วาสนาเราไม่สิ้น เหมือนกลิ่นสุคนธาkwanpandin
วาสเราเราไม่สิ้น เหมือนกลิ่นสุคนธา 6
  • 6

    ต้นปีนี้ ฉันได้เลื่อนชั้นแล้ว ประจวบกับที่โรงเรียนดรุณีคัดเลือกหัวหน้านักเรียนคนใหม่ดั่งเช่นทุกปี ฉัน ทราบมาว่าหัวหน้านักเรียนจะต้องเสียสละเวลาส่วนมากเป็นตัวแทนทำงานให้แก่โรงเรียน แลมักจะได้ติดสอยห้อยตามคุณครูออกไปทำกิจกรรมข้างนอกเสียด้วย ฉันเหลียวมองซ้ายขวา มีแต่คนคุ้นเคยกันทั้งนั้น ถ้าฉันบอกกล่าวก่อน เกรงว่าจะไม่ได้รับอนุญาตให้ลงสมัครเป็นหัวหน้านักเรียนกับเขาเป็นแน่ จึงแอบฝากเพื่อนในชั้นเรียนเขียนใบสมัครให้แทน บรรดาคุณครูจะเป็นผู้คัดเลือกหัวหน้านักเรียนด้วยตัวเอง

    วันประกาศผล พี่สาวทั้งสี่คนของฉันรู้เรื่องนี้ก่อนใคร เพราะครูใหญ่ประกาศออกอากาศ ใครๆ ก็รับรู้กันถ้วนทั่วทั้งโรงเรียนว่าฉันคือหัวหน้านักเรียนคนใหม่ ครูท่านอวยยศฉันจนเกรงว่าจะถูกนักเรียนคนอื่นหมั่นไส้เอาได้ ท่านว่าในบรรดาผู้สมัคร ฉันมีกริยาเหมาะสม ฉลาดเฉลียว การเรียนเป็นเลิศ ไม่มีสิ่งใดมัวหมอง เหมาะสมที่จะได้รับมอบหมายให้เป็นหัวหน้านักเรียนอย่างที่สุด ครูกล่าวจนจบ พี่สาวคนโตก็กล่าวกับฉันด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบว่าให้รายงานต่อเจ้าคุณปู่เอง

    ฉันทราบว่าเธอให้ฉันรายงานเอง เพื่อให้รับโทษเอง เย็นวันนั้น ฉันรอคอยให้เจ้าคุณปู่เสร็จจากงานและดูจนแน่ใจว่าท่านยังอารมณ์ดี จึงกระเถิบเข้าไปหาท่านที่เรือน ก้มลงกราบอย่างแช่มช้อยอย่างที่สุด แล้วจึงแจ้งแก่ท่าน ท่านถึงกับไล่ตะเพิดฉันลงจากเรือนเลยทีเดียว ลมท่านจับจนควันออกหู ตัดเบี้ยเลี้ยงฉันเสียด้วย คราวนี้ท่านให้คนไปแจ้งต่อคุณพ่ออีกครั้ง แต่คุณพ่อกลับมามิได้ เพราะติดราชการงานสำคัญ ฉันโล่งใจไป แต่ได้ไม่นานนักดอก พี่ชายสองคนของฉันก็ได้รับมอบหมายจากผู้ใหญ่ให้มาเกลี้ยกล่อมฉันด้วยตัวเองในฐานะญาติผู้ใกล้ชิดที่สุด

    พี่ชายคนโตเธอสำรวมกว่า ไม่ว่ากล่าวกระไรมาก เพียงบอกว่าฉันเป็นสตรี มีเกียรติแลศักดิ์ศรีอย่างยิ่งในฐานะบุตรหลานของเจ้าคุณปู่ จะกระทำการใดต้องนึกถึงหน้าตาสกุล การเป็นหัวหน้านักเรียนนั้น ฉันต้องคลุกคลีกับคนทุกระดับชั้น กลายเป็นคนของส่วนรวมทำงานรับใช้ผู้อื่น และต้องรับผิดชอบต่อหน้าที่เป็นอย่างยิ่ง เธอว่าเธอไม่สบายใจให้ฉันไปทำอย่างนั้น

    พี่ชายคนรองเธอไม่สำรวมเท่า มักจะเป็นคนโผงผางตรงไปตรงมายิ่ง เหตุผลที่เธอใช้เกลี้ยกล่อมฉันนั้นหรือ ก็คือว่า เธอไม่ต้องการให้ฉันไปเป็นขี้ข้าผู้อื่น เธอต้องการเลี้ยงฉันไปจนแก่เฒ่าอย่างสุขสบายบนลาภศักดิ์ เธอมีสิ่งใด เธอพร้อมจะมอบให้ฉันไม่น้อยไปกว่าตนเอง เนื่องเพราะฉันเป็นน้องสาวแท้ๆ เพียงคนเดียวของเธอเอง เธอทำท่าปั้นปึ่งทีเดียวที่ฉันไม่เชื่อฟัง

    ฉันรับฟังแล้วก็กราบขอบคุณในความกรุณาของพี่ชายทั้งสอง แล้วกล่าวว่าฉันไม่เห็นว่าการทำงานเพื่อส่วนรวมจะเป็นการทำให้ผู้อื่นมองว่าฉันลดเกียรติลดศักดิ์ศรีของตนเองลงไปแต่อย่างใด ฉันภาคภูมิใจที่ได้ทำงานเพื่อผู้อื่น หากฉันทำได้ดี ผู้อื่นชื่นชมฉัน คำชมนั้นก็ย่อมตกเป็นของวงศ์สกุลเรา ฉันเชื่อมั่นในตนเองว่าจะทำงานได้ดียิ่ง ไม่ทำให้ตัวเองแลตระกูลของเรามัวหมอง

    พี่ชายทั้งสองเห็นว่าฉันยังยืนกรานดังนั้น เธอไปพูดกับเจ้าคุณปู่ (ที่ยังไม่ยอมให้ฉันไปพบหน้า) อย่างไรมิทราบ ท่านจึงได้ยอมลงให้ แต่แลกกับการลดเบี้ยเลี้ยงของฉันให้เหลือน้อยที่สุด ส่งกระแสผ่านคุณพนักงานคนสำคัญข้างกายมาบอกกล่าวแก่ฉันว่า ฉันจะได้เรียนรู้ว่า การออกจากอกท่านไปนั้น มิได้สุขสบายอย่างที่คิด ฉันยินยอมตกลงโดยไม่ได้ถือโทษโกรธท่านแต่อย่างได ฉันรู้ดีว่า ท่านลดเบี้ยเลี้ยงฉันให้น้อยอย่างไร ก็ไม่ยิมยอมให้น้อยจนฉันอดตายดอก 

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in