Novellis ReviewsLilith
เล่ม#2 สูญสิ้นความเป็นคน - ดะไซ โอซามุ
  • สูญสิ้นความเป็นคนหรือแท้จริงแล้วมิได้มีความเป็นมนุษย์แต่แรก 
    ------------------------ 

    "ผมผ่านชีวิตอันมากด้วยความอัปยศ" ข้อความบรรทัดแรกของหนังสือก็ตรึงให้เราจดจ่อกับความสงสัย ว่าพินัยกรรมบันทึกนี้จะเล่าเรื่องความอัปยศของชีวิตคนๆ หนึ่งอย่างไร

    เรื่องราวของโยโซ เด็กหนุ่มที่เหมือนใช้ชีวิตโดยมีเปลือกหุ้มความรู้สึกที่ว่างเปล่าตลอดเวลา เขาไม่สามารถเข้าถึงความปิติหรือความเศร้าใดใด ถ้าให้เปรียบเทียบคงเหมือนหอยทากที่ขดอยู่ในเปลือกแข็งๆ ตลอดเวลา

    หากพิจารณาดีดี หนังสือเล่มนี้กล่าวถึงอาการป่วยไข้ทางจิตใจรูปแบบหนึ่ง ตัวละครเอกมีภาวะซึมเศร้าตั้งแต่ยังเด็ก ด้วยการที่ตัวเองรู้สึกแปลกแยกกับผู้อื่นตลอดเวลา และความแปลกแยกนี่เองที่ภายหลังถูกกดทับด้วยเปลือกนอกที่ดูยิ้มแย้ม สนุกสนาน เป็นตัวโจ๊ก ทั้งหมดนี้เพื่อปิดบังความรู้สึกว่างเปล่าในจิตใจ

    โรคซึมเศร้าเป็นอาการป่วยทางอารมณ์รูปแบบหนึ่ง คนส่วนมากอาจจะคิดถึงภาพลักษณ์ของคนป่วยที่อมทุกข์หรือร้องไห้ตลอดเวลา แต่อาการที่หนักหนากว่าการร้องไห้หรือเศร้า คือภาวะที่ผู้ป่วยไม่ได้มีความรู้สึกใดใดกับสิ่งรอบตัวเลย

    นั่นคือสิ่งที่โยโซรู้สึก เขาจึงแสวงหาการทำทุกวิถีทางที่จะทำให้ตัวเองสามารถกลบเกลือนหลุมดำในจิตใจได้ โดยที่ไม่ทันได้คิดว่าเป็นการแก้ไขปัญหาที่ผิดพลาด แทนที่มันจะช่วยรักษาแผลในจิตใจของตนเองตั้งแต่วัยเด็ก กลายเป็นการปัดฝุ่นไปใต้พรม ทิ้งปมปัญหาให้งอกเงยเสียเปล่า

    สุดท้ายสิ่งที่โยโซต้องประสบคือ การพังทลายของจิตวิญญาณ ไม่เหลือสิ่งใดให้ยิดเหนี่ยว สิ้นตั้งแต่ตัวไปจนถึงหัวใจ ไม่เหลืออะไรเลย จนถึงจุดที่เขากล่าวได้ว่า "สูญสิ้นความเป็นคนโดยสมบูรณ์"

    ทั้งนี้น่าคิดต่อไปอีกว่า...เรื่องราวของโยโซนั้น เริ่มต้นจากร้อยไปหาศูนย์ หรือเริ่มจากศูนย์ไปจนถึงติดลบร้อยกันแน่ เพราะหากพิจารณาโดยแท้จริงแล้ว เรื่องทั้งหมดเกิดจากบาดแผลวัยเด็กที่ค่อยๆ ขยายมาจนถึงวัยชรา ซึ่งมาสิ้นสุดตรงความรู้สึกพังทลายของวิญญาณนั่นเอง

    สุดท้ายแล้วโยโซนั้น สูญสิ้นความเป็นคนในตอนท้าย หรือแท้จริงแล้วตัวเขามิได้สัมผัสถึงการมีชีวิต และความเป็นมนุษย์แต่แรกกันแน่?


    ~02/10/2017

     

    ชื่อหนังสือ : สูญสิ้นความเป็นคน

    ผู้เขียน : ดะไซ โอซามุ แปลโดย พรพิรุณ กิจสมเจตน์

    จำนวน 216 หน้า พิมพ์ครั้งที่สี่ มีนาคม 2560

    สำนักพิมพ์ JLIT


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in