My Book Reviews & TRANSLATIONSparnbewtch
เล่านิยายวาย : 破云 และ 破云2吞海 (BL)

  • สวัสดีค่า วันนี้เราจะมาเล่าผลงานเซ็ตพั่วอวิ๋นของนักเขียนชาวจีนชื่อดัง หฺวายซ่าง ค่ะซึ่งสองเรื่องนี้เนี่ยเป็นแนวสืบสวนอาชญากรรม ขอบอกก่อนเนอะว่า 破云 พั่วอวิ๋น 1 เราอ่านจบตั้งแต่วันที่คุณนักเขียนลงตอนสุดท้าย ตามอ่านทีละตอนค่ะ ฮา และเขียนข้อความด้านล่างของเรื่องแรกไว้ตั้งแต่วันนั้นแต่ดองเค็มขี้เกียจลง5555 

    ส่วน 破云2吞海  พึ่งมาเริ่มเขียนเมื่อวาน เรื่องนี้เปิดใหม่ได้ไม่นานเป็นจักรวาลเดียวกันและเป็นสืบสวนอาชญากรรมโดยที่มีตัวละครหลักเป็นตำรวจสืบสวนคดีเหมือนกันด้วย ตอนนี้คุณหวายซ่างเอาลงเว็บแค่ 20 ตอนเท่านั้น ยังไม่จบเลยจ้า แต่ถึงอย่างนั้นก็มีสัญญาดัดแปลงทำเป็นสื่อเยอะมาก ที่เล่าอาจจะใส่รายละเอียด สปอยล์ อารมณ์ลงไปนิดนึงนะคะ เป็นแค่ช่วงแรกพอรู้เรื่องราวที่มาเท่านั้นแหละ ไม่มีเฉลยปม เตือนก่อนเหมือนเดิม 


    รูปจากเรดิโอดราม่า คงเดาพระนายออกเนอะ


    ชื่อเรื่อง : 破云 พั่วอวิ๋น

    ผู้แต่ง : 淮上 หฺวายซ่าง

    สำนักพิมพ์ไทย : SENSE T Publishing (ประกาศวันที่ 3 กันยายน 2019)


    เพราะการตัดสินใจที่ผิดพลาดของเจียงถิง นายเอกของเรื่อง ระหว่างการปราบปรามแก๊งค้ายาขนาดใหญ่ที่เมืองกงโจว ทำให้ลูกทีมกองปราบปรามยาเสพติดของเขาหลายนายโชคร้ายถูกระเบิดลูกโซ่โรงงานผลิตพลาสติกเข้า ตัวเจียงถิงเองนับว่ายังโชคดีที่ไม่เหลือแต่เถ้า เขากลายเป็นเจ้าชายนิทรานอนโคม่าอย่างสิ้นหวังอยู่สามปีกว่าก่อนที่จะกลับมาจากนรก เจียงถิงฟื้นคืนสติอย่างปาฏิหาริย์โดยที่คนส่วนใหญ่เข้าใจว่าเขาตายไปแล้วในเหตุการณ์ครั้งนั้น (แต่สถานะทางกฎหมายยังเป็นบุคคลสูญหาย) คืองี้นายเอกถูกนำตัวมารักษาตัวอย่างลับ ๆ ที่สถานพยาบาลแห่งหนึ่งในเจียงหนิงโดยมีหยางเม่ยหญิงสาวผมดัดสวมเดรสสีดำแต่งแต้มเล็บสีแดงและถือกระเป๋าเงินสีทองอร่าม นางเป็นคนที่เจียงถิงเคยช่วยเหลือมาก่อน คราวนี้เลยมาดูแลตลอดระยะเวลาที่นายเอกอยู่ในอาการโคม่าโดยที่เจ้าตัวอ้างกับสถานพยาบาลตอนนำผู้ป่วยมาส่งว่าเจียงถิงเป็นคู่หมั้น


    หลังออกจากสถานพยาบาลหยางเม่ยก็พาเจียงถิงมา KTV (เป็นร้านคาราโอเกะ สถานบันเทิงค่ำคืน) ที่ตัวเองเป็นเจ้าของ เดือนกว่าแล้วที่เจียงถิงฟื้นจากโคม่าแต่เพราะนอนเป็นผักนานถึงสามปีทำให้กล้ามเนื้อยังกลับมาทำงานไม่เต็มที่ต้องค่อย ๆ เดิน ระหว่างทางเข้าหลังร้านนายเอกก็เห็นไอ้หนุ่มคนหนึ่งถือเป้สะพายหลังยืนอยู่ริมถนน ไม่ไกลจากประตูหลังของ KTV คล้ายกับรอใครซักคน พอสบสายตากันไอ้หนุ่มน้อยก็รีบหลบตา เดินหนีไปอีกทาง แต่นายเอกไม่ได้ติดใจอะไรมากแล้วหยางเม่ยก็พาเจียงถิงเดินไปชั้นสามซึ่งเป็นส่วนออฟฟิศและที่พักอาศัยส่วนตัว ก่อนให้เวลาส่วนตัวกับเจียงถิงหยางเม่ยก็พูดขึ้นว่า จีนเป็นประเทศใหญ่ ถ้าเราจะซ่อนตัวอยู่ในมุมใดของมณฑลกว่างซีหรือยูนนานแม้แต่ผีก็ไม่สามารถหาเราได้ นี่ก็เป็นอีกปมหนึ่งว่าทำไมต้องซ่อน บางอย่างที่จะตามล่าถ้ารู้ว่านายเอกยังมีชีวิตอยู่ แต่ด้วยจิตวิญญาณอันแรงกล้าของคนที่ฟื้นจากความตายนายเอกก็ปฏิเสธไป เมื่อไหร่ที่พักฟื้นร่างกายเสร็จก็จะกลับไปที่กงโจวเพื่อสะสางเรื่องราวทั้งหมด 


    ตอนนี้ KTV เปิดให้บริการแล้วแสงสีเสียงต่าง ๆ ก็จัดเต็มตามประสาสถานบันเทิงยามราตรีจ้า หยางเม่ยถอนหายใจเดินลงมาจากชั้นสามมาดูความเรียบร้อย ระหว่างนั้นประตูห้องคาราโอเกะห้องหนึ่งก็ถูกเปิดออกพร้อมกับชายร่างสูงตรงดิ่งไปที่บาร์เครื่องดื่ม โยนถ้วยแก้วใส่บาร์เทนเดอร์โวยวายว่าพวกแกขายบ้าอะไรวะ! แล้วก็ถกเถียงกันถ้าจำไม่ผิดร้านก็แอบหลอกลวงผู้บริโภคอะ เราจำเหตุการณ์รวมๆ ไม่ค่อยได้ประมาณว่าใช้ชื่อค็อกเทลที่ฮิตกันทั่วโลกมาตั้งเป็นชื่อของชาดำทำให้คนเข้าใจผิดรวมถึงอิตาที่มาโวยด้วย พอรู้กลลวงแล้วตานี่ก็ยิ้มเหี้ยม เก็ทอุบายแล้วเลยพูดว่างั้นถ้าฉันสั่ง บลัด (blood เลือด) ดีแมรี (ค็อกเทลสูตรพิเศษ) แกจะกรีดข้อมือเอาเลือดมาให้ฉันหรือเปล่า พูดจบก็ควักมีดพับสวิสขึ้นมาเคาะเคาน์เตอร์ หยางเม่ยเห็นท่าจะไม่ดีเลยเข้ามารับหน้าแทนพนักงาน ชายคนนี้เหมือนจะอายุราว ๆ เกือบจะสามสิบเป็นคนที่ดูดีมากเมื่ออยู่ในรองเท้าบูทกระทั่งแสงนีออนหลากสีที่สาดไปมายังไม่กลบความหล่อเหลา5555555 ผมถูกเซ็ตขึ้น ส่วนสูงวัดจากสายตาราว ๆ 180 – 190 เซนติเมตร เสื้อยืดที่สวมใต้แจ็คเก็ตหนังมีร่องรอยซิกแพคแน่นปรากฏ นางเลยคิดไปว่าคงเป็นพวกนักเลง ไม่นานหลังจากนั้นจุดเริ่มต้นของคดีแรกก็เปิดฉาก


    พ่อครัววิ่งหน้าซีดมาจากทางห้องครัวแจ้งกับชีว่ามีขโมยแอบเข้าไปในห้องแช่แข็งแล้วดูเหมือนจะติดอยู่ในนั้นจนแข็งตาย หยางเม่ยเลยวิ่งเข้าไปดูและเป็นอย่างที่พ่อครัวว่าระหว่างที่นางสำรวจศพ จู่ ๆ ก็มีคนจับมือเข้าหมับจนสาวเจ้าหวีดร้อง นายเอกนั่นแหละที่มา เจียงถิงส่งสัญญาณให้หยางเม่ยถอยออกไปแล้วสวมถุงมือยางย่อตัวลงไปเช็คที่ต้นคอว่ายังหายใจอยู่หรือเปล่าแทนหยางเม่ยที่กำลังจะทำเมื่อกี้ พอได้รับคำตอบนายเอกก็ส่ายหน้าทำเอาหยางเม่ยขวัญผวา เจียงถิงที่สติอยู่ครบไม่มีอาการตระหนกใด ๆ ก็สั่งให้โทรแจ้งตำรวจ 


    สุดถนนเมืองเจียนหนิงรถตำรวจจำนวนหนึ่งกำลังแล่นบนถนนสายหลักในเขตฟู่หยาง นายตำรวจบนรถคุยกันก่อนที่จะมีสายหนึ่งโทรขึ้นมาขัดจังหวะเป็นเหตุให้รถของพวกเขาต้องเลี้ยวกลับไปที่ KTV และเมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจมาถึงจุดเกิดเหตุ หยางเม่ยก็ชะงักไป ที่แท้พ่อหนุ่มสุดฮอตที่เจ๊แกจัดลงกลุ่มนักเลงเมื่อตะกี้ก็เป็นเจ้าหน้าที่นี่เอง และใช่ค่ะ นี่คือพระเอกของเรื่องชื่อ เหยียนเสีย (´⌣`ʃƪ) เอาจริงปะชั้นน่ะเดาบทออกว่าเป็นพระเอกตั้งแต่ตอนร่ายสรรพคุณความหล่อความดูดีขนาดนั้นแล้ววววววว เหยียนเสียเป็นรองกัปตันกองสืบสวนอาชญากรรมภายใต้สำนักงานความมั่นคงสาธารณะเมืองเจียนหนิงและค่อนข้างเป็นคนดังเพราะว่าหลังเป็นตำรวจมานานกว่า 10 ปีพระเอกก็ได้รับรางวัลมามากมายพ่วงตำแหน่งผู้ที่เคยถูกโหวตอะไรซักอย่างน่าจะผู้มีอิทธิพลแห่งปีมั้งนะ


    เจียงถิงกับหยางเม่ยก็ถูกเจ้าหน้าที่สอบปากคำเพราะอยู่ในที่เกิดเหตุ ระหว่างที่พระเอกกำลังสอบหยางเม่ยอยู่ สายตาก็ป๊ะกับนายเอกที่มีเส้นผมสีดำขลับตัดกับผิวซีด ๆ นั่งรถเข็นอยู่เข้า ♫ พรหมลิขิตบันดาลชักพา ดลให้มาพบกันทันใด∼  เหยียนเสียเลยชี้บุหรี่ถามว่านั่นใคร หยางเม่ยลังเลเล็กน้อยตอบว่า คู่หมั้น เหยียนเสียซักต่อตามนิสัยตำรวจว่าทำไมถึงนั่งรถเข็น ไปมายังไงถึงได้หมั้นกันถกประเด็นที่สงสัยไปเรื่อยก่อนจะลุกไปยืนฟังที่เจียงถิงให้การกับเจ้าหน้าที่อีกคน ซักพักเจ้าหน้าที่คนนั้นก็ออกไปทำอย่างอื่นเกิดความเงียบระหว่างรองกัปตันหนุ่มและชายที่นั่งติดรถเข็น เหยียนเสียเลยเป็นฝ่ายคุยขึ้นมาว่าเกิดอะไรขึ้นแบบไม่มีปี่ขลุ่ย เจียงถิงเข้าใจความหมายและตอบอย่างชาญฉลาด เป็นอุบัติเหตุทางรถยนต์ คุยกันไปเหยียนเสียก็ตบท้ายว่า ผมเคยเห็นคุณมาก่อนไหม (แน่นอนว่าเคยค่ะ คือเจียงถิงกับเหยียนเสียเคยร่วมงานกันครั้งหนึ่งเมื่อห้าปีที่แล้ว แต่นิสัยของเหยียนเสียเป็นพวกชอบเล่นนอกกฎบ้าบิ่นทำให้การพบเจอกันไม่ค่อยน่าประทับใจเท่าไหร่สำหรับคนที่สุขุมอย่างเจียงถิง) แต่เจียงถิงไม่ได้ตอบ เหยียนเสียเลยถามถึงชื่อและตามคาดเจียงถิงบอกชื่อปลอมตัวเองไป ซึ่งก่อนหน้านี้ยังให้หยางเม่ยเตรียมพวกไอดีต่าง ๆ โทรศัพท์มือถือและแล็ปท็อปให้ด้วย


    ขอถัดเข้าช่วงพระนายบทแรก ๆ ของนิยายเป็นช่วงที่เหยียนเสียออกไปสืบคดีตามหน้าที่ปกติ ระหว่างที่สัญญาณจราจรเปลี่ยนสี ดูเหมือนรถบรรทุกด้านหน้าจะไม่ได้สังเกตเห็นคนเดินเท้าและเหยียบเต็มกำลัง ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน เหยียนเสียรีบเปลี่ยนเลนไปกันร่างคนคนนั้น (เหมือนเปลี่ยนทิศให้รถบรรทุกเห็นแล้วค่อยหักรถไปทางอื่นอธิบายไม่ถูก จำรายละเอียดส่วนนี้ไม่ได้ค่ะ เอาเป็นว่าพยายามเข้าไปช่วยน่ะแหละ) พระเอกก็กระโดดออกมาจากรถ สบถด่าถึงบรรพบุรุษ คนเดินเท้าที่กำลังข้ามที่เหยียนเสียช่วยไว้คือนายเอก เจียงถิงตอนนี้กำลังตกอยู่ในอาการช็อกจากเรื่องราวในอดีตเลยยืนนิ่งไม่ไหวติงตอนที่เหมือนจะวูบโชคดีที่มีแขนแข็งแกร่งสอดเข้าที่เอวประคองร่าง เหยียนเสียพาเจียงถิงไปยังม้านั่งข้างถนน แล้วพ่อพระเอกก็จับเข้าที่คางบังคับให้เงยหน้าขึ้นมองตัวเอง ถามว่าเกิดอะไรขึ้น คู่หมั้นคุณไปไหน ทำนองนี้ แต่นายเอกยังไม่ได้สติคือเหมือนเหม่อลอยจิตพะวงอยู่กับเรื่องร้ายที่เคยเกิดขึ้น เจียงถิงยกมือขึ้นมาจับมือเหยียนเสียที่ยังจับคางตัวเองอยู่ ปากสั่น ๆ เอ่ยขอโทษซ้ำไปซ้ำมา ฉากนี้คุณนักเขียนบรรยายมันกร๊าวใจมากค่ะ 


    ขอตัดจบเลยแล้วกันนะคะเพราะอยากเล่าให้ถึงตอนที่พระนายปรากฏตัวพอ ที่เล่าให้ฟังเป็นไม่กี่ตอนจากช่วงแรก พระเอกยังคงทำคดีต่อไป (เดี๋ยวก็มีอย่างอื่นค่อย ๆ แทรกเข้ามาด้วย) และจะมีนายเอกที่ตอนแรกดูพรีเซ้นให้ตัวเองดูเป็นผู้ต้องสงสัยเหลือเกิ๊น คอยช่วยเหลือ ช่วยแบบตัวเองก็เคยเป็นตำรวจมาก่อนไม่ได้มีความรู้สึกรักใคร่ชอบพอ ให้หลักฐานสำคัญแล้วก็ชี้ทางอ้อมจุดประกายความคิด ว่าควรทำอะไร มีอะไรน่าสงสัย คือต้องย้ำก่อนว่าสถานะจริงของนายเอกช่วงแรกยังถูกระบุว่าเป็นคนสูญหายตั้งแต่ตอนที่เกิดระเบิดลูกโซ่สามปีก่อน ต่อให้ร่างกายถูกระเบิดก็ยังพิสูจน์ยืนยันได้อยู่ใช่มั้ยล่ะว่าศพไหนเป็นของเจ้าหน้าที่คนไหนพอรู้ว่าเป็นศพแล้วถึงจะระบุว่าตาย ยังระบุไม่ได้เพราะหาร่างหาเศษเนื้อไม่เจอ ไม่รู้กฎหมายไทยกับจีนจะเหมือนกันหรือเปล่าแต่ก็เป็นอย่างที่ว่ามาค่ะ ทางนิตินัยยังเป็นบุคคลสูญหายอยู่ 


    เรากรี๊ดเรื่องนี้เป็นพิเศษในหมวดหมู่นิยายสืบสวน อนึ่งเฟติชผู้ชายในเครื่องแบบ5555555 อะสองนิยายวายสืบสวนอาชญากรรมวายที่ตรงจริตช่างมีน้อยเหลือเกิน ยกให้เป็นนิยายวายจีนแนวสืบสวนอาชญากรรมเรื่องโปรดตลอดกาลเลยค่ะ แต่หิ้งชั้นนนนนนนกำลังสั่นเพราะเมื่อวานก่อนนู้นอ่าน 破云2吞海 นิยายเรื่องใหม่ที่อยู่ในจักรวาลเดียวกันของคุณนักเขียนเขาที่พึ่งเปิดเรื่องไม่นานไปสองตอนแล้วติดหนึบตีสองยังปรือตาอ่านให้จบตอน ตอนนี้พึ่งลงถึงตอนที่ 20 เอง ยังไงก็มาแนะนำพร้อมกับเรื่องนี้เลยแล้วกัน ของดีต้องแนะนำ


    แฟนอาร์ต  破云2吞海 ของคุณ 枕酒漱石 เราขออนุญาตมาประกอบบทความเรียบร้อยแล้วค่ะ 

    (26/08/2562) พั่วอวิ๋น 2 ทุนไห่ ด้านล่างที่เขียน เราอ่านช่วงนิยายพึ่งลงได้ไม่กี่ตอนนะคะ

    ปัจจุบันลงมาถึงกลาง ๆ เรื่องแล้ว เดี๋ยวพอนิยายจบจะตั้งบทความแยกอีกที อันนี้ค้างไว้ชวนอ่านก่อน555555



    ชื่อเรื่อง : 破云2吞海 พั่วอวิ๋น 2 ทุนไห่

    ผู้แต่ง : 淮上 หฺวายซ่าง


    เปิดเรื่องมาที่เสียงรถฉุกเฉินดังขึ้น ภายใต้แสงสีของเมืองผู้คนพลุกพล่านรถราวิ่งกันขวักไขว่หลบรถพยาบาล พื้นที่โล่งด้านหน้าอาคารฉุกเฉินมีตำรวจอาชญากรรมส่งเสียงโหวกเหวกและพรวดออกจากรถ เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ที่ผ่านการฝึกอบรมมาอย่างดีเร่งผลักเตียงเคลื่อนย้ายผู้ป่วยออกมารับร่างชุ่มเลือด ระหว่างที่หลายฝ่ายกำลังวุ่นวายในนาทีเป็นตายก็มีนักข่าวจากสถานีหนึ่งวิ่งเข้ามารายงานสถานการณ์ ‘ฝ่ายตำรวจและตำรวจติดอาวุธตระเวนชายแดนเปิดฉากการต่อสู้ด้วยปืนกับเจ้าพ่อค้ายารายใหญ่ข้ามพรมแดนอย่างดุเดือด ทางด่วนถูกปิดกั้น ตอนนี้เราอยู่ข้างหน้าเส้นทางฉุกเฉินของโรงพยาบาลรัฐ –’ ผู้สื่อข่าวสาวร้องลั่นเมื่อถูกชน ไมโครโฟนตกลงบนพื้นตามมาด้วยเสียงก่นด่าของเจ้าหน้าที่ลงตำรวจ ช่างกล้องถูกกดตัวแนบพื้นทักท้วงว่าตนมีสิทธิ์รายงานข่าวไม่ทันพูดจบพวกเขาถูกขัดจังหวะด้วยเสียงของพยาบาล ‘ผู้บาดเจ็บเสียเลือดมากเกินไป! เลือดทั้งหมดไม่เพียงพอ! แจ้งให้ห้องเลือดเตรียมเลือด!’ ‘เตรียมตรวจวินิจฉัยหลอดเลือด’


    ทุกสายตาจดจ้องเตียงเคลื่อนย้าย บนนั้นมีร่างร่างหนึ่งหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวผิดรูป เลือดยังคงไหลทะลักออกมาอย่างต่อเนื่องเป็นความเจ็บปวดที่ไม่อาจจินตนาการทำสมองผู้สื่อข่าวสาวว่างเปล่า เขายังดูเด็กมาก เส้นโค้งของการเต้นบนเครื่องติดตามสัญญาณชีพและการทำงานของหัวใจกำลังสูงขึ้นและสูงขึ้น วินาทีต่อมาราวกับเส้นลวดบาง ๆ ที่ถูกโยนขึ้นไปบนท้องฟ้าและหายไปจากแนวสายตาของทุกคน หน้าจอเครื่องติดตามสัญญาณชีพกลายเป็นเส้นตรงตามมาด้วยเสียงเตือนดังขึ้น ภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน! เด็กหนุ่มหลับตาจมลงไปในทะเลที่มืดมิดหนาวเย็น ลึกเกินจะหยั่ง


    โลกถูกน้ำโหมซัด เสียงร้องไห้คละเคล้ากับเสียงกรีดร้องของผู้คนนับไม่ถ้วนถูกผสมเข้าด้วยกันก่อนจะกลับกลายเป็นความว่างเปล่า ในโลกที่เงียบสงัดเขาเห็นชายคนนั้นอีกครั้ง ร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสทันใดนั้นความเจ็บปวดก็บรรเทาลง เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง จากร่างที่แทบแตกสลายมองไปข้างหน้าด้วยความสงบ ยื่นมือออกไปยังเงาสีขาวของแสงไฟ ‘คุณจะมารับผมไหม’ เงาขาวยื่นมือมา คนสองคนประสานฝ่ามือแนบชิดดูเหมือนว่าความทุกข์ทรมานทั้งหมดที่เผชิญไม่เคยเกิดขึ้น เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้ม แต่ในวินาทีต่อมาเขาก็เห็นดวงตาที่คุ้นเคยจับจ้องมองมาที่ตัวเอง 


    ดวงตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่าง ไม่ใช่ความสุขของการกลับมาพบกันอีก เป็นความเศร้าโศก ‘กลับไปเถอะ อู๋อวี๋’ ‘นายถูกกำหนดให้มีชีวิตอยู่ ตรงไป อย่าหันหลังกลับ’ อู๋อวี๋ตื่นตระหนก ออกแรงดึงมือโปร่งนั่นออกแต่ไม่พูดสิ่งใดและเห็นแสงขาวระบายยิ้มที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนและทุกข์ทรมานใจแล้วถูกผลักออกอย่างแรง เครื่องติดตามสัญญาณชีพดังขึ้นเมื่อหัวใจกลับมาเต้นอีกรอบ ร่างของชายหนุ่มเด้งขึ้นเมื่อถูกกระตุ้นด้วยไฟฟ้า เสียงดีใจ เสียงปรบมือ และเสียงร้องไห้ดังก้องห้องผ่าตัด และอู๋อวี๋คนนี้ก็คือนายเอกนั่นเองค่ะ


    ตัดมาที่ฝ่ายตรวจสอบทางเทคนิค (เรียกงี้ปะ555 เรียกไม่ค่อยถูก) คนหนึ่งวิ่งถือแท็บเล็ตไปที่ด้านหน้าของเจ้าหน้าที่เฟิ่งรายงานว่ามีข่าวล่าสุดที่ดักมาจากดาร์กเว็บ สัญญาณถูกปล่อยมาไม่ถึงห้านาที กำลังตรวจสอบแต่ยังระบุตำแหน่ง IP address ได้ พื้นหลังของเว็บเพจเป็นสีดำล้วนตรงกลางปรากฏภาพหนึ่ง ฝ่ายตรวจสอบรายงานต่อ ไม่ทราบชื่อจริง โค้ดเนม ‘จิตรกร’ เพศชาย ตรวจพบเบาะแสกระจายทั่วสามเหลี่ยมทองคำ (พื้นที่รอยต่อระหว่างสามประเทศ ได้แก่ ประเทศไทย ลาว และพม่า) อุทิศตนรับใช้สำนักสันติบาลจีนแผ่นดินใหญ่มาสิบสองปี รางวัลค่าหัวล่าสุด ก็ว่า ๆ ไป ขออนุญาตข้ามช่วงหนึ่งปีต่อมาที่พม่า รัฐฉานค่ะ เนื่องจากเนื้อหามีความเชื่อมโยงกันและซับซ้อนยังไม่มีเฉลยที่มาที่ไปเหมือนจะเป็นการสืบหาร่องรอยของ ‘จิตรกร’ ที่ว่าและเกี่ยวข้องกับขบวนการค้ายาเสพติดตามตะเข็บชายแดน


    มาที่เมืองจินไห่นักเรียนหญิงกับนักเรียนชายมาเจอโครงกระดูก


    วันรุ่งขึ้น ตำรวจอาชญากรรมนอกเครื่องแบบมาทำภารกิจช่วยเหลือตัวประกัน ปู้ฉงฮว่า พระเอก ตำรวจ (ประมาณเดลต้าฟอร์ซ หน่วยปฏิบัติการพิเศษ เป็นหน่วยทหารสามารถถอดออกจากหน่วยที่มีขนาดใหญ่กว่าสำหรับการทำงานเฉพาะกิจ) บุกรวบผู้ต้องหาจับสองแม่ลูกเป็นตัวประกัน วิ่งตามหลังทันก็จับเอาหน้ากระแทกเข้ากับตู้กระจกดับเพลิงแล้วใส่กุญแจมือส่งต่อให้กับเจ้าหน้าที่นายอื่น 


    เมิ่งเจาตำรวจอาชญากรรมหญิงวัยกลางคนเจ้าหน้าที่ภาคสนามหญิงหนึ่งเดียวถามปู้ฉงฮว่าว่าเป็นอะไรไหม พระเอกไม่ตอบคำถามแต่พูดขึ้น “เด็กใหม่นั่นล่ะ” แววตาดุจนเจ้าหน้าที่นายอื่นเงียบเป็นคำตอบเช่นเดียวกันกับ ‘เด็กใหม่’ ที่ถูกพาดพิงถึงทว่าเพียงเขาขยับเท้านิดเดียวอีกฝ่ายก็หันสายตาคมมามอง อู๋อวี๋ถูกดึงคว้าคือเสื้อเพียงแขนเดียวและลากออกมาจากฝูงชน ปู้ฉงฮว่าชี้ไปที่แม่และลูก 


    “ผมให้คุณเฝ้าอยู่ด้านนอก อย่าปล่อยพลเรือนเข้ามาในตึก คุณมัวไปทำอะไรอยู่”เมิ่งเจาเห็นสถานการณ์ไม่ดีเลยจะยื่นมือเข้ามาช่วยแก้ว่าพวกเขาเปลี่ยนจุดกัน ที่ตรงนั้นไม่ใช่ของนายเอกแต่พ่อพระเอกก็ขึ้นเสียง “ผมถามคุณหรือยัง!”


    นายเอกพยายามเอนหลังถอยจะอธิบายพระเอกไม่ปล่อยให้พูดต่อ ย้ำคำตะคอกถามคำถามเดิม “ผมถามว่าคุณมัวไปทำอะไรอยู่!” พระเอกสูงกว่าอู๋อวี๋ครึ่งหนึ่ง ตอนเรียนอยู่โรงเรียนตำรวจพระเอกเคยเป็นกำลังหลักของทีมบาสเป็นพวกหล่อหน้านิ่ง เสียงตะคอกดังทำให้ไม่มีใครกล้าพูด นายเอกหลุบสายตาต่ำแล้วขอโทษ และนี่เป็นฉากเปิดตัวร่วมกันของพระนายที่ปรากฏบนนิยายค่ะ หัวหน้าทีมผู้เคร่งครัดและเด็กใหม่ของทีม 


    เราคิดว่าพั่วอวิ๋น 2 รูปแบบคดีมีความน่าสนใจและซับซ้อนมากขึ้น หลังอ่านตอนแรกจบมีเครื่องหมายคำถามเต็มหัวและกระตุ้นต่อมใคร่รู้เป็นอย่างมาก อยากเผือกต่อว่ามันจะเป็นไง ตกกะปิเราไม่ค่อยอ่านนิยายสืบสวนเท่าไหร่แต่เรื่องนี้ติดมากค่ะสารภาพว่าติดกว่าโม่ตู๋ของพีต้าอันเป็นที่รักยิ่งอีก (...) ใด ๆ ก็ตามประโยคเมื่อครู่เป็นแค่ความรู้สึก ความคิดเห็นของเรา just MY opinion เน้อ


    พระเอกของหวายซ่างค่อนข้างจะคล้ายกันตรงที่มีความมุทะลุบ้าบิ่นและออกจะเผด็จการนิดนึงเวลาปฏิบัติหน้าที่ หมายถึงเซ็ตนี้นะคะ ..ก็เป็นถึงหัวหน้าทีมอะเนอะต้องคุมลูกทีมให้ทำตามคำสั่ง บางอย่างผิดแผนไปก็อาจจะส่งผลเสียต่อทั้งทีมแต่เวลามีความรักจะเปลี่ยนร่างจากเสือกลายเป็นลูกแมวเหมียวอ้อนเขาเดาจากคู่เหยียนเสียน่ะนะ 


    ฉงฮว่าจะเป็นพวกตามกติกาเคร่งกฎเยือกเย็นแต่เหยียนเสียจะเป็นพวกชอบเล่นนอกกติกานิสัยบางทีเหมือนนักเลงนึกออกปะพวกตำรวจในซีรีส์จีนที่ห้าว ๆ หน่อยอะ5555 แต่ฮีเก่งนะเอามาตัดลบส่วนห้าวออกไป ส่วนตัวเราชอบความสัมพันธ์และนิสัยของพระนายคุณนักเขียนเขา ช่วยเหลือกันและกันแล้วค่อยพัฒนามาเป็นความรัก อย่างเจียงถิงงี้เป็นคนที่ไม่น่ารำคาญเลยนี่ชอบนายเอกที่ฉลาด สุขุม น้องอู๋อวี๋นั้นต้องขอดูยาว ๆ ไปก่อนแต่มีแววว่าจะกลายเป็นลูกรักอีกคน ถ้าเลือกพระเอกที่ชอบระหว่างสองเรื่องนี้คงเป็นฉงฮว่า 

    (´⌣`ʃƪ) เยิ้บยูนาจา 

    ท่าทางจะดุเก่ง ดุจริง ๆ ไม่ใช่ดุความหมายอื่นเนะ เอ..หรือจะดุแบบนั้นด้วยอันนี้ก็ต้องรอดูต่อไปอีก55555555555 จะว่าไปนายเอกเขานี่ก็รันทดเนอะแต่ละคนเปิดเรื่องมาแทบจะไปอยู่กับยมบาลทั้งคู่เลย ยังไงก็ตาม

    ตอนนี้ได้แต่รอคุณหวายซ่างมาอัปเดตตอนต่อไปค่ะ อยากอ่านต่อใจจะขาด อธิบายงงก็ต้องขอโทษด้วยนะคะพยายามเรียบเรียงจากสมองแล้วแนวสืบสวนถ้าจะให้สนุกต้องอ่านด้วยตัวเอ-- ไม่ได้หลอกให้ไปอ่านหรอกนะ จริงๆ


    อันนี้เพลงประกอบเรดิโอดราม่าของพั่วอวิ๋น 1 ค่ะ ฮึกเหิมดีเปิดฟังตอนอ่านนิยายไปด้วย
    นี่เปย์เรดิโอดราม่าฟังแล้ว ดีงามไปอีกเสียงเจียงถิงหวานนุ่มมากฮืออออออออออ 
    จิ้มเว็บด้านล่างมันจะเป็นเอ็มวีเพลงของเพลงนี้ อ่าวมาดูใหม่เอ็มวีไม่ขึ้น5555 อยากดูเอ็มวี จิ้ม




    • ทั้งนี้บทความนี้ก็เป็นเพียงแค่ความคิดเห็นจากรสนิยมการอ่านส่วนบุคคลเท่านั้น สามารถใช้เป็นส่วนหนึ่งประกอบกับการตัดสินใจได้แต่ไม่สามารถใช้เป็นบรรทัดฐานได้ทั้งหมด ถ้ามีพิมพ์ผิดหรือวกวนยังไงต้องขออภัยด้วยค่ะ ยังไม่ได้เช็คคำจะมาเช็คอีกรอบตอนว่าง

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in