รีวิวนิยายฉบับคนชอบดองChadang
รีวิว พี่เลี้ยงตระกูลซู (จบ)

  • พี่เลี้ยงตระกูลซู
    ผู้แต่ง Shernshu
    สำนักพิมพ์ Shernshu

    เรื่องย่อ

    เจิ้งเหรินอี้ เด็กกำพร้าที่ใช้ชีวิต และทำงานอยู่ในศูนย์ดูแลเด็กมาตลอด เพื่อแลกเปลี่ยนกับคำภาวนาที่ขอให้เด็ก ๆ ในศูนย์อยู่ดีกินดี ตนได้ทะลุมิติมาเข้าร่าง ‘เจิ้งเหรินอี้’ เกอ ที่ได้พระราชทานสมรสให้เป็นฮูหยินของตระกูลแม่ทัพซู ด้วยคิดว่าการตายขอตัวเองเป็นภารกิจที่สวรรค์ประทานแลกเปลี่ยนกับคำภาวนา เขาจึงทำทุกอย่างให้เด็ก ๆ ในตระกูลซูมีความสุขในฐานะพี่เลี้ยงที่ดี แต่ใครจะรู้ว่าพ่อเด็ก            ซูหมิงเยี่ยน กลับส่ายหน้ายืนยันว่าให้เขาเป็นฮูหยินแม่ทัพ ไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็ก !!


    ความรู้สึกหลังอ่าน (สปอยล์เล็กน้อยถึงปานกลาง)

             พี่เลี้ยงตระกูลซู มีเล่มเดียวจบค่ะ เราซื้อจากทาง MEB และมีภาคของลูกคนโตต่อในเรื่อง กระต่ายลายพยัคฆ์ ในรุ่นของลูกที่มาเป็นพระเอก ถือว่าเป็นตัวละครสุดเอ็นดูของเราตอนอ่านคู่พ่อกับแม่เลยค่ะ ซึ่งเรายังไม่ได้เก็บเลยค่ะ (o-o;;) สำหรับพี่เลี้ยงตระกูลซู ถือว่านิยายอ่านสบาย ๆ แนวครอบครัว นักเขียนเป้าหมายชัดมากในการใส่เรื่องราวของเด็ก ๆ ลงไป มีบางจุดโดด ๆ แปลก ๆ สำหรับเราไปบ้าง แต่ส่วนตัวชอบค่ะ และอ่อนไหวอีกแล้ว อะไรเกี่ยวกับครอบครัวหรือความสัมพันธ์ต่าง ๆ น้ำตาเราไหลง่ายมาก ( v w v) 


    งานพี่เลี้ยงในตระกูลซู

             เจิ้งเหรินอี้ หลังมาเข้าร่างในโลกคล้ายจีนโบราณ ซึ่งในสังคมมี เกอ อยู่และตัวเขาในร่างนี้ก็เป็น เกอ ที่ได้รับพระราชทานสมรสให้กับแม่ทัพซูหมิงเยี่ยน เพื่อนสนิทของพี่ชาย ต้องมาปรับตัวรวมทั้งทำตัวเองให้แข็งแกร่งพอจะปกป้องเด็ก ๆ ในจวนนี้ เพราะแม่ทัพซูมักออกไปทำงานในค่ายทหาร ทำให้ไม่มีเวลาดูแลเด็ก ๆ ที่เกิดจากอนุทั้งหลายจนโดนรังแก เหรินอี้เห็นแล้วทนไม่ได้ เขาตัดสินใจออกหน้ารับเด็กสองคนเอาไว้เป็นลูกตัวเอง พร้อมกันนั้นก็ชี้หน้าสั่งสอนคนเป็นพ่อที่ละเลยต่อหน้าที่ด้วย ! งานนี้จะเป็นแม่ทัพ เพื่อนพี่ หรือสามี ถ้าไม่ช่วยเลี้ยงลูกให้ดี ๆ ก็ลาออกจากการเป็นพ่อเสียเถิดด  (เกรี้ยวกราดด)

    งานฮูหยินในตระกูลซู

         แน่นอนว่านอกกจากปมของเด็ก ๆ และการเอ่ยถึงความสำคัญของการเลี้ยงดู ปมอื่น ๆ ก็มีเช่นกัน อย่างการที่เขาต้องมาเป็น เกอ คนแรกซึ่งได้รับการยกย่องและแต่งตั้งให้เป็นฮูหยินแม่ทัพ เรียกว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของสังคมที่กดฐานะเกออยู่ แน่นอนว่างานนี้ไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยากสำหรับเหรินอี้ค่ะ เพราะนอกจากมีลูก ๆ มองหน้ามองหลังอยู่ข้าง ๆ ไม่ให้ใครแตะต้องเขา ท่านแม่ทัพซูเองก็พร้อมแล้วที่จะไม่ให้ใครแตะเหรินอี้ง่าย ๆ ค่ะ ^^


    งานสุดท้ายนี้...ลาออกไม่ทันแล้ว

             ความรักของทั้งคู่เราชอบนะคะ ชอบโมเม้นที่มานั่งเลี้ยงลูกด้วยกัน และทำความเข้าใจกันและกันค่ะ อย่างพระเอกเริ่มรีบกลับมากินข้าวที่บ้านบ่อยขึ้น มีการปรับตัวเองคอยมาเล่นกับลูก หรือปลอบลูกเวลาผวา รวมทั้งคอยฟังสิ่งที่เหรินอี้แนะนำอย่างตั้งใจและไม่มีอคติ เป็นจุดที่เราค่อนข้างชอบ ถ้ามองกลับไปแนวจีนทะลุมิติอย่างชายหญิงหลาย ๆ เรื่อง ตรงนี้แหละค่ะเป็นจุดที่อยากตีพระเอกเรื่องก่อน ๆ นั้น ทำไมช่วยผู้หญิงเลี้ยงไม่ด้ายยย ซึ่งพี่เลี้ยงตระกูลซูเหมือนเขียนมาตีโจทย์นี้เลยค่ะ ทำให้มีความรู้สึกแฟมิลี่มาก เด็ก ๆ เองก็มีบทบาทและบุคลิกชัดเจนดี น่ารักก ตอนหมิงเยี่ยนกับเหรินอี้ส่งรับกันเพื่อให้ลูกรักน้อง น่ารักมากก มากตรงที่ลูกคนนั้น หวงน้องยันโต 5555555 ส่วนพ่อพ่อคู่นี้เขาจีบกันหวานดีค่ะ ชอบตรงที่หมิงเยี่ยนก็ใช้วิธีของเหรินอี้มาทำให้เหรินอี้รู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว ร้ายกาจจ


           รวม ๆ แล้วเป็นเรื่องที่ดีค่ะ อ่านเพลิน ๆ พวกปมไม่หนัก แต่มีพลิก ๆ ให้น่าติดตามหลายจุด โดยเฉพาะฮ่องเต้ แอบอยากอ่านตอนพิเศษ 55555 ไม่รู้ในภาคของซูหมิงจะมีเรื่องราวของคนคนนี้ต่อไหม อ๋อ ยังมีเรื่องของน้องสองคนสุดท้องอีก คนหวงน้องจะปล่อยน้องแต่งงานได้รึเปล่านั่น 5555 และสำหรับน้องสาวคนรองชอบที่หยิบการอยู่บ้านสามีมาพูดถึงนะคะ ส่วนตัวคิดมานานแล้วว่า จะฝั่งชายหรือหญิงที่แต่งเข้าบ้าน ยังไงมาคนเดียวย่อมรู้สึกโดดเดี่ยว บ้านนั้น ๆ ควรจะทำให้เขารู้สึกปลอดภัยน่ะค่ะ เพราะทั้งชีวิตที่เหลือของคนแต่งเข้าถูกแยกจากบ้านเดิมแล้วกว่าครึ่ง และลูกสาวคนที่สาม รายนี้สาวแกร่งจะพบเจอใครไหมนะ เป็นโสดดูแลบ้านก็ดีนะลูกกก ><


           ว่าจะมาสั้น ๆ (ตลอดอ่ะ 5555) สำหรับใครชอบแนวครอบครัว มีเด็ก ๆ วิ่งไปวิ่งมาในเรื่อง พี่เลี้ยงตระกูลซูอาจจะใช่แนวนะคะ ยังสามารถทดลองอ่านก่อนได้ในRead a write ค่ะ

    ปล. สำหรับท่านที่อาจจะชอบพระเอกต้องมีนายเอกมาคนเดียวแต่ต้น ขอเตือนทิ้งท้ายไว้ว่า แรกเริ่มพระเอกเรื่องนี้มีอนุ และมีลูกกับอนุค่ะ แต่ต่อมา แน่นอนค่ะว่ามีนายเอกคนเดียวค่ะ 


    By Chadang


เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in