Take A Film, and GO AWAY!ladtomami
ฟิล์มม้วนที่หนึ่ง - พากล้องไปเที่ยว ...แต่ฟิล์มดันหมด! ทำม๊ายยย
  •      ยังคงอยู่กันในฟิล์มม้วนที่หนึ่ง เพราะรูปยังไม่หมดน่ะ อย่าพึ่งเบื่อกันเลย...

         หลังจากได้ลองถ่ายไปสักพัก ตอนนั้นอินกับการถ่ายรูปมาก เลยชวนเพื่อนไปเที่ยว พร้อมเอา Konica C35 af ตัวนี้ไปด้วย ดีใจใช่มั้ยล่า ได้ออกเที่ยวแล้ว 😚

         และสถานที่ยอดฮิตในตอนนั้นที่ใครๆ ก็ไปกันก็คือ วังหลัง ช่วงนั้นรีวิวชวนเที่ยวเต็มเฟสบุ๊กไปหมด เลยบอกเพื่อน ป่ะ ไปนี่แหละ ไม่ต้องคิดละ ไปวังหลังก็ต้องไปกินซูชิใช่ปะ แต่เพื่อนกลุ่มนี้มันจะแบบ ไม่เอาอ่ะ คนเยอะ ไปร้านอื่น ไม่อยากรอ ไปๆๆ เลยไปกินส้มตำแทน... ร้านอะไรก็ไม่รู้ด้วย ฮ่า... ฮ่ะๆ... ฮ่ะ

            ช่วงนั้นเสพติดการถ่ายท้องฟ้าเช่นกัน
            เรารู้สึกสนุกดีกับการถ่ายท้องฟ้าที่มีเมฆไม่เหมือนกันแต่ละวัน 
            เหมือนได้ถ่ายสิ่งเดิม แต่สิ่งเดิมมันไม่เหมือนเดิมทุกวันอะไรแบบนี้
            รูปนี้ถ้าจำไม่ผิดคือโผล่หัวออกมาจาก BTS (ตรงที่รอนะ) นัดกับเพื่อนที่ไหนจำไม่ได้แล้ว
            จำได้แต่ต้องไป BTS นี่แหละ
            และนี่ก็คือ มุมที่เราชอบมากๆ
            หลายคนคงขึ้น BTS แล้วเดินเบี่ยงซ้ายไปต่อแถวรอเลย แต่เราชอบหยุดมองตรงนี้ก่อน ยิ่งตอนเย็นๆ นะจะสวยมากเลย
            BTS สถานีนี้อยู่ติดกับคอนโดเรา ถ้ามีโอกาสได้ขึ้น BTS ก็จะได้เจอมุมนี้บ่อยๆ 
            ซึ่งได้มองกี่ทีก็ชอบมาก ชอบมากจริงๆ
            โทนน้ำตาลๆ อุ่นๆ ดูเก่าๆ ทั้งที่ข้างล่างนั้นไม่ได้เก่าเลย มีร้านค้า คอนโดเยอะแยะ

            สำหรับเรา รูปมุมนี้สูสีกับรูปแสงทะเลสวยจังโว้ยเลยล่ะ

    อันนี้ถ่ายตอนอยู่บนรถเมล์ นั่นน่ะ เราเอง เห็นปะ...
    กำลังไปไหนก็จำไม่ได้อีกแล้ว
    แต่ถ่ายออกมาแบบนี้แล้วรู้สึกรถเมล์ที่เก่าอยู่แล้ว มันเก่ากว่าเดิมอีก
    และแน่นอน... มาหวังหลัง ก็ต้องนั่งเรือ
    ได้โอกาสก็ต้องรีบถ่าย สีมันฟ้าๆ สวยดีจังเลย แค่นั้นล่ะ...
    ชอบความฟ้าเย็นๆ ของรูป


            อืม...

            ดูเหมือนว่าทริปนี้เราจะจำอะไรไม่ได้เลยเนอะ

            เราจำได้แค่ เราไปกับใคร เพราะรูปที่ถูกแท็กอยู่ในเฟสบุ๊กมันเห็นได้ทุกวัน
            เราจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าวันนั้นเราสนุกรึเปล่า รู้แค่ว่า... เราไปถ่ายรูป และมีเพื่อนไปด้วย
            ซึ่งเพื่อนเหล่านั้นก็ไม่ได้สนิทเท่าไหร่ อ่า เป็นเพราะแบบนี้รึเปล่า

            หลายครั้งที่เราได้ co-op งานกับใครก็ตามที่เราไม่สนิท
            ด้วยความเกรงใจ หรือพึ่งรู้จักกัน หรือลองเชิงอะไรก็แล้วแต่
            มันทำให้ผลผลิตจากตรงนั้นมันออกมาไม่ดี ...เราเกรงใจกันไปเพื่ออะไร
            หรือเรายังเลือกใช้ความเกรงใจกันไม่เป็น

            เอาเป็นว่า ทริปนี้ นอกจากได้ถ่ายรูปแล้ว เราก็จำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ
            จำไม่ได้ว่าทำอะไร ไปที่ไหนเป็นพิเศษ หรือเกิดอะไรน่าสนุกขึ้นบ้าง...


            "เรื่องบางเรื่อง ขนาดมีรูปถ่ายไว้เตือนความทรงจำแล้ว ถ้าเราไม่อยากจำมันก็จำไม่ได้อยู่ดีเนอะ"

    สองรูปนี้คือถ่ายตอนอยู่บนรือ ชอบบรรยากาศนะ มันทำให้เรารู้สึกเหมือนนักท่องเที่ยวดี


    และวันนี้ก็ประมาณนี้ล่ะ รูปหมดแล้ว...
    อาจมีคนสงสัยไปเที่ยวทำไมมีแต่รูปบนเรือ บนรถ        หึ.   ฟิล์มหมดไง

    อาจมีคนสงสยต่อ แล้วทำไมไม่ดูเลขบนกล้องล่ะ มันจะบอกว่าเหลืออีกกี่ช็อต        หึ.
    ไว้จะเอา Konica C35 af ตัวนี้มาแนะนำแลวกันว่ามันสภาพเป็นยังไง ทำอะไรได้บ้าง

    นี่เป็นรูปหางฟิล์ม และที่เบิร์นเบเบี้เบิร์นแบบนี้ก็คงเป็นเพราะมันคือหางฟิล์มใช่หรือมั้ย?

    กดถ่ายรูปต่อไปอีกสักพักก็รู้สึก... ปุ่มมันแข็งๆ นะ ปัดแคร่ไม่ไปด้วย 

    ฟิล์มหมด!

    โอ้วชู้ต! วันนี้เรามาทำอะไรกันแน่วะเนี่ย555555


    จบฟิล์มม้วนที่หนึ่ง. บัย.

    ☺️

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
พี่ ทราย. (@fb2210946295655)
ขออนุญาตินำภาพไปใช้เป็นภาพปกในfacebookนะคะ ความรู้สึกของภาพตรงกับความรู้สึกของตัวเราเองตอนนี้ ไม่รู้ว่ามันผิดมั้ย ลงเครดิตไว้ให้นะคะ