Intern? i’ll tell, how i felt i’ll tale you internwedapr
Real intern วันแรกหัวใจเต้นเป็นจังหวะบัค
  •        เราเริ่มต้นเช้าวันที่ 25 พฤษภาคม 2564 ด้วยความตื่นเต้น จำได้ว่าตื่นเช้าเพื่อรอเข้างานตอน 9 โมง ความตื้นเต้น 50% ความกังวล 200%ไปเลย ก็มันอีกไม่กี่ชั่วโมงจะถึงเวลาที่เราต้องฝึกงานวันแรกแบบจริงจัง! แล้วเราใช้เวลาเป็นชั่วโมงนั้นเพื่อนั่งเฉย ๆ สร้างสมาธิ พอใกล้ถึงเวลา 9 โมง หน้าที่เราก็เริ่มขึ้น นั่นคือการรีวิวแพลตฟอร์มต่าง ๆ ของสำนักพิมพ์ ทั้งไอจี เฟซบุ๊ก เว็บไซต์ ในฐานะของลูกค้าหรือคนที่สนใจ ซึ่งงานนี้พี่ที่ดูแลเราให้งานล่วงหน้ามาแล้ว เราก็โอเค ตั้งสติและวางตัวเองในฐานะลูกค้า ปล่อยใจสบาย ๆ และลงมือละเลง(?)ความรู้สึกของเราลงไป  ถึงจะพูดเหมือนใส่เต็มที่แต่ก็แอบเกรงใจนิดหนึ่งแฮะ พอเอาเข้าจริงเราก็ไม่ได้สวมบทบาทลูกค้าเสียเต็มร้อยหรอก แค่เก้าสิบ อีกสิบเผื่อเอาไว้ เพื่อความสบายใจในจุดหนึ่ง 
          เราเข้าออกแพลตฟอร์มของสำนักพิมพ์อยู่เป็นเวลานาน ใช้เวลาอยู่ครึ่งวัน เราแคปรูปและพยายามหาข้อดีข้อบกพร่องและภาพรวมของแพลตฟอร์มต่าง ๆ ไม่เคยคิดว่าจะต้องมาทำอะไรแบบนี้แต่ก็สนุกไปอีกแบบนะ พอเราอยู่ในจุดที่ต้องมองอะไรของคนอื่นเพื่อให้ฟีดแบคมันก็หลากหลายความรู้สึกดี เราทั้งคิดว่า ถ้าเราบอกว่ามันไม่ดีแล้วจะหาเหตุผลอะไรมาสนับสนุนความคิดเรา ถ้าที่เราบอกว่ามันไม่สมบูรณ์แต่ความจริงมันอาจจะสมบูรณ์แล้วล่ะ พอเป็นแบบนี้ก็ตบตีกับตัวเองพอสมควร ตอนแรกก็เขียนไม่ออก พอได้ใช้ความคิดและพอจะเข้าใจคำว่ารีวิว อย่างแท้จริงแล้วเราก็เขียนไปตามความคิดตัวเองเลย
         "เพจไม่เงียบดีค่ะ มีการอัพเดต content ต่าง ๆ กลุ่มเป้าหมายชัดเจน" บลาๆๆ คือมันมองเห็นภาพรวมแต่สุดท้ายเราก็เขียนออกมาเท่าหางอึ่ง ฮ่าฮ่าฮ่า เราพยายามอย่างเต็มที่แล้วและคิดว่าคงเป็นประโยชน์ต่อสำนักพิมพ์(แบบเข้าข้างตัวเอง-3-) เพราะพอเรารีวิวแล้วเห็นพี่เขานำไปปรับปรุงตาม! แสดงว่ามันก็เป็นผลอยู่แฮะ
         พอทำงานรีวิวแพลตฟอร์มต่าง ๆ ของสำนักพิมพ์เสร็จ ส่งเรียบร้อย พี่เขาก็ให้งานเราเพิ่มอีกอย่างหนึ่ง ได้โจทย์มาว่า อยากทำบทสัมภาษณ์แนว Q&A ทุกอย่างที่ควรรู้เกี่ยวกับสำนักพิมพ์ เหมือนนักข่าวสัมภาษณ์ เราก็เอาละ หัวใจเต้นจนจะหยุดเต้น แบบคุณพระ ตอนนี้งานอะไรสำหรับเราก็กดดันหมดเลยT_T  แต่ด้วยบุญที่ทำหรือมันสมองที่มีก็ทำให้เราผ่านมันมาได้ หลังจากนั่งคิดนอนคิดเดินคิด สารพัดจะคิด พยายามสร้างคอนเซ็ปต์ พยายามหาความลึกซึ้งของคำถาม ฟังดูยิ่งใหญ่มาก ฮ่าฮ่า แต่กระบวนการของเรามันแบบนั้นจริง ๆ นะ ทั้งนี้ทั้งนั้นคือเราพยายามทำให้ดีที่สุดนั่นแหละ อยากสร้างความประทับใจมากกว่าความห่อเหี่ยวใจ  พอทำงานครบเราก็โล่งใจทันที เท่านี้ก็จบหนึ่งวันที่เหมือนจะชิลล์แต่ก็ไม่ชิลล์ อย่างที่บอกว่าเราเป็นคนขี้กังวล+เครียด ได้งานอะไรมาก็จะกังวลไปก่อนแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็พยายามอย่างที่สุด ฝึกงานวันแรกไม่แย่เลย ไม่เหนื่อย ไม่ท้อ เพียงแค่เรายังปรับตัวและความคิดของตัวเองไม่ค่อยได้ นี่แหละอุปสรรคนัมเบอร์วัน!


    วันถัด ๆ ไป เราจะแข็งแกร่งขึ้นแน่นอน รับประกัน!  

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in