Strange to meet youBUNBOOKISH
02: แฟนแรก

  • ผมว่าคนเราน่าจะจำแฟนคนแรกได้เสมอ และผมก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่อาจจะดูแก่แดดไปสักหน่อย เพราะผมมีแฟนคนแรกตั้งแต่ตอนอยู่อนุบาลสาม

    เธอเป็นสาวน้อยแก้มป่อง ตาโต ขนตายาว ผิวขาวราวกับหิมะฮอกไกโด อาจจะไม่แม่นยำในรายละเอียด แต่ผมรู้ว่าเด็กผู้หญิงคนนี้มีตัวตนและผมก็จำชื่อเธอได้ขึ้นใจ เธอชื่อเด็กหญิงญี่ปุ่น เราเต้นด้วยกันในงานโรงเรียนตอนเทอมสุดท้าย ม้าผมยังเก็บรูปวันนั้นไว้อยู่เลย

    สิ่งที่ผมพอจะจำได้มันเลือนราง แต่ความทรงจำแรกคือภาพผมจับมือเธอเดินในโรงเรียนแล้วประกาศกับเพื่อนๆ ว่านี่แหละแฟนผม จนเพื่อนๆ แซวกันใหญ่ (แหม่ ขอย้ำว่านั่นเด็กอนุบาลสามนะ) และอีกครั้งก็ตอนที่แม่ผมจับเราถ่ายรูปคู่ในชุดเต้นวันงานโรงเรียน ตอนนั้นผมเขินมาก แต่รูปที่ออกมาคือผมยิ้มหน้าบานอย่างกับกระด้ง ส่วนญี่ปุ่นไม่รู้ว่าเป็นเพราะกดชัตเตอร์เร็วเกินไปหรือเธอรำคาญผม ทำให้รูปที่ออกมาหน้าบึ้ง ตาปรือ ปากเบะซะขนาดนั้น

    ส่วนความทรงจำสุดท้ายคือตอนที่ผมจิ๊กสร้อยคอของพี่เลี้ยงมาใส่ซองจดหมายและเขียนบรรยายความรักที่เด็กชายห้าขวบคนนึงจะสามารถมีให้กับเด็กผู้หญิงห้าขวบอีกคนหนึ่งได้—แก่แดดที่สุด

    ตอนนั้นแผนการแสดงความรักของผมไม่สำเร็จ ผมถูกจับได้! ของกลางถูกยึด ผมเลยเปลี่ยนเป็นให้ขนมอะไรสักอย่างกับเธอแทน

    จากนั้นพอขึ้นชั้นประถมเราก็แยกย้ายกันไป...

    ญี่ปุ่นเป็นอีกหนึ่งหลักฐานว่าผมเป็นคนที่มุ่งมั่นและทุ่มเทให้กับความรักตั้งแต่ช่วงต้นๆ ของชีวิต เป็นเรื่องแปลกที่ผมชอบจินตนาการถึงความรักเสมอ มันเป็นเรื่องสวยงาม เหมือนเป็นเป้าหมายชีวิตที่ทำให้โลกของผมเคลื่อนไปข้างหน้า
  • ผมเจอเธออีกครั้งตอนโตแล้ว เรายังจำหน้ากันและกันได้อยู่เลย คิดดูสิ! หน้าตาเราสองคนคงไม่ได้เปลี่ยนไปมากเท่าไหร่ ตอนนั้นผมอยู่มัธยมต้น ห่างจากครั้งสุดท้ายที่เจอเกือบสิบปี

    ผมกับแม่กำลังเลือกซื้อของอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ต ผมเข็นรถเข็นสวนกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งในชุดเนตรนารีสีเขียว ผมรู้สึกเอะใจเลยหันกลับไปมอง และพบว่าเธอเองก็หันกลับมาเช่นกัน เรามองหน้ากันบนทางเดินที่ขนาบด้วยเชลฟ์สินค้ายาวเหยียด แม่เดินหายไปแล้ว ผมยังชั่งใจว่าจะทักเธอดีหรือเปล่า และไม่รู้ทำไมผมถึงเลือกที่จะไม่ทัก แล้วหันหลังกลับเดินไปตามทาง

    จากวันนั้นถึงวันนี้เราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย นั่นคงเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมได้เจอแฟนคนแรกในชีวิต (ถ้าจะนับ) จริงๆ แล้วก็อยากจะถามไถ่สารทุกข์สุกดิบว่านานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้เจอกัน อยากจะรู้ว่าเธอจำเรื่องอะไรในตอนนั้นได้บ้าง อยากรู้ว่าเธอเปลี่ยนไปมากมายแค่ไหน...

    แต่อะไรบางอย่าง ก็ทำให้เราเป็นได้แค่ความทรงจำจากอดีตและกลายเป็นคนแปลกหน้าในชีวิตจริงของกันและกัน
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in