บันทึกแรกของเราNoi Beleza
แสงสว่าง..ที่ปลายอุโมงค์

  • คำถาม คำตอบ ผ่านช่วงวัยต่างๆ 
    ที่นำพาเราไปสู่แสงสว่าง..ที่ปลายอุโมงค์
    .
    .
    ถาม : ตอนเธอเด็กๆ เธอทุกข์บ้างไหม

    ตอบ : เราน่าจะมีความสุขเยอะกว่า 
    ไม่คิดมาก ไม่ทุกข์เท่าไรนัก
    วันๆ เช้าเดินไปเรียนหนังสือ 
    มึกิจกรรมกับเพื่อนๆ
    กลับมาบ้าน ทำการบ้าน
    วิ่งเล่นกับเพื่อนบ้าน
    อาบน้ำ ทานข้าว
    ดูทีวี ละครช่วงค่ำ
    พอโฆษณาน้ำอัดลม "คิกคาปู้" มา
    ละครจบพอดี
    2 ทุ่มก็เข้านอนแล้ว
    โอ้ ชีวิตไม่ต้องคิดอะไร
    มันง่ายดีนะ ไม่มีมือถือ ไม่มีเน็ต
    ไม่เห็นว่าใครมี มากน้อย ใช้รุ่นไหนกัน
    ไม่ต้องโทร เล่น line FB
    คอยตอบ ไม่ตอบกัน
    มันอิสระดีนะ
    .
    .
    ถาม : ตอนเธอวัยรุ่น เธอเคยแอบชอบใครไหม

    ตอบ : อ๋อ มีซิ วัยรุ่น ฮอร์โมนมันเปลี่ยนนี่นา
    เคยชอบเพื่อนที่ทำชมรมด้วยกัน
    จบมาจากสวนกุหลาบ
    เค้าเก่งจัง เคยติวให้เพื่อนๆกันด้วย
    ต่อมาเค้าเรียนหมอ เป็นหมอที่เก่งมากเลย
    เสียดายเค้าจากไปแล้ว เค้าไม่ทุกข์แล้ว

    แต่เราตอนวัยรุ่น ไม่ได้คิดอะไรมาก
    เพราะหน้าที่เราคือ
    ตั้งใจเรียน ทำให้ดีที่สุด
    ไม่เพ้อฝันมากมาย
    แล้วเราก็ทำสำเร็จนะ
    .
    .
    ถาม : ตอนมหาลัย เธอเรียนรู้อะไรบ้าง

    ตอบ : โห เยอะมากเลย เราชอบทำกิจกรรม
    เราทำกิจกรรมห้องค่าย
    ไปร่วมสร้างประปาภูเขาที่ชนบท
    ไม่ต้องพกตัง อยู่ได้ทั้งวัน
    เห็นวิถีชาวบ้าน ใจดี น่ารัก
    เราฝึกทำกับข้าวเป็นด้วย หลายเมนูเลย

    มีลำบากบ้างตอนเข้าห้องน้ำ
    ส้วมหลุม ขุดเอา มีไม้ 2 แผ่นพาด
    ล้อม 4ทิศ ด้วยสังกะสี
    เรานั่งส้วมอยู่ รุ่นพี่ผู้ชายยืนคุยกันหน้าส้วม
    นั่งภาวนา เมื่อไรจะไปสักที คุยอยู่ได้ 🤣
    นึกไป ก็ขำไป..
    เพราะล่าสุดเพื่อนหญิง ก็เล่าให้ฟังว่า
    ต้องให้เพื่อน ญ อีกคน มาช่วยยืนเฝ้าเช่นกัน

    เราช่วยอาจารย์ทำงานวิจัย
    ระหว่างเรียนปี 3 กับเพื่อนอึก 2 คน
    ทั้งทำแบบสอบถาม วิเคราะห์ สรุปผลวิจัย
    และเราไปสัมภาษณ์ผู้บริหารแถวสุขุมวิท
    ความเห็นเรื่องการสร้างโรงแรมดัง
    ได้ประสบการณ์มากมาย
    เมื่อมองย้อนไป โห ..ไม่เบาเลยนะเรา
    .
    .
    ถาม : ตอนทำงาน เหนื่อยไหม

    ตอบ : 2-3 ปึแรก เป็นน้องน้อย
    เพิ่งเห็นโลกกว้าง ชีวิตสนุกสนาน
    พอเรียนโท จบแล้ว
    เริ่มตั้งเป้าหมายชีวิต ลุยงานเต็มที่

    ระหว่างทาง เราล้วนเจอกันอยู่แล้ว
    การแข่งขัน การกล้าแสดงความคิดเห็น
    การถูกทดสอบทั้งงานหนัก ท้าทาย
    และความแตกต่างของคนในองค์กร

    เราควรเรียนรู้
    ยอมรับความแตกต่าง
    และทำงานร่วมกันได้
    อย่าคาดหวังว่าทุกคนจะเข้าใจเรา
    เราเองก็ไม่อาจเข้าใจทุกคนเช่นกัน

    ขอให้คิดบวก พัฒนาตนเอง
    แข่งกับตนเองก็พอ
    อย่าไปเครียดว่าจะต้องแข่งกับคนอื่น
    เพราะระบบจะผลักดันเราอยู่แล้ว

    ขอให้มีเพื่อนสนิท ระบายปัญหากันบ้าง
    ช่วงพักเที่ยง ทานข้าว ชา กาแฟกัน
    ไป shopping ตลาดนัด ซื้อขนมอีกสักหน่อย
    แค่นี้ก็เพลิดเพลินทุกวันแล้ว
    .
    .
    ถาม : มีครอบครัว แบ่งเวลาอย่างไร

    ตอบ : เมื่อคู่ครองดี ก็สบายใจ
    มีศีลเสมอกัน
    คนเก่ง และ คนดี
    ซื่อสัตย์ ไม่เจ้าชู้
    ขยันทำงาน รักครอบครัว
    เข้าใจกัน ปรึกษากันได้
    เอาใจใส่กัน ดูแลลูกไปด้วยกัน
    ใช้เวลาอย่างมีคุณค่าด้วยกัน
    มี Work/Life balance
    มึเป้าหมายเดียวกัน
    ครอบครัวสุขสันต์ ครอบครัวอบอุ่น
    มีอะไรก็ให้อภัยกัน เกื้อกูลกัน
    เป็นเพื่อนคู่คิด มิตรคู่เรือน
    ชวนกันทำความดึ
    มีเสบียงติดตัวไป..
    ในการเดินทางครั้งต่อไป..

    🙂🙂🙂🙂🙂

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in