My First StoryLanguor Earl Grey
กว่าจะได้สัมผัสวันอาทิตย์ธรรมดา
  • หลังจากทำโปรเจ็คกลุ่มมาทั้งอาทิตย์ วันนี้เลยถือโอกาสตื่นสายสักหน่อย
    อันที่จริงสะดุ้งตื่นตอนเกือบ 8 โมงไปรอบนึง หลังนึกได้ว่าวันนี้ไม่มีอะไรต้องทำ เลยหลับต่อ
    ตื่นมาอีกที 11 โมง ไถไอจี ไถทวิตได้สักชั่วโมงก็ลุกไปอาบน้ำ
    เถียงกับตัวเองในใจว่าจะกินข้าวเซเว่นข้างหอหรือจะไปร้านตามสั่งที่อยู่ห่างออกไปหน่อย
    ความขี้เกียจปะทะกับความอยากกินตามสั่งอยู่พักนึง
    สุดท้ายความอยากชนะ

    อากาศเย็นๆกับแดดที่แรงกว่าสามสี่วันก่อนทำให้ต้องเดินหลบตามเงาสายไฟไปเรื่อยๆ
    วันนี้ร้านประจำเปิด คนก็ไม่ค่อยเยอะ
    หลังสั่งพริกแกงหมูใส่กล่องแล้วก็ไปนั่งรอที่โต๊ะ
    อยู่ๆก็รู้สึกว่า นี่มันเหมือนบรรยากาศที่บ้านจริงๆ 

    ที่ตื่นเที่ยง ลุกไปอาบน้ำ เข้าไปในครัวก็มีของกินวางไว้ให้
    ตักข้าวใส่จาน หยิบน้ำใส่ถาดแล้วยกไปกินม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้หน้าบ้าน
    ย่าเดินออกมารดน้ำต้นไม้ ดูดอกไม้ แวะให้อาหารปลานิดหน่อยแล้วเดินกลับเข้าบ้านไป
    บรรยากาศสบายๆ ลมพัดอ่อนๆ 
    เราเดินเข้าไปหยิบกีต้าร์ในห้อง พร้อมบอกย่าว่าอยากกินไมโลเย็น
    "ได้แล้วครับ 40 บาทครับพี่"
    น้องผู้ชายปลุกเราจากความคิด จ่ายเงินเสร็จก็เดินกลับมาซื้อชาเขียวเย็นใต้หอ

    จริงๆวันนี้ก็เป็นวันธรรมดาวันนึง
    เป็นวันที่รถน้อย คนน้อย ผู้คนก็ดูไม่รีบเร่ง (ยกเว้นป้าร้านตามสั่ง)
    อาจจะด้วยปกติเรามักออกไปเดินเล่นข้างนอก 
    เลยไม่ค่อยได้สัมผัสอากาศวันอาทิตย์เท่าไหร่

    วันอาทิตย์นี่สบายใจจริงๆ
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in