Eyevieweyeyeahz94
Stranger From Hell : “คนแปลกหน้าจากนรก” ที่อาจรู้จักกันเป็นอย่างดี ?
  • Stranger From Hell ซี่รี่ส์ความยาวเพียง 10 ตอนที่บอกเล่าเรื่องราวของ  ยุนจงอูเด็กหนุ่มจากปูซานที่เข้ามาฝึกงานในกรุงโซลกับรุ่นพี่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยและเรื่องราวแปลกประหลาดสยดสยองต่อจากนี้ไปก็เกิดขึ้นหลังจากที่เขาตัดสินใจเช่าหอพักราคาถูกที่อยู่ชั้น3ของตึกในเขตปรับปรุงพื้นที่ที่มีชื่อว่า "หอพักเอเดน"  

    หอพักเอเดน ที่เหมือนสวรรค์สมชื่อ (?)

    Stranger From Hell หรือ Hell is other people  แปลตรงตัวจากต้นฉบับเว็บตูนชื่อดังของเกาหลีใต้ว่า นรกคือคนอื่น  (타인은 지옥이다)  เขียนโดยคิมยงกี  และในเวอร์ชั่นซีรี่ส์ที่ฉายทางโทรทัศน์นั้นกำกับโดยอีชางฮี เป็นหนึ่งในละครชุดเรื่องที่ 2 จากช่อง  OCN  ในเซ็ต Dramatic Cinema Project  ซึ่งเป็นรูปแบบการถ่ายทำที่ผสมผสานระหว่างเทคนิคการถ่ายแบบภาพยนตร์ผสมกับการถ่ายทำในรูปแบบละครโดยเว็บตูนชื่อดังเรื่องนี้ก็ได้รับแรงบันดาลใจจากบทประพันธ์ของ ฌอง ปอล ซาร์ต (Jean Paul Sartre)  นักเขียนนวนิยายและบทละครชาวฝรั่งเศสผู้มีบทบาทสำคัญต่อแนวคิดอัตถิภาวะนิยม โดยบทละครนี้มีชื่อเรื่องว่า  No exit  ซึ่งฌอง ปอล ซาร์ตเขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1944 

    “นรกคือคนอื่น"   ชื่อเรื่องเองก็ส่งสารให้ทราบว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในเรื่องนี้ก็คือ "คน"  ก่อนจากบ้านเกิดมาที่โซลแม่ของจงอูเคยบอกเขาไว้ว่าอย่าไว้ใจคนอื่นเพราะคนเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด  ยุนจงอูอาจไม่ได้ฉุกคิดถึงประโยคเป็นห่วงเป็นใยตามประสาคนเป็นแม่ประโยคนี้เลยก็ได้  ถ้าหากเขาไม่ได้พานพบเพื่อนร่วมหอพักที่มีบุคลิกแปลกประหลาด  ไม่ว่าจะเป็นหนุ่มแว่นคนจีนที่มักชอบเปิดประตูห้องทิ้งไว้และดูหนังโป๊ดูอยู่ตลอดเวลาและแสดงตัวชัดเจนว่าเกลียดขี้หน้ายุนจงอู  และมักจะถือมีดไพล่หลังไว้ทั้งยังขู่จะฆ่ายุนจงอูอยู่ตลอดเวลา  ฝาแฝดประหลาด  คนหนึ่งก็ดูไม่น่าไว้วางใจส่วนอีกคนก็พูดจาติดอ่างและหัวเราะค้างอยู่ตลอดเวลา ลุงนักเลงห้องฝั่งตรงข้ามและผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาผู้ลึกลับที่อยู่ข้างห้องยุนจงอูและดูเหมือนจะเป็นหัวโจกของคนที่นี่  ไม่เว้นแม้แต่ป้าเจ้าของหอพักที่ดูเหมือนใจดีแต่จู้จี้ยุ่มย่ามกับเขาอยู่ตลอดเวลา

    เหตุการณ์ดำเนินมาอย่างแปลกประหลาดมากขึ้นทุกทีจนกระทั่งผู้ชายลึกลับข้างห้องคนนั้นและลุงนักเลงหายตัวไป ในห้องพักห้องข้าง ๆ  เขามีทันตแพทย์หนุ่มผมดำยาว  ผิวขาวซีด และรอยยิ้มที่เป็นปริศนามาอยู่แทน  เขาดูเป็นมิตร  เข้าหายุนจงอูก่อนอย่างสนอกสนใจแต่ก็ทำให้ยุนจงอูขนหัวลุกกับอะไรบางอย่างจากตัวผู้ชายคนนี้ที่เขาเองก็อธิบายไม่ได้  เมื่อผู้ชายคนนี้ค่อย  ๆ  โผล่มาในสถานที่ต่าง ๆ  ที่ยุนจงอูไปและจับตาดูเขาและคนรอบตัวของเขาตลอดเวลา  จนนำไปสู่เหตุการณ์น่าขนลุกที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง

    ซอมุนโจ ทันตแพทย์หนุ่มหล่อ เพื่อนร่วมหอพักผู้ลึกลับ

    หลายครั้งไม่ใช่เพียงตัวละครที่มีบุคลิกและวิธีคิดแสนประหลาดจากหอพักเอเดนที่มีบทบาทอย่างมากในชีวิตของยุนจงอู  แต่เป็นตัวละคร "คนปกติ"  รอบตัวยุนจงอู  ไม่ว่าจะเป็นรุ่นพี่ที่ชวนเขามาฝึกงานที่บริษัทตัวเอง  แม้ว่าจะมีเบื้องหน้าที่หวังดีแต่เบื้องหลังก็หวังแทรกแซงความสัมพันธ์ระหว่างยุนจงอูและแฟนสาว มินจีอึนเข้ามาทำงานในโซลก่อนหน้ายุนจงอูสักพัก   สาวพนักงานออฟฟิศที่มีชีวิตการทำงานไม่ราบรื่นเท่าไหร่   ต้องรับผิดชอบงานมากมายและต้องผจญกับความกดดันจากหัวหน้าและเพื่อนร่วมงานจากที่คิดว่าจะใกล้ชิดกันมากขึ้นตั้งแต่ยุนจงอูเข้ามาอยู่ที่โซลแต่พวกเขาแทบไม่มีเวลาดี  ๆ  ร่วมกันเลยจนกระทั่งความสัมพันธ์เริ่มระหองระแหง  มินจีอึนรู้สึกว่ายุนจงอูงี่เง่าและเอาแต่บ่นถึงเรื่องหอพักแปลกประหลาดท่ามกลางความเหนื่อยยากไม่แพ้กันของเธอจนเริ่มเบื่อหน่ายที่จะฟังเรื่องพวกนี้ หรือแม้แต่หัวหน้าที่ทำงานของยุนจงอู  หนุ่มแว่นอ้วนท้วนที่พูดจาติด ๆ ขัด ๆ สื่อสารไม่เป็นและมีอคติกับหนุ่มหน้าตาดีอายุน้อยอย่างยุนจงอูที่แย่งความสนใจจากเพื่อนร่วมงานสาวที่เขาแอบชอบไป จนอดไม่ได้ที่เขาจะแอบด่าทอและหาเรื่องยุนจงอูไม่เว้นวัน รวมถึงและครอบครัวของยุนจงอูเอง พี่ชายสติไม่สมประกอบที่ทำให้เขาอึดอัดใจและทำให้เขาต้องกลายเป็นเสาหลักของครอบครัว  จนบางครั้งก็ต้องหาเงินมาช่วยแม่จ่ายค่ารักษาให้พี่ชาย 


    “เมื่อเราเผชิญหน้ากับนรกแล้วครั้งหนึ่งจากนี้ไปคุณก็จะพบว่าทุกที่คือนรก”   ทุกสถานที่กลายเป็นนรก  ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวที่ไม่เคยสมบูรณ์แบบ   คนรักที่ไม่เข้าใจคุณกับความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ  สั่นคลอน รุ่นพี่ที่เคารพไม่ลงอีกต่อไป  หัวหน้าที่อคติและเฝ้าจงเกลียดจงชังคุณ  เพื่อนร่วมงานที่ชวนให้กระอักกระอ่วน  สังคมเมืองที่ต้องดิ้นรน  สังคมที่ทำงานอันแสนกดดัน   สังคมมหาวิทยาลัยที่หล่อล้อมระบบอาวุโสกดหัวกันและความทรงจำในค่ายทหารอันย่ำแย่ที่คุณเคยผ่านมาด้วยความยากลำบาก  บ้านเกิดที่คุณหันหลังจากมาและแม้แต่หอพักที่ซุกหัวนอนก็ไม่เคยทำให้คุณสุขสงบ  ทั้งหมดนี้ล้วนทำให้คุณเสียสติไปอย่างช้า ๆ

    การดำเนินเรื่องที่นอกจากจะสั่นคลอนตัวเอกของเรื่องทีละเล็กทีละน้อยแล้วมันก็ค่อย ๆ  สั่นคลอนบางอย่างในตัวเราไปด้วยเราถูกตั้งคำถามจากสถานการที่เกิดขึ้นในเรื่องตลอดเวลาว่า ตกลงแล้วใครกันแน่ที่เป็นบ้า  ใครจะทำให้ใครเป็นบ้าไปก่อน  คนรอบข้างท่าทางแปลกประหลาดน่าสงสัยหรือเป็นตัวคุณเองที่เก็บงำความบ้าคลั่งไว้  สังคมที่กดทับความโกรธของคุณจนมันกลายเป็นความคลุ้มคลั่งไปจนถึงการหลั่งเลือด  เหตุการณ์ที่สั่นคลอนเส้นแบ่งที่เบาบางระหว่างความเป็นมนุษย์ที่สังคมกำหนดกับสัญชาตญาณแท้จริงของมนุษย์ที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ  ต่อเนื่องจนกระทั่งเรามองเห็นการเปลี่ยนแปลงที่ค่อย ๆ  บิดเบี้ยวไปของแต่ละตัวละคร  โดยเฉพาะตัวเอกของเรื่องที่ค่อย ๆ  ระเบิดแตกออก โดยที่ไม่รู้แน่ชัดว่าเป็นผลมาจากสถานการต่าง ๆ  มากมายที่เขาต้องพบเจอตั้งแต่เข้ามาพักที่หอพักแห่งนี้หรือเป็นกระบวนการเติบโตที่เหมือนระเบิดเวลารอวันปะทุทำลายล้างทุกสิ่ง

    ห้องพักเล็กแคบเท่ารูหนูที่ส่งเสริมให้อยากเสียชีวิตมากกว่าใช้ชีวิต

    ยุนจงอูดูเหมือนกำลังจะประสบความสำเร็จตามมาตรฐานผู้ชายเกาหลีรุ่นใหม่ซึ่งผ่านการเกณฑ์ทหารและกำลังจะเข้ามาฝึกงานในเมืองหลวง  อีกไม่นานก็กำลังจะมีอนาคตที่สดใสตามที่สังคมกำหนดนิยาม  เป็นความหวังในอุดมคติของของครอบครัวชนชั้นกลางระดับล่างผู้หวังพึ่งพิงลูกหลานที่มาทำมาหากินในเมืองหลวงแต่จริง ๆ  แล้วเขาเปราะแตกมาตั้งแต่การรับภาระทางด้านครอบครัวในระดับปัจเจก  การต้องลุกขึ้นมารับผิดชอบเรื่องครอบครัวและค่าใช้จ่ายเนื่องจากพี่ชายคนโตของครอบครัวสติไม่สมประกอบและไม่สามารถทำหน้าที่ได้  รวมถึงสิ่งที่เขาต้องมาเผชิญที่เมืองหลวงกลายเป็นปัญหาที่ยิ่งกว่าการปรับตัวเข้ากับสังคมเมืองใหญ่ไม่ได้  แต่สิ่งที่ยุนจงอูต้องมาพบเจอที่เมืองหลวงเป็นภาพสะท้อนความหวังของชนชั้นกลางระดับล่างที่พังทลาย  ค่าครองชีพแสนแพง  สังคมที่ไม่เป็นมิตร  ที่อยู่อาศัยเล็กแคบราวกับรูหนูที่คนต้องเบียดซุกตัวเข้าไปใช้ชีวิต  ความเหลื่อมล้ำในสังคมเมือง  ทุนนิยมที่ดูดกลืนให้สังคมเมืองแก่งแย่งกันใช้  แก่งแย่งกันอยู่และมีที่ยืนในสังคมอย่างทึ่มทื่อไร้ใจ  ในซอกหลืบหนึ่งของเมืองขนาดใหญ่จนยากจะจินตนาการ   มีอาชญากรรมที่เกิดขึ้นชีวิตของผู้คนมากมายที่ถูกปลิดลงเหมือนใบไม้ร่วง สิ่งที่เกิดขึ้นในสถานที่เล็ก ๆ แห่งหนึ่งทำให้เราเข้าใจว่าเมืองใหญ่โตเพียงใด  จึงไม่ทราบถึงความอุกอาจที่เกิดขึ้นต่อคนบริสุทธิ์มากมายเช่นนี้ได้  

    สุดท้ายความพังพินาศที่เกิดขึ้นกับชนชั้นกลางระดับล่างไปจนถึงล่างก็ไม่ต่างอะไรกับเสียงของตกกระทบพื้นที่ไหนสักแห่งในเมืองหลวงขนาดใหญ่  เป็นความบอบช้ำที่ส่งเสียงเบาบางในชั้นบรรยากาศของเมืองที่เต็มไปด้วยความเหลื่อมล้ำ  ชนชั้นที่ไม่สามารถเข้าถึงการบริการทางสังคมหรือการจัดการที่ดีอันมีจำกัดของรัฐได้  จุดจบคือต้องตายไปเงียบๆ ไม่ว่าจะเป็นชายต่างชาติที่มาขายแรงงาน  (ชายที่เคยพักที่ห้องของยุนจงอูมาก่อน)  ลุงนักเลงที่มีประวัติไม่ดี  (พักอยู่ที่ห้องฝั่งตรงข้ามยุนจงอู)  รวมถึงเด็กหนุ่มชนชั้นกลางระดับล่างที่กำลังจะมีชีวิตที่ฝันใฝ่ ทำงานในเมืองหลวง ได้ใกล้ชิดกับแฟนสาวมากขึ้น ยุนจงอูที่ไม่มีเงินจะเข้าถึงที่อยู่อาศัยที่ดีราคาแพงในเมืองใหญ่ได้  ทั้งหมดถูกกำหนดให้มีจุดจบไม่สวยอยู่ที่นรกที่ชื่อหอพักเอเดนแห่งนี้หรือ?  

     ยุนจงอู หรือ คุณกันแน่ที่กำลังจะเสียสติไปเพราะเหตุการณ์เหล่านี้

    ผมชอบที่คุณโกรธและพูดทุกอย่างออกมาทำแบบนั้นมันไม่ดูเป็นมนุษย์มากกว่าเหรอครับ?” ทันตแพทย์หนุ่มซอมุนโจพูดกับเขาหลังจากที่เคยได้เห็นยุนจงอูแสดงความโกรธคนในหอพักขึ้นมาครั้งหนึ่ง

    ยิ้มหน่อยสิ...ฉันบอกให้ยิ้ม รุ่นพี่ที่ชวนยุนจงอูมาทำงานด้วยกันพูดแบบนี้กับเขาเสมอเมื่อเห็นว่าเขาอารมณ์ร้อนขึ้นมา

    หากคุณเป็นยุนจงอู  คุณจะเลือกสวมหน้ากากรอยยิ้มตามที่สังคมคาดหวัง  เพื่อความอยู่รอดหรือเปิดเปลือยความรู้สึกกราดเกรี้ยวที่แท้จริงซึ่งสังคมและสภาพแวดล้อมก่อนหน้านั้นพยายามกดทับมันไว้ออกมา  คุณจะยอมหลอมรวมไปกับความบ้าคลั่งอย่างเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเพื่อทำลายทุกสิ่งทุกอย่างหรือจะเป็นผู้ถูกฉีกทำลายอย่างไร้ปราณีจากขุมนรก ลงท้ายแล้วนรกคือใครกันแน่ เหล่าคนประหลาดที่หอพัก?  ผู้คนใกล้ชิดที่อยู่รอบ ๆ ตัวคุณ? หรือ ตัวคุณเอง

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in