รีวิวนิยายฉบับคนชอบดองChadang
รีวิว ท่านประมุขหลงลืมฟื้นรัก เล่ม 1 (ยังไม่จบ)

  • ท่านประมุขหลงลืมฟื้นรัก เล่ม 1

    ผู้เขียน อีซื่อหัวฉาง

    ผู้แปล RML

    ผู้วาด SUMMER

    สำนักพิมพ์ Rose Publishing

    เรื่องย่อ

           เย่โย่ว ประสบเหตุถูกไฟคลอกแล้วฟื้นขึ้นมาพบว่าตนเองความจำเสื่อม เขาจำไม่ได้แม้แต่ว่าตนเองคือใคร สิ่งที่พอจะเชื่อมโยงถึงตัวเขาได้ คือ หยกสลักของ เหวินเหรินเหิง เจ้าสำนักฝ่ายธรรมะที่ดูสุภาพอ่อนโยนตลอดเวลา และทันทีที่เห็นใบหน้าของเย่โย่ว เหวินเหรินเหิงก็เอ่ยออกมาในทันทีว่าเขาเป็นศิษย์น้องของอีกฝ่าย นี่คือเรื่องจริงหรือโกหก? ความจริงใจที่ศิษย์พี่หมาด ๆ มอบให้เป็นเพียงแผนการของอีกฝ่าย? หรือเป็นแผนการของใครคนอื่น? หรือแท้จริงเป็นแผนการของตัวเขาเองกันแน่ ...


    ความรู้สึกหลังอ่าน (สปอยล์ปานกลางถึงมาก)

          สวัสดีค่ะทุกคนน ขอเปิดปีใหม่ ด้วยเรื่องใหม่ปีนี้ ท่านประมุขหลงลืมฟื้นรัก เล่ม 1 ค่ะ สนใจตั้งแต่อ่านเรื่องย่อแล้วค่ะ มีหน่วยอาสาไปทดลองอ่าน 6 ตอน แล้วมาเล่าให้ฟัง เลยมั่นใจขึ้นมาหน่อยว่าจะแนวเรา ฟังว่าเป็นสืบสวน ยุทธภพ ตามปริศนาคดีปัจจุบันเรื่อย ๆ พร้อมกับมีเผยเรื่องราวในอดีตให้เชื่อมโยงประกอบอ่านแล้วรู้สึกเลยว่าน่าติดตามค่ะ ทีนี้เรื่องราวเป็นประมาณไหนนั้นนน อยากเล่าที่เดาให้ฟังมากเลยค่ะ แต่กลัวจะสปอยย มาแบบเนื้อเรื่องกันก่อนดีกว่า


    ข้าฉลาดถึงเพียงนี้ เคยโง่มาก่อนหลายปีจริงหรือ

           เย่โย่ว ประสบเหตุไฟคลอกอยู่ที่โรงเตี้ยมแห่งหนึ่ง โชคดีที่ ฉินเย่ว์เหมียน ช่วยเขาเอาไว้ จึงรอดชีวิตมาได้ แต่น่าเศร้าที่ความจำของเขาเสื่อมจนตนเองก็จำไม่ได้ว่าคือใคร ใบหน้าเองก็เสียโฉมไปครึ่งหนึ่ง ถึงอย่างนั้นในเรื่องร้าย อาจมีเรื่องโชคดี บนตัวของเย่โย่วมีหยกชิ้นหนึ่งที่เป็นของสหายฉินเย่ว์เหมียน เพื่อตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นและช่วยคน ชายผู้นี้จึงไม่รอช้า ทิ้งคนเจ็บไว้ปราสาทเขาของตนให้ลูกน้องดูแลอย่างดี ส่วนเขาวิ่งไปตามสหายมาหาเย่โย่ว

          เหวินเหรินเหิง เจ้าสำนักฝ่ายธรรมะที่ดูสภาพอ่อนโยน เจ้าของป้ายหยกเดินทางมาถึง และพบว่าเย่โย่ว คือ ศิษย์น้อง ‘อาเสี่ยว’ ที่หายตัวไปเมื่อสิบปีก่อนของเขา

    พระเอก: “ศิษย์น้อง…หลายปีนี้เจ้าไปอยู่ไหนมา...เจ้าดูโง่เขลาเบาปัญญามาก่อน ข้ายังคิดว่าเจ้าจะเคราะห์ร้ายมากกว่าเคราะห์ดีเสียอีก” // ยิ้มอ่อนโยนอย่างห่วงใย

    นายเอก: “...” // ข้าฉลาดออกอย่างนี้ เคยโง่มาก่อนจริงรึ!

    คนอ่าน: พี่เหิงท่านหลอกว่าศิษย์น้อง (?) ด้วยความหมั่นเขี้ยวสินะ


    ขาว - ดำ หมากบนกระดาษที่สั่นยุทธภพ

        ประมุขเหวินเหรินเหิงตั้งใจเพียงพาศิษย์น้องที่อุตส่าห์กลับมาข้างกายไปหาหมอเทวดาที่ตระกูลหวัง เขาไม่คาดคิดจริง ๆ ว่าจะกลายเป็นคดีใหญ่พัวพันกับเรื่องในอดีต เหวินเหรินเหิงคิดจะปลีกตัวออกมาก็ไม่ได้ ในเมื่อ ‘ศิษย์น้อง’ ของเขาดูจะสนองสนใจขนาดนี้ ตราบที่สามารถยื้ออีกฝ่ายให้อยู่เคียงข้างเขานานขึ้น อาเสี่ยว สนใจสิ่งใด อยากทำอะไร เขาพร้อมสนับสนุน เพียงแต่...แผนการเช่นนี้ พอลองคิดทบทวนดี ๆ ทำไมถึงมีส่วนที่คล้ายคลึงจะเป็นความคิดของอาเสี่ยวได้ล่ะ!? ตกลงศิษย์น้อง (?) ผู้นี้กลับมาหาเข้าครั้งนี้เป็นแผนการ หรือ เรื่องบังเอิญกันแน่


    เจ้าสำนักเหวินเหรินกล่าวว่า ถ้าชีวิตนี้ไม่พบศิษย์น้อง จะไม่สร้างครอบครัว

         ศิษย์พี่ศิษย์น้องคู่นี้ มีอดีตซัมติงแน่นอนค่า เป็นเรื่องน่าติดตามมากว่า 10 ปีก่อนเกิดอะไรขึ้น ทำไมนายเอกถึงจากมา ทำไมพระเอกถึงพยายามปกปิดเรื่องบางอย่างกับนายเอก เท่าที่อ่านการแสดงออกของพระเอกในเล่มแรก คืออ่อนโยนมากกก เพื่อนพระเอกงงไปเลยค่ะ ปกติพระเอกเป็นคนสุภาพก็จริงแต่ไส้ในค่อนข้างห่างเหินกับคนอื่น แต่ ตั้งแต่เจอนายเอก สุดจะดี สุดจะเอาใจใส่ ภายนอกยิ้ม แต่ข้างในอยากขังคนไว้ข้างกายตนเองนาน ๆ และพระเอกสายเก็บอารมณ์เก่งมาก นอกจากดวงตาอ่อนโยนลง อย่างอื่นมองแทบไม่ออกว่ารู้สึกพิเศษกับนายเอก ส่วนนายเอก ไม่ต่างกันนน สุดฉลาด สุดเจ้าแผนการ นี่ยังแอบเดาว่าถ้าเจ้าตัวคิดจะจีบศิษย์พี่ทั้งทีต้องมีขั้นตอน มีแผนการต่าง ๆ แน่ ๆ แถมยังเก็บอารมณ์ตัวเองเนียนนนพอกันกะศิษย์พี่เลยค่ะ


            เราอ่านเรื่องนี้แบบค่อยเป็นค่อยไป เพราะน่าติดตามปริศนาที่ค่อย ๆ โผล่มาเลยอ่านเร็วมากไม่ได้ ส่วนตัวชอบความสัมพันธ์พระเอกนายเอก และเหล่าตัวประกอบ ท่านผู้อาวุฒิโสทั้งหลายมาก ๆ เลยค่ะ กะว่าจะกลับไปอ่านรอบอสองเพราะจำชื่อได้ไม่หมด 555555 ตัวละครค่อยข้างเยอะ แต่ไม่มากเกินไป ถ้าใครชอบแนวสืบสวน คาดเดาแผนการ ติดตามการปะทะกันของหมากขาวหมากดำว่าใครจะชนะ และชอบความสัมพันธ์แบบมีอะไรแน่ ๆ เมื่อครั้งอดีตของพระนาย เรื่องนี้อาจจะใช่แนวค่ะ


    ท่านประมุขหลงลืมฟื้นรัก เล่ม 1 เก็บเลยดี หรือรออ่านรวดดด

           ค้างค่ะ ประมาณสัก 6 / 10 ...แบบว่า เล่มแรกสามารถซื้อมาอ่านลองแนวก่อนได้ หักจบในจุดที่ไม่ค้างมาก แต่บังเอิญว่าเป็นแนวสืบสวน เลยรู้สึกว่าถ้าอ่านรวดต่อเนื่องน่าจะดีค่ะ


    ส่วนที่ขอเมาท์เล่า มีสปอยล์มาก มาก ๆ ๆ ของเล่มแรก 

    >>RAW


    Chadang


เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in