unname storyดอกไม้ในฤดูร้อน
ความสุขที่แสนสั้น
  • ใครสักคนกล่าวว่า ตั้งแต่วินาทีที่เราเริ่มเกิดมา เราก็ค่อย ๆ ตายลงในแต่ละวินาทีที่ผ่านไป
    ไม่วันใดก็วันหนึ่ง จะช้าหรือเร็ว “เรา” ก็ต้องตายจากกัน
    ใช่
    ”เรา” ผมหมายถึง คุณ และ ผม 

    ___________________________________________________________________
    เวลาเหมือนจะยาวนานกว่าเดิม
    เมื่อเรายืนมองเข็มมันหมุนไปในแต่ละวินาที รอให้เวลามันผ่านไป
    แต่เมื่อเราจูบกัน ไม่ว่าจะด้วยรสฝาดของบุหรี่หรือรสหวานจากลิปสติก
    เวลาเหมือนจะเดินเร็วจนเราไม่ทันได้หายใจ

    ถ้าหากเวลาของความสุขมันแสนสั้นเสมอ
    ทุกครั้งที่เราสวมกอดกัน ความตายจะมาเร็วขึ้นไหม ?
    แต่เมื่อเราจูบกัน ไม่ว่าจะด้วยรสฝาดของบุหรี่หรือรสหวานจากลิปสติก
    เวลาจะเดินไปเร็วเท่าไร ก็เหมือนจะไม่สำคัญอีกต่อไป

    เวลายาวนานกว่าเดิมตอนที่เราไม่เจอกัน
    แต่ผมไม่อยากใช้เวลาใดใดเพื่อรอคอยสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
    ถ้าหากให้ผมได้สัมผัสริมฝีปากของคุณอีกครั้ง
    ผมจะยอมตายเร็วขึ้นอีกสองชั่วโมงเลยก็ได้

    ที่รัก เราเสียเวลาไปมากมายกับการรอ
    ในขณะที่ความตายยังคงดำเนินเรื่อยไป 

    ที่รัก รออีกนานเท่าไรถึงจะพอ
    หรือจนกว่าเมื่อคุณกลับบ้านไปแล้วพ่อแม่ก็แก่ชรา
    หรือจนกว่าเมื่อเราลืมไปแล้วว่าเราเป็นใคร 

    ที่รัก เราอาจจะเลือกอะไรไม่ได้มาก
    แต่ถ้ามีโอกาส แม้สักเสี้ยววินาที

    เราอย่าได้รออีกเลย  

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in