CHOCOLATE BOXraw.water
ความเหงามันมีขีดจำกัดไหมนะ
  • เรามักจะเกิดคำถามขึ้นมากับตัวเองเสมอว่า ทำไมแม่งเหงาจังวะ พยามคิดแบบวิทยาศาสตร์แบบหลายครั้งใช้หลักจิตวิทยาหลายหน แต่บางทีก็ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ เราเลยคิดว่า ความเหงามันไม่มีขีดจำกัดวะ 



    วิทยาศาสตร์บอกว่าถ้าเรานั่งอยู่เฉยๆ โดยไม่ทำอะไรเป็นเวลานานแปลว่าเรากำลังเศร้า แต่เราจะเศร้าเรื่องอะไรเยอะแยะวะ หรือเพราะบางทีอากาศที่กำลังเปลี่ยน ฝนที่กำลังตก ท้องฟ้าเปลี่ยนสี ปัจจัยที่ส่งผลต่ออารมณ์ทั้งหมดนั้นส่งผลกับคนที่อ่อนไหว แล้วคนที่เข็มแข็งมากๆ เขาเหงากันไหมนะ 


    แต่ละคนมีวิธีผ่านค่ำคืนแสนเหงาไปไม่เหมือนกัน บางคนชอบอารมณ์เหงาเพราะจะช่วยสร้างสรรค์จิตนาการในการสร้างผลงาน อันนี้เราเจอมากับตัว เราแม่งรู้สึกคนประเภทนี้แม่งโชคดีจังวะ เปลี่ยนพลังเหงาให้เป็นพลังบวก โคตรเจ๋ง ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดจากการใช้อารมณ์เหงาเป็นตัวแปรของความคิดสร้างสรรค์สำหรับเราคือหนังหว่อง เออเข้าถึงอารมณ์เหงาด้วยโทน และอารมณ์ในหนัง หันมาดูตัวเราพอท้องฟ้าเปลี่ยนสีบางทีน้ำตาก็ไหล งงนะเป็นโรคหลายอารมณ์หรอ บางทีเราก็สงสัยว่าแต่ละคนมีการจัดการปัญหาความเหงายังไง 


    เราเคยเขียนทุกสิ่งอย่างลงสมุด อันนี้เราว่าเป็นวิธีหนึ่งที่ช่วยทำให้เราหายเหงา พยามใช้ความคิด ซึ่งบางทีจากเหงาก็กลายเป็นปวดหัวเพราะคิดไปไกลเกิน เราไม่ชอบให้คนรู้ว่าเราเหงา เราต้องการความสนใจ แต่เรามีความรู้สึกว่าบางคนที่อัพสตอรี่บ่อยๆ เค้าก็คงต้องเหงาแหละ เหมือนเราไง เรามันเป็นพวกประเภทใช้ความเหงาได้สิ้นเปลืองมาก 

    แต่เอาจริงพอรู้สึกเหงาเราก็ทำไรไม่ได้มาก นอกจากจะนั่งทำใจอยู่กับความเหงาสักพักแล้วก็หาเรื่องอื่นทำ เพราะเริ่มรู้สึกว่าชีวิตจะไร้สาระเกินไปถ้านั่งเหงาสามชั่วโมงแล้วไม่ได้อะไร บางทีการมีแฟนก็ไม่ได้ช่วยให้เหงาเสมอไป เวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันละ แล้วคนที่อยู่ด้วยกันแต่อยู่ดีๆ รู้สึกกลายเป็นคนแปลกหน้าต่อกันละ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเสมอกับอารมณ์ประเภทความรัก วินาทีก่อนหน้าเรารู้สึกวว่าเรารู้จักเขามาทั้งชีวิต แต่วินาทีต่อไปกลับรู้สึกว่าเราไม่รู้จักคนคนนี้เลย พอเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นบางทีเราก็แยกไม่ออกว่า เราเศร้า เหงา หรือ น้อยใจ 


    แต่ความเหงามันก็เกิดขึ้นได้กับทุกคน อย่างน้อยเวลาเราเหงาเราก็คิดขึ้นมาว่าในทุกวินาทีความเหงาของเราอาจจะมีคนเหงาเป็นอีกล้านๆ คนบนดาวเคราะห์ที่เรียกว่าโลก เราคงไม่สามารถจำกัดมันไปได้ร้อยเปอร์เซนต์แต่เราก็ไม่ควรต้องมาให้มันเป็นปัญหามากในชีวิต บางทีความเหงามันก็มีเสน่ห์ของมันแหละ บล้อคนี้ก็คงเป็นบล้อคที่เข้ามาบ่นๆ เพราะอยู่ๆ ก็รู้สึกเหงา ที่นี้อากาศหนาวมาก 4 องศา วันแบบนี้แหละที่ทำให้เราเหงา เป็น 4 องศาที่ไม่มีคนคุยด้วย โทรศัพท์เงียบกริบ ข้างตัวมีแต่ตุ๊กตาสามตัวที่พูดไม่ได้ ถ้าพูดได้ก็วิ่งละจ้า แต่ก็นั้นแหละ เราก็ต้องไปต่อ เพื่อเจอความเหงาในรูปแบบต่อไป เอาว่าให้มันจิ๊กซอร์ที่เข้ามาเติมส่วนที่ขาดแล้วกัน ใครมันจะไปมีความสุขตลอดเวลาได้ บ้าาาาาา


    ปล.รูปประกอบบล้อคเป็นรูปจากทริปฮ่องกง เราว่านอกจากญี่ปุ่นที่ทำให้เรารู้สึกถึงความเหงาก็ฮ่องกงนี่แหละตัวแทนแห่งเมืองคนเหงา

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
8dashslash (@eightdashslash)
เราว่าความเหงาไม่มีขีดจำกัด
จะว่าไงดี ส่วนตัวแล้วเราเป็นคนไม่ค่อยเหงาเท่าไหร่ แต่พอต้องย้ายมาอยู่ต่างที่ในที่ ๆ ไม่มีใครเข้าใจที่เราพูดหรือไม่ค่อยได้คอนทริบิวท์กับสังคมนั้น (เอาง่าย ๆ คือ ไม่สามารถรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของสังคมนั้น) มันก็ได้สัมผัสถึงความเหงาอีกแบบนึงที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เหงาสุด ๆ ไปเลย 5555555555

เลยคิดว่าจริง ๆ แล้วระดับของมันคงเยอะมาก เลยนะ ความเหงาเนี่ย แค่เราไม่เคยไปอยู่ในจุดที่ได้รู้สึกถึงมันมาก่อนเท่านั้นเอง
(แล้วพอรู้สึกถึงมันได้แล้วก็คือชีวิตเปลี่ยนเลย เมื่อก่อนเราไม่ค่อยอัพอะไรลง sns เดี๋ยวนี้ก็คือรัว คนที่ไม่ได้ทักกันมาเป็นสิบปีก็ยังทักไปคุยด้วยได้ หรืออย่างที่มาคอมเม้นเอนทรี่นี้ของคุณ ก็เป็นผลมาจากความเหงาค่ะ 🥺)
raw.water (@Mayluxe)
@eightdashslash เห้ยพูดมีประเด็นมากเลยอ่ะ เราก็ไม่เคยสังเกตเลยว่าเราจะเป็นคนขี้เหงาอะไรขนาดนี้ เมื่อก่อนตอนอยู่ไทยเราไม่ได้ขี้เหงาขนาดนี้ แต่พอมาอยู่ออสคือแบบเหงาแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เหงาแบบอยู่คนเดียวไม่ได้ถ้าไม่หาแฟนคืออยู่ไม่ได้เลยจริง โอ้ยยเข้าใจเลย