Blue by youLife ain't all glitter
Thesis
  • จีนเป็นนักศึกษาปี4 ที่กำลังหมกมุ่นกับงานวิจัยจนแทบจะเสียสติ
    วันทุกวันคือการนั่งรีเสิร์ชหาข้อมูล หมกมุ่นกับงาน จะเอาอะไรไปคุยกับที่ปรึกษา 
    หมกมุ่นขนาดที่ว่า เศษเวลาว่างยังแบ่งให้การนอนกับการเล่นเกมไร้สาระประปราย 
    จีนเคยพูดกับตัวเมื่อเทอมก่อนว่า ขอให้เทอมหน้าประสาทกับเรื่องเรียนพอ
     ขอลาจากการทรมานสังขารและกมลจิตใจทุกประการ 
    สรุปแล้ว เทอมนั้นเป็นเทอมที่เริ่มระหองระแหงกับเขา เป็นความสัมพันธ์ที่ดูเป็นรูปร่างชัดเจนครั้งสุดท้ายที่มี ทุกอย่างเริ่มพังตอนนั้น เอาจริงๆ ไม่รู้ว่าใครงี่เง่า เขาหรือตัวเธอเอง 
    การทะเลาะวิวาทซ้ำๆ ต้นเหตุมาจากการไม่มีเวลา และความขัดแย้งเรื่องคนเก่าๆ
    ตอนนั้นแอบคิดว่า เขาสร้างเรื่องทะเลาะให้ความสัมพันธ์ดูมีสีสันด้วยซ้ำ

    แต่จีนเป็นพวกเกลียดการผิดใจกับใคร ไม่ชวนทะเลาะเรื่องหยุมหยิม
     ทรมานใจกับการนอนไม่หลับเพราะการทะเลาะผิดใจและความไม่เข้าใจ 

    เขาเลือกจบความสัมพันธ์ทันทีหลังจากที่รับรู้ว่าจีนส่งวิจัยเสร็จ
    ‘’เรารักเธอนะ เราก็ไม่อยากให้ทุกอย่างจบแบบนี้’’ 

    ‘’มึง ถ้ากูร้องไห้ อย่าแปลกใจ เพิ่งโดนบอกเลิกตอนนี้’’
    จีนไม่ได้ร้องไห้ ไม่ได้ฟูมฟาย 
    เธอร้องไห้บ้าง แต่เพราะความสัมพันธ์นี้ เธอได้พยายามจนสุดความสามารถแล้ว
    ไม่มีอะไรที่ทำได้อีก
    พวกเขาลองกลับมาคุยกันอีกหลายครั้ง 
    แต่การคุยกันแม้กระทั่งในความสัมพันธ์แบบเพื่อนก็ยังชวนกระอักกระอ่วน

    จีนผิดหวังจากความสัมพันธ์ครั้งใหม่ๆอีกสองสามครั้ง บ้างก็ไม่แคร์ ไม่สนใจ อยากไปก็ไป 
    แต่บางคนก็ทำให้เสียใจจนเหมือนคนมีอาการทางประสาทไปพักนึง 








Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in