Look a Breathe (Read a Book and Travel Easily)nimon
หลอน
  •    (ตะบัดดีกับ ตมตื้อคิคัคกับ)ภาษาหมี

    สวัสดีครับ ผมชื่อริรัคครับ 

       ผมได้รับเกียรติให้มารีวิวเรื่องใดใดในโลกล้วนน่าคิดจัง ผมคิดนานเลยครับ เพราะว่า วันๆ ผมขี้เกียจ ทำไมนะ ถึงต้องมาให้ผมทำอะไรแบบนี้ด้วย แต่พอผมได้ทำ ผมถึงรู้ว่า ลองทำอะไรที่ตัวเองไม่ทำก็สนุกเหมือนกันครับ
    ผมพาน้องชายผมมาครับ ไง แนะนำตัวให้ท่านผู้อ่านหน่อย

       หนูชื่อบาวน์นี่ครับ เป็นเด็ก ตัวเล็ก ที่ยืนไม่ค่อยแข็งแรง นั่งไม่ค่อยได้ แต่ผมมีใจที่มีความสุขในการอ่านมาช่วยพี่ริรัคครับ

    หนูและผมมีเรื่องอยากถามท่านผู้อ่าน

       "ท่านมีความเชื่อเรื่องพวกคนชอบอ้างตัวว่า ชาติหน้าจะเป็นพระศรีอาริยเมตไตรยหรือชาติที่แล้วบำเพ็ญความดีมาเป็นแบบนี้ ชาตินี้ฉันจึงเป็นแบบนี้ หรือเชื่อในภพชาติตัวเองในอดีตชาติมาก"

       ที่ผมถาม เพราะว่า ที่มาของเรื่องนี้ มันคือเรื่องของคนที่หลงติดในอดีตชาติ อุปทานยึดมั่นถือมั่นเป็นมั่นเหมาะว่า ตัวเองเป็นคนในภพชาติอดีตจนถึงขั้นเพี้ยนไป ประสาทหลอนและใช่ กู่ไม่กลับ

       หนูไม่เคยนะพี่ริรัค เพราะหนูภูมิใจที่เกิดเป็นหมี ไม่เคยสนใจในอดีตชาติ เพราะอดีตมันมองไม่เห็นแล้ว หนูคิดว่า ท่านนักเขียนที่เคารพอย่างคุณจุลลดา ภักดีภูมินทร์เขียนเพื่อถากถางคนบางกลุ่มที่อ้างตัวเป็นโน้นเป็นนี่ ไม่พอ ยังทำให้คนอื่นเดือดร้อน

       แต่ผมกลับคิดว่า ไม่ใช่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนอย่างเดียว ผมกลับมั่นใจว่า ตัวเองก็เดือดร้อน ทุกข์ใจ และเศร้าใจจากความคิดนี้ไม่ต่างกัน

       พวกเราทั้งสองเลยรวมกันตั้งชื่อเรื่องราวที่จะเล่าในครั้งนี้ว่า "ใดใดในโลกล้วนน่าคิดสมอ้างจนหลอนจัง"

       หนูขอเป็นคนเล่านะ พี่ริรัค หนูชอบเรื่องนี้มาก เพราะไม่มีผี ไม่มีอะไรสยอง ไม่มีฆาตกรรม (แต่ฆาตกรรมกายและใจด้วยความคิดตัวเอง ไม่เพียงเท่านั้น ฆาตกรก็คือแม่ ยาย ดร.เจตนา เข้าทรง นางชี และเจ้าแม่ หมอดูทุกสำนักที่เป็นฆาตกรเลือดเย็น ฆาตกรรมหริชาได้อย่างเลือดเย็นด้วยการสร้างความหลงผิดให้) แต่หนูกลับรู้สึกว่า ความคิดผู้หญิงคนนี้หลอนคนอ่านสุดๆ

       เรื่องนี้เป็นเรื่องของ "หริชา" ถูกพ่อชื่อชวินและภาคที่เป็นสามีพามาหาหมอ เพราะเนื่องจากภรรยาหลงผิดคิดว่าตัวเองเป็นคนอื่น โดยมีแม่และยายสนับสนุน ทำให้เพ้อฝัน จนไม่สามารถหลุดจากโลกแห่งความหลงผิดได้ และที่ต้องพามาหาหมอเพราะว่า หริชาหมดสติและหลับไปถึง 5 วันเต็มๆ ไม่ยอมตื่น โดยที่มีเพียงหลับเท่านั้น แต่ร่างกายส่วนอื่นไม่เป็นอะไรเลย ดังนั้นเลยพามาหาหมอรักษาทางระบบปราสาท ว่า เกิดอะไรขึ้นกับปราสาทของหริชากันแน่ (แต่ทุกคนในนั้นก็มั่นใจว่า เกี่ยวกับจิตใจของหริชามากกว่า)

       เรื่องนี้เริ่มต้นในสมุดบันทึกของหริชาที่ภาคเก็บได้ และภาคเริ่มต้นอ่าน

    บันทึกเล่มแรก

       หริชาเป็นคนจดบันทึกเรื่องนี้ด้วยตัวเธอเอง เธอบอกว่า เธอคือหริชาทั้งในอดีตและปัจจุบัน และหริชาคิดว่า ตัวเองคือ หม่อมหริชา 

       ภาคเงยหน้าขึ้นมาจากสมุดบันทึกและถอนหายใจ ก่อนอ่านต่อว่า 

       หริชาหลงคิดว่าตัวเองเป็นหม่อมหริชาและวิ่งเล่นอย่างมีความสุขกันในวัง

    ภาคได้ยินเสียงเรียกจากพระเรียก 

       ภาคสอบถามพระเรื่องว่า เชื่อเรื่องระลึกชาติได้ไหม พระตอบว่า อาตมาไม่เคยระลึกชาติ และพระกล่าวต่อว่า ถ้าเชื่อก็จริง ถ้าไม่เชื่อก็ไม่จริงในเรื่องระลึกชาติ และพระก็พูดต่อว่า ถ้าพิสูจน์ไม่ได้ก็วางเสีย ก่อนจะกล่าวคำอำลากัน และภาคก็เริ่มต้นอ่านต่อ

       และหลังจากนั้น ภาคก็กลับถึงบ้าน นึกถึงหริชาก็รู้สึกสลดสังเวชในตัวเองที่รู้สึกรักหริชาอย่างมากและไม่เคยเป็นมาก่อน เขายินยอมจะให้อภัย ยินยอมจะให้ทุกอย่าง ยินยอมจะทำทุกวิธีเพื่อหริชา เขานึกถึงย้อนเรื่องไปในวันนั้น

       วันที่เขาแต่งงานกับหริชา และวันที่หริชาเปลี่ยนไป หริชาเจอศิรัสที่เป็นคู่หมั้นของเพื่อนสนิทเธอชื่อดลินา หริชาทำท่าทางอย่างกับคลั่งในศิรัสอย่างมาก เพราะเธอเข้าใจว่า ศิรัสคือท่านชายธันยวัต ส่วนดลินาคือ คนที่ต้องชดใช้กรรมเธอจากอดีตชาติ 
        ส่วนพี่ภาคงั้น เธอไม่ได้อยากแต่งด้วยสักหน่อย เพราะทั้งไม่ได้หล่อ ดูดี เหมือนกับศิรัส ซึ่งแม่หมอที่แม่เธอพาไปก็ทำให้เธอหลงเชื่อเข้าไปใหญ่ว่า เรื่องจริง เพราะแม่หมอนั่งทางในและบอกว่า เรื่องจริง (บ้าเข้าขั้นทั้งแม่ทั้งลูกเลยถูกมิจฉาชีพหลอก)

       หริชาทั้งในอดีตที่คิดขึ้นมาเองและปัจจุบันเป็นคนที่สวยมาก เมื่อหริชาหลงติดในอดีต จะเขียนในบันทึกต่อว่า ได้เจอท่านชายธันยวัต และหลงรักหัวปรักหัวปรำ จนพ่อแม่ท่านชายมาสู่ขอหริชา แต่ในความจริงแล้วคือ ท่านชายแอบหลงรักอีกคน คือ แม่กมลใส แต่ท่านชายกับหริชาได้แต่งงานกัน โดยที่ท่านชายเอาใจใส่ ท่านชายเป็นทหารเลยต้องไปต่างจังหวัดบ่อย

       เรื่องราวในบันทึกก็มาถึงเหตุการณ์คณะราษฎร์ทำให้วังแตก พี่มล ผู้หญิงที่หริชาทั้งรักและเทิดทูลได้มาอาศัยอยู่กับหริชาและท่านชาย โดยที่ท่านชายถูกออกจากราชการ และจริงๆแล้ว กมลใสคนรักของท่านชายก็คือพี่มล เมื่อถ่านไฟเก่ามันครุ ทำให้ท่านชายที่ยังหลงรักพี่มลอยู่ก็กลับมารักกัน โดยที่รู้ว่า ผิด แต่ก็ทำ 

       ท่านชายขอหริชาให้มลอยู่ด้วยกันต่อไป เพราะมลเป็นภรรยาท่านชายแล้ว แต่หริชาไม่ยอม แถมเอาแต่ด่ามลว่า เลว หน้าด่าน รวมทั้งอีกหลายคำ แต่ก็ไม่เท่ากับคำพูดทำร้ายจิตใจว่า ท่านชายรักมลมากกว่าตัวเอง ดังนั้น หริชาตัดสินใจผูกคอตาย

          นี่คือจบบันทึกเล่มแรกของหริชาที่ภาคได้อ่าน 

       ภาคได้คุยกับหมอและหมอบอกกับภาคว่า หริชาน่าจะเกิดจากจิตใต้สำนึกที่ทำให้หลอนขึ้นมา ซึ่งภาคก็ยื่นบันทึกเล่มสองของหริชาที่พูดถึงภพภูมิปัจจุบันที่เกี่ยวเนื่องกับอดีตชาติต่อให้อ่าน ซึ่งภาคเปิดบันทึกเล่มสองต่อจนพบว่า

    บันทึกเล่มสอง

       ยายกับแม่ของหริชาตัวดีเลย เพราะยัดเหยียดความคิดพร้อมคำพูดว่า หริชาคือหม่อมหริชา และทั้งแม่ทั้งยายเชื่อพวกแม่หมอ หมอดู ทางใน พระและฆาราวาสทุกสำนัก จนแทบเรียกได้ว่า บ้าทั้งบ้านยกเว้นพ่อที่ชื่อชวิน ทำให้หริชาหลงละเม้อเพ้อฝันว่า ตัวเองคือหริชาจนเรียนตกและครูขอร้องให้ไปพบแพทย์

       ภาคปิดบันทึกเล่มสองด้วยความเข้าใจว่าทำไมหริชาถึงหลงผิดได้ขนาดนี้ ซึ่งภาคก็นึกถึงว่า ตัวเองหลงรักหริชาแต่แรกพบ และรักมาจนถึงทุกวันนี้ ไม่มีวันเสื่อมคลาย

       หริชาหลงผิดครั้งแรกคือคิดว่า คุณก้องกีรติเป็นท่านชายธันยวัต เพราะทั้งหล่อและสง่ายิ่งกว่าอะไร และในตอนนั้นเองที่ได้เจอกับดร.เจตนา ซึ่งคนนี้ล่ะตัวดีพอๆกับแม่และยายที่สนับสนุนหริชาให้คิดผิดๆอย่างแย่มากๆ แต่หริชามารู้หลังจากคุยกันว่า ก้องกีรติไม่เชื่อเรื่องระลึกชาติ ซึ่งทำให้หริชาอดเสียใจไม่ได้ 

       แต่ก้องกีรติยอมเล่นบทเป็นเจ้าชายในฝันของหริชา โดยมีดร.เจตนา แม่และยายช่วยทำให้เรื่องไปใหญ่ แต่กลับกลายเป็นว่า ก้องกีรติดันเป็นคนดี รักเมีย และไม่คิดทำอะไรล่วงเกินหริชา จึงตัดสินใจพูดความจริงกับหริชาตามคำภาคบอกว่า ตัวมีเมีย เท่านั้นล่ะ หริชาตัดสินใจกินยาระงับปราสาทเกินขนาดเพื่อจะฆ่าตัวตาย

       หลังจากหริชาฟื้นขึ้นมา ภาคเลยพยายามปรนเปรอความสุขของหริชาด้วยใช้เงินในการเนรมิตความสวยงามของคฤหาสน์ เรือนหอให้ดูสวย พร้อมกับเพื่อทำให้หริชาเป็นเจ้าหญิง และพยายามเกลี่ยกล่อมว่า เป็นเพียงแค่หริชาหลอนเอง ตอนนั้นหล่อนดูเหมือนจะดีขึ้น เพราะไม่ได้อยู่กับแม่ ยาย และดร.เจตนา

       แต่ไม่รู้ว่าเพราะผลกรรมที่ทำแต่ชาติปางก่อน กรรมบันดล บันดาล หรือเพราะความหลอนในใจของเธออีกครั้ง จึงทำให้เธอเข้าสู่ห้วงชีวิตที่กำลังจะแย่จนถึงขีดสุด
    หริชาหลงรักศิรัสและมั่นใจเข้าไปใหญ่เมื่อแม่ ยาย และดร.เจตนาพร้อมแม่หมอและเข้าทรงทั้งหลายยืนยันแน่นอนว่า ชัวร์ไม่มั่วนิ่มว่า ศิรัสคือท่านชายธันยวัตและดลินาเพื่อนสาวคือกมลใสหรือพี่มล 

       เพราะฉะนั้น หริชาจะพยายามทุกวิถีทาง ถึงจะผิดกับเพื่อน ผิดศีลธรรม แต่ผิดสุดคือเธอหลอนว่า เธอสมควรได้ศิรัส เพราะเขาคือของเธอและดลินามาแย่ง (หลงผิดอย่างแรง) 
        และไม่สนใจแม้กระทั่งว่า ตัวเธอเองแต่งงานแล้ว
    (น่าจะคิดสักนิดว่า ถ้ามีชาติหน้าจริง ตัวเองเมื่ออดีตชาติฆ่าตัวตาย คงยังไม่ได้เกิดหรอก น่าจะไปเกิดเป็นผีเปรต อสูรกาย ตกนรก สัตว์เดรัจฉาน ก่อนมาเกิดเป็นมนุษย์    
        และไม่เพียงเท่านั้น สิ่งที่ตัวเองทำ ไม่ต่างจากที่ตัวเองเชื่อว่าเจอเมื่ออดีตชาติ คือ หักหลัง ทรยศ ต่อภาคผู้แสนดีไม่พอ ยังทรยศต่อเพื่อนซึ่งตัวเองไม่ต่างจากกมลใสที่เอาแต่ด่าว่า หน้าด้าน เพราะตอนนี้ปูนยังโบกหน้าเธอไม่มิดเลย)

       ส่วนศิรัสนั้นหรอไม่ต่างกับก้องกีรติเพราะรักดลินา และเมื่อได้ไปดูทรงเทพเข้าผีแล้วยิ่งไม่เชื่อ (โกหกทั้งเพ ร่างกายของมนุษย์กลิ่นเหม็นอย่างกับอะไร เทวดาจะมาเข้าทำไม ไม่มิจฉาชีพ ก็พวกผีเปรตที่หลอกลวงมาเข้านี้ล่ะ) 
       และศิรัสคิดว่า เป็นอุปทานสร้างภาพหลอนให้หลงผิดทำให้คนเราหลงผิดและเชื่อพวกมิจฉาชีพได้ขนาดนี้ ส่วน
       ดลินาหรอ นั้นก็เป็นคนดี เพื่อนที่ดี ไม่ได้ระเเคะระคายเท่าไหร่ พอเริ่มจับได้ก็ดันสงสารอีกว่า หริชาเป็นแบบนี้

       ในระหว่างนั้น ภาคก็พยายามจะช่วยหริชา แต่ยากมาก เพราะสู้กับพวกความเชื่อความหลงงมงายแบบนี้ 
       เมื่อภาคเริ่มต้นด้วยไม้อ่อนไม่สำเร็จ ดังนั้น เลยเริ่มใช้ไม่แข็งแต่ไม่สำเร็จ 
        ซึ่งหริชาก็อยากจะไปอยู่กับศิรัสให้ได้โดยที่ศิรัสพยายามไม่สนใจ และพยายามจะอยู่ห่างแต่หริชารู้สึกไม่ได้ เธอต้องรักษาตัวเอาไว้ให้ศิรัสคนเดียวเท่านั้น

       สุดท้ายเรื่องราวก็ดำเนินมาถึงตอนแรกว่า หริชาหมดสติเป็นเจ้าหญิงนิทราไปถึง 16 วันแล้ว 

       ส่วนแม่ตัวดีก็หายไปเพราะไปดูหมอดดู แม่หมอ ทรงเจ้าเข้าผีทั้งหลาย (ถ้าตามเรื่องแล้วจะรู้ว่า ครอบครัวนี้เอาธรรมะพระพุทธเจ้ามาอ้างว่า ตัวเองรู้ แต่จริงๆแล้วทั้งครอบครัวไม่ได้สนใจเลยสักนิด เพราะตอนดลินาอธิบายคำสอนที่ถูกต้องของพระพุทธเจ้า หริชาคิดในใจว่า ไม่สน เพราะทั้งครอบครัวนั้นแหละ มือถือสาก ปากถือศีลและยังเป็นบัวใต้น้ำ มิจฉาทิฏฐิของแท้) 

       แม้กระทั่งจิตใจของหริชาก็คงทนไม่ไหวกับความหลอนของเจ้าของ ดังนั้นขอตายดีกว่า หริชาได้ตาย ไปสู่โลกหลังความตายที่คนที่มีชีวิตอยู่ยังค้นหาว่า โลกหลังความตายเป็นอย่างไร

       หนูรู้ได้เลยว่า ไม่เคยรีวิวอะไรสนุกกระเเทกใจขนาดนี้เลยครับ เพราะหนูมั่นใจว่า 

       1.) อุปทานหลงผิดทำให้ชีวิตคนหนึ่งหลอนและหลงจนตายในที่สุด จบชีวิตของคน

       2.) ภายนอกอาจมองว่า ไม่มีค่า หรือบางคนอาจมองว่า โชคดีที่เจอภาค สามีที่ดีและรวย แถมรักจริง พร้อมจะช่วยเหลือทุกอย่าง แต่โชคร้ายที่มีแม่ ยาย และดร.เจตนาทำให้หลงจนกู่ไม่กลับ

       เอาเป็นว่า ถ้าดูหนังสือเล่มนี้จบ จะพบว่า คนรอบตัวไม่ว่าจะเป็นภาค ก้องกีรติ ศิรัสและอดินา ดีหมดทุกคน ผิดแค่คนใกล้ตัวอย่างแม่ ยาย ดร.เจตนา (เชื่อและจงใจว่า เจตนาชั่ว) เข้าทรงทุกสำนัก นางชี แม่หมอและคนอื่น รวมถึงตัวเองที่หลงผิดและทำให้เกิดโศกนาฏกรรมน่าเศร้านี้


             หมายเหตุ ในวงเล็บคือความคิดของหนูครับ 

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in