เราใช้คุ๊กกี้บนเว็บไซต์ของเรา กรุณาอ่านและยอมรับ นโยบายความเป็นส่วนตัว เพื่อใช้บริการเว็บไซต์ ไม่ยอมรับ
Look a Breathenimon
เสียงเพรียกแห่งดวงดาว (ほしのこえ)

  • รูปภาพนี้ เมื่อเราจับเซียมซีได้เบอร์ที่ ๑๘

    เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ก็เป็นไปได้ในเรื่องนี้ล่ะ



    “เมื่อเปิดใบเสี่ยงทาย

    พบว่ารักครั้งเก่ายังรออยู่”


    “ใบสิบแปด คือรอ เธอมาหา

    เขาอยากลา เธอไป จากใจนั้น

    แต่เขาไม่ สามารถ ตามคิดพลัน

    ชีวิตดั้น ดิ้นรน ไปหาเธอ


    ถึงแม้เธอ ไม่อยู่ ตรงที่เจอ

    ชีวิตคือ อะไร บอกได้ไหม

    เขาขอตาม ขออยู่ และจะไป

    พบเจอได้ เจอเธอ ในทุกวัน”



    รูปภาพนี้ มาโคโตะ ชินไคที่

    ทำภาพยนตร์อนิเมชั่นเรื่องนี้ด้วยความยาวเพียง 24 นาที


         ก่อนอื่น เราขอออกตัวว่า เราดูภาพยนตร์อนิเมชั่นก่อน และความรู้สึกก็ค้างอยู่ตรงนั้นว่า อ้าวจบแล้วหรอ คือ อนิเมชั่นจบที่บอกว่า "โนโบรุคุง ฉันอยู่ที่นี้นะ (ここにいるよ)" และเราก็งงว่า อ้าว คู่กันไหม


         และนั้นก็คือที่มาของการไปซื้อหนังสือเล่มนี้ โดยเราออกตามหาอยู่นาน และมาพบที่คิโนะคูนิยะ และเราได้อ่านจนพบว่า หนังสือจบสมบูรณ์มาก


    “และอธิบายทุกอย่างที่ไม่เข้าใจไว้อย่างละเอียด”


         แถมหนังสือยังมีการบรรยายว่า โนโบรุคุงแอบเผลอใจไปให้ผู้หญิงอีกคนด้วยนะ ซึ่งในอนิเมชั่นไม่มี และยังมีการพูดถึงว่า โนโบรุคุงทำงานอะไร ในขณะที่ตัดสินใจรอมิคาโกะ



    รูปภาพนี้ หนังสืออีกหน้าปกหนึ่ง คือ หน้าปกใหม่


    “พวกเราเหมือนคนรักที่ถูกพราก

    ให้ห่างกันจากโลกไปสุดอวกาศเลยเนอะ”

    มิคาโกะส่งหาโนโบรุคุง


         โนโบรุคุงกับมิคาโกะเป็นเพื่อนสนิทกัน และคุยกันไว้ว่า ทั้งสองจะไปเรียนมัธยมปลายด้วยกัน แต่มิคาโกะดันได้รับเลือกให้ไปอยู่ที่ยานรบตรงดาวอังคาร และความรักทั้งสองเกิดจากการส่งเมล์ผ่านมือถือกัน และเวลาที่แตกต่างกันในขณะที่ส่ง โดยที่ทุกวัน มิคาโกะมีเรียนหนังสือบนดาวและเป็นเพื่อนสนิทกับซาโตมิ (หนังสือ)


         ขณะที่คุยกันอยู่หลายครั้ง ผ่านมือถือนี้ และพบว่า เวลาของทั้งคู่ได้ห่างกันไปนานมากเรื่อยๆ จนกระทั่งวันหนึ่ง วันที่โนโบรุตัดสินใจที่จะรักครั้งใหม่กับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง (หนังสือ) แต่แล้ว โนโบรุไม่สามารถไปต่อได้ ดังนั้น เขาตัดสินใจเลิกกัน และตัดสินใจรอมิคาโกะต่อไป


    รูปภาพนี้ ใบปิดภาพยนตร์อนิเมชั่น


         ในขณะที่เขารอมิคาโกะ เขาได้รับเมล์ตอบกลับจากมิคาโกะ ทำให้เขาดีใจว่า มิคาโกะยังไม่ตายจากการสู้สงคราม เพราะทั้งมิคาโกะและซาโตมิไปสู้สงครามอวกาศ และโนโบรุคุงตัดสินใจกับอนาคตตัวเองได้ในทันที โดยเขาไปเรียนเป็นวิศวกรสื่อสารเกี่ยวกับอวกาศ และเขาตั้งใจใช้เวลาเรียนไปถึงหกปี พอจบมาก็เริ่มทำงาน


         กว่าแปดปีผ่านไปที่เขายังรอมิคาโกะอยู่ เขาพยายามในงานที่เขาทำ เหมือนกับมิคาโกะก็พยายามที่จะสู้รบสงครามอวกาศและทำหน้าที่เป็นพยาบาลอย่างเต็มที่


    รูปภาพนี้ ส่วนหนึ่งในอนิเมชั่น


         “เมื่อเราอ่านมาถึงบทนี้แล้ว เรานับถือความอดทนและความรักของโนโบรุคุงที่มีต่อมิคาโกะมาก และมิคาโกะเช่นกันที่รู้สึกรักแต่โนโบรุคุงคนเดียว และเรายิ่งนับถือเมื่อโนโบรุคุงเรียนเพื่อจะได้เข้าใกล้มิคาโกะมากขึ้น


         ความฝันของทั้งคู่ดูเหมือนห่างไกลความจริงมากว่า จะได้เจอกันจริงๆหรือเปล่า และยิ่งอ่านก็ยิ่งตื่นเต้นว่า สรุปจะจบแบบในอนิเมชั่นหรือเปล่านะ และใจเราอยากเปิดไปหน้าสุดท้ายมาก แต่ก็ห้ามปรามมือตัวเองทัน


         เราอ่านต่อและพบว่า โนโบรุคุงที่เป็นเด็กใหม่ก็ต้องทำงานหนักมาก แต่เขายังมีความหวังและความมุ่งมั่นอยู่มากว่า เขาจะได้เจอมิคาโกะ และเขาตั้งใจที่จะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด”


    รูปภาพนี้ ปิดท้ายด้วยใบปิดส่วนหนึ่งในอนิเมชั่น


    “โนโบรุคุง ฉันอยู่ตรงนี้นะ”

    มิคาโกะ


         และในไม่ช้า โนโบรุคุงกับมิคาโกะเจอกัน และทั้งสองได้รักกันในที่สุด อย่างที่เราเฝ้าภาวนาให้ทั้งสองได้รักกันเถิด ไม่เพียงเท่านั้น ทั้งสองคงต้องเรียนรู้กันและกันไปตลอดชีวิต



         หนังสือเล่มนี้เป็นเล่มบางๆ ที่เป็นแนวรัก โรเเมนติก ไซไฟ แฟนตาซี ครบทุกแนวตามสไตล์อาจารย์มาโคโตะ ซึ่งก็สนุก ตื่นเต้น และดีใจที่ตอนจบเป็นแบบนี้ และเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า


    “ความอดทนต่อสิ่งที่ควรอดและทนเป็นสิ่งจำเป็น

    ถ้าเรารู้ว่า สิ่งนั้นควรคุณค่าแก่การอดทน”


    Look A Breathe

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in