เรื่องเมื่อคืนJust Kris
สั่นไหว
  • ความรู้สึกพวยพุ่งของความรู้สึก อันคุ้มคลั่ง กดกักอยู่ข้างใน พร้อมที่จะทะลักไหลออกไปข้างหน้า

    หนักอึ้ง

    หนักอึ้ง

    เพราะมันยังไม่ถึงเวลา


    ฉันแค่ยืนอยู่ ณ ริมฝั่งของความคิด

    ความฝัน

    และความจริง


    ลมพัดแรง

    ลมหายใจของฉันหอบสั่นระรัว

    ต้นขายังคงมั่นคง 

    แต่ความรู้สึกอ่อนล้า กำลังทำลายบางสิ่งให้สั่นไหว


    ทั้งๆที่เส้นทางที่เดินมาค่อยๆสว่างขึ้นเรื่อยๆ

    ฉันกลับค่อยๆคุ้นชินกับความมืดที่ได้เผชิญมานาน

    การเก้าเท้าไปยังด้านหน้า มันจึงช่างดูว่างเปล่า


    มันแค่สว่างเกินไป?

    และแสบจ้า จนฉันแสบตา



    ฉันยังคงยืนนั่งอยู่ด้านเดิม ณ ริมฝั่งของความจริง ความคิด และความฝัน

    ขาของฉันยังคงก้าวเดินได้ดี



    แต่ความอุ่นที่ดวงตา ไม่เคยจะหยุดไหล


    อย่างน้อยมันก็ช่วยให้ฉันไม่แสบตาอีกต่อไป


    หวังว่าฉันจะก้าวข้ามมันพ้น

    เขียนเมื่อ 2006

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in