ความเศร้าที่มันจะเศร้าจนต้องเขียน
ไม่ได้
ประโยคกระจาย วลีเกลื่อน
จับต้องไม่ได้
แมลงวันที่รักตัวนั้น
กำลังบิน
กลุ่มคำที่รักเหล่านั้น
กำลังบิน แทบจะสลายไปต่อหน้า
ฟังสิ
ฟังเสียงสั่นไหวของต้นสนในวันอาทิตย์ตอนเที่ยงที่ออฟฟิศ 
ใบที่เสียดสี
ใบต่อใบ
เสียงระหว่างลำต้นและลำต้นต่อไป 
และเงียบงัน
ไร้เสียงของคนทำงาน

ช่างเถอะ
อีกหนึ่งวันจะผ่านไป
แต่ฉันยังเก็บว่าคิดถึงคุณไว้
อย่างปวดระบมเลยสินะ

เครื่องปรับอากาศดังขึ้นอย่างน่าใจหาย
วันหยุดช่างว่างเปล่า ถึงแม้จะมีงาน มันก็ไม่ช่วยชโลมใจให้หายคิดถึงใครเลย
เดียวดายเหรอ คงไม่ใช่
วันนี้ฉันควรอยู่บ้าน หรือไปหายาย
ที่บ้านฝนตกถึงช่วงเย็น
สายฝนตามฉันมามั้ย ตอนนี้อยู่ชิดลม

โอ้ ฉันควรพอได้แล้ว
เดี๋ยวกางเกงในเปียก
ฝนตกแล้ว