อยากจะเขียน อยากจะจดให้มันหมดNatchaya Yu
กลอนสุภาพ : เมื่อไหร่จะถึงรุ่งสาง
  • รัตติกาลยามเหมันต์ช่างหนาวเหน็บ 

    ยังคงเก็บความช้ำไว้ในอก 
    อันความรักที่ผ่านมายังช้ำชก 
    มิปลงตกจากเขาร้าวระทม

     
    อยากจะพบความรักที่สุขสม 
    จะไปงมไปหาได้ที่ไหนหนอ 
    ใจตัดพ้ออ้อร้อน้ำตาคลอ 
    อยู่ไหนหนอความรักสวาทมี 
     
    จนตอนนี้รุ่งสางย่างมาแล้ว 
    คงไม่แคล้วควรหยุดคร่ำครวญหา 
    ควรรักษาใจล้าให้เยียวยา 
    อย่าได้หามายามาประทิน 


    อันความจินตนาการว่าล้ำเลิศ 
    ก็ไม่เพริศแพร้วเท่าเรียลลิตี้ 
    ถ้ารุ่งสางมาถึงอรยุพิน 
    คงไม่ต้องผินหน้าเข้าธรรม 



    นี่เป็นกลอนแปดที่เราส่งเข้าประกวดกับชมรมวรรณศิลป์ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ทางชมรมใจดีมาก ไม่ได้รางวัลก็ให้เกียรติบัตรมาปลอบใจด้วย พอดีเราไปเจอไฟล์นี้อยู่ใน Outlook ก็เลยคิดว่าเอามาลงที่นี่ดีกว่า 555

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in