เราใช้คุ๊กกี้บนเว็บไซต์ของเรา กรุณาอ่านและยอมรับ นโยบายความเป็นส่วนตัว เพื่อใช้บริการเว็บไซต์ ไม่ยอมรับ
เรื่องเล่าจากออดิทLily of the Valley
1 year or another?
  • ถึง ตัวฉันที่รัก,

    การวางแผนระยะยาวนั้นเป็นเรื่องดี เพราะ 'แผนระยะยาว' ทำให้เธอรู้ว่า ตอนนี้ เธอกำลังทำอะไรและตระหนักอยู่เสมอว่า ชีวิตมีทางให้ไปต่อ กล่าวง่ายๆก็คือ ชีวิตมีความหวังกระมัง.

    ระยะเริ่มต้น ในการเดินทางอันยาวนานนั้น เป็นเรื่องที่ยากที่สุด 
    ปีแรกของเส้นทางนี้ เป็นช่วงที่เรายังใหม่กับทุกสิ่ง แม้แต่มาตรฐานบัญชีที่เราควรจะคุ้นเคยที่สุด 
    และยังเป็นเวลาที่ตัวแปรมากมายจะประเดประดังเข้ามาราวกับผีซ้ำดำ้พลอย

    เมื่อเข้าเดือนที่ 3 ความคิดว่า 'จะเดินทางบนเส้นทางนี้ไปได้อีกนานแค่ไหน' ก็แวบเข้ามาในหัว
    น่าจะเป็นเพราะ ความเหนื่อยสะสม ผสมกับ ความเครียดที่มาพร้อมไตรมาสที่ 3 อันแสนบีบคั้น
    ถึงเวลาที่จะมองเส้นทางนี้ให้สั้นลงแล้วหรือยังนะ? ฉันบอกกับตัวเองในสุดสัปดาห์สุดท้ายของไตรมาส.

    บางครั้ง การมองให้สั้นลงก็ช่วยเยียวยาจิตใจได้ดีกว่าที่คิด
    พอคิดได้ว่า ครบหนึ่งปีแล้ว ค่อยมาตัดสินใจกันต่อไปนะ
    ในสมองที่กำลังมีเส้นขยุกขยุยสีดำพันกันยุ่งเหยิง ก็เหมือนจะได้รับพลังเข้าไป
    แม้เส้นเหล่านั้นจะไม่ได้หายไป แต่มันก็เริ่มคลายออกจากกัน

    อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดถึงว่า จะลาออกในอีก 10 เดือนข้างหน้า
    ความรู้สึกไม่แน่นอนและความไม่มั่นใจในตัวเองก็เริ่มแทรกซึมเข้ามาอย่างช้าๆ
    ทำไมกันนะ? ทำไมกัน?
    หรือ ฉันโหดร้ายกับตัวเองมากเกินไปหน่อย?

    ไม่เป็นไรนะ.
    ถ้ารู้สึกไม่ไหว ก็พักหายใจสักหน่อย
    การใช้เวลาอย่างไม่เกิดประโยชน์บ้างไม่ใช่ความผิดเสียหน่อย

    ปล. ฉันโชคดีเสียจริง ที่ห้อมล้อมด้วยผู้คนที่เข้าอกเข้าใจกันมากมายขนาดนี้ 
    หากขาดผู้คนเหล่านี้ไป ฉันคงจะอยู่ในสภาพ(จิตใจ)ที่ย่ำแย่กว่านี้เป็นแน่

    รัก,
    ตัวฉันเองในวันที่ยังไม่ครบสามเดือนดี

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in