสที่ฟังดูอารมณ์ดีขึ้นมากพอสมควรทำให้มาร์คยกยิ้มเอ็นดูคนเป็นพี่ทันทีโดยไม่รู้ตัว


    “ยิ้มแบบนี้อีกแล้วนะ เมื่อไหร่จะบอกความหมายของมันสักทีล่ะห้ะ”



    ถึงพี่โดยองจะพูดแบบนั้น

    แต่อันที่จริงแล้ว เขาคิดว่าพี่โดยองมองเขาออกตั้งนานแล้วแต่ไม่ยอมพูดออกมาตรงๆ มากกว่า



    “พี่นั่นแหละเมื่อไหร่จะบอกผม”

    “ว่ารู้อยู่แล้วน่ะ”



    และมันก็เป็นจริงตามที่มาร์คคาดเดาเอาไว้ไม่มีผิด



    “โห ไม่สนุกเลย”

    “รู้ทันกันก่อนซะงั้น”



    พี่โดยองน่ะรู้อยู่แล้วว่าเขากำลังจีบเจ้าตัวอยู่



    “ทำไมถึงรู้ว่าพี่รู้แล้วล่ะ”


    “ผมไม่เคยเห็นพี่เก็บแก้วมัคใบโปรดเข้ามาไว้ในห้องเหมือนเมื่อก่อน”

    ดูก็รู้ว่ารอให้ผมมาชงช็อกโกแลตร้อนให้



    ยิ่งพี่โดยองไม่ตอบอะไรเขากลับมาอีกนอกจากส่งเสียงหัวเราะเบาๆ จนทำให้เขาหลุดยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิม เขาก็ยิ่งมั่นใจในคำพูดของตัวเอง แล้วยิ่งยืนมองใบหน้าน่ารักนานๆ เข้า เขาก็ยิ่งรู้สึกกับพี่โดยองมากขึ้นเรื่อยๆ


    พี่โดยองน่ะน่ารัก น่ารักจนเขาจะเป็นบ้าอยู่แล้ว



    “ให้มันได้อย่างนี้สิเด็กปั้น ช่างสังเกตสมคำร่ำลือจริงๆ”


    “ก็เพราะพี่ปั้นผมมานี่แหละ ผมถึงได้มองพี่ออก”

    “แถมยังได้ตกหลุมรักพี่ไปพร้อมๆ กันเลยด้วยอีก”



    ไม่ไหวแล้ว


    วันนี้ช็อกโกแลตร้อนในแก้วมัคใบโปรดของเขามันหวานเกินไปแล้วจริงๆ

    หวานจนเผลอหลุดความในใจที่ทนเก็บเอาไว้มานานจนได้



    “โห นานขนาดนั้นเลย”

    “แล้วมัวรออะไรอยู่ เมื่อไหร่จะทำให้มันชัดเจน”



    แต่ดูเหมือนว่าวันนี้เขาจะเผลอใส่นมข้นเยอะไปหน่อยล่ะมั้ง

    ทั้งเขาทั้งพี่โดยองถึงได้พูดจาหวานๆ ใส่กันไม่หยุดแบบนี้



    “ขอเป็นคนชงช็อกโกแลตร้อนให้พี่ตลอดชีวิตเลยก็แล้วกันถ้างั้น”


    “ด้วยความยินดีเลยครับ ;) ”







    please tag #octody or comment below these.

    Thank you for your reading :)

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in