Dear, DiaryWIPASANE
วิตกกังวล และ หมดpassion
  • ช่วงนี้สองสัปดาห์ที่ผ่านมา นับเป็นช่วงวิกฤตของทุกๆปีในชีวิตมหาลัย 
    'Final Crisis'

    แม้จะเป็นคนที่ไม่ค่อยขยันมากนัก แต่ก็ค่อนข้างใส่ใจการศึกษาอยู่นิดหน่อย
    จึงมักจะอ่านหนังสือจบรอบแรกตั้งแต่ช่วงสามสัปดาห์ก่อนไฟนอล
    หากในเทอมนี้นั้น ไม่ได้อ่านอะไรจริงจัง จนกระทั่งถึงหนึ่งสัปดาห์สุดท้าย...

    สำหรับไฟนอลเทอมนี้ ความรู้สึกของเราช่างแตกต่างออกไปเหลือเกิน
    วิตกกังวลอยู่ตลอดว่าจะอ่านไม่ทัน แต่ passion ในการอ่านหนังสือก็ไม่มา
    อาการในที่นี้ ไม่ได้หมายถึงการไม่อ่านหนังสือ แต่หากเป็นการอ่านอย่างไม่มีประสิทธิภาพ

    อาการเหล่านี้เกิดจากอะไรกันนะ?
    เกิดจากเซลล์ขี้เกียจในก้นบึ้งของจิตใจ
    เกิดจากควมอ่อนล้ายาวนาน 3ปี ในรั้วมหาลัย
    เกิดจากความอ่อนไหวอันเป็นผลข้างเคียงจากยา
    เกิดจากตัวเราเอง ที่เริ่มเปลี่ยนไป

    เมื่อเราเติบโตขึ้น มีประสบการณ์ชีวิตมากขึ้น การมองโลกใบนี้ก็ซับซ้อนขึ้น
    นี่ก็อาจเป็นส่วนหนึ่ง
    ชีวิตช่างโหดร้ายเสียจริง เต็มไปด้วยความเศร้ามากมาย
    กว่าจะค้นพบความสุขก็อาจสายไป
    ทั้งๆที่ความสุขซ่อนตัวอยู่ในทุกๆวันนั่นแหละ

    หวังว่า การสอบครั้งนี้จะเป็นไปได้ด้วยดี และ อาการล้าสะสมเหล่านี้จะย้ายสัมโนครัวออกไปโดยเร็ว

    ปล. บางทีการได้นั่งเฉยๆ ไม่ต้องคิดอะไร รอเวลาผ่านไป ชื่มชมห้วงเวลาที่หมุนผ่าน อาจจะเยียวยา
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
isthepe (@isthepe)
เป็นเหมือนกันเลยค่ะ ;_; เราวิตกกังวลมาก มากจนพ่อต้องจับคุย รู้ว่าต้องอ่าน ทั้งที่เลือกเรียนคณะนี้เองภาคนี้เอง แต่ไหงเรียนไปก็รู้สึกว่าไม่ได้ชอบมันขนาดนั้นก็ไม่รู้

ยังไงก็ตาม ขอให้การสอบครั้งนี้ผ่านไปได้ด้วยดีนะคะ ถ้าล้าจากการอ่าน พักฟังเพลงที่ชอบ กินอาหารจานโปรด หรือเงยมองท้องฟ้าตอนเย็นๆ หวังว่าจะทำให้รู้สึกดีขึ้นนะคะ V