โดยปกติข้าพเจ้าก็ชอบอ่านบทความประเภทนี้นะ และคงไม่มีใครที่ไม่ชอบของสวยๆงามๆ แต่พออ่านและเห็นมากก็ไม่พ้นที่จะตั้งข้อสังเกตว่าบุคคลที่จะถูกเอาเข้ามาอยู่ใน list พวกนี้ มักจะต้องเป็นคนหน้าตาดีและเวลาถอดเสื้อแล้วจะต้องมี sex appeal ซึ่งมันก็ไม่แปลกอีกนั่นแหละเพราะชื่อของ list ส่วนใหญ่ก็มักจะขึ้นต้นด้วย "hot" และ/หรือ "sexy" แต่มันไม่ดีตรงที่การผลิต "ชุดความคิด" นี้ซ้ำออกมาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน มันจะกลายเป็นสรณะหรือ "stereotype" ที่คนส่วนใหญ่คิดว่ากลุ่ม LGBT มองคนบนโลกใบนี้เพียงแค่ภายนอก

เรื่องการมองคนจาก "ภายนอก" หรือ "ภายใน" นั้นเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนและต้อง discuss กันอีกมาก แต่ประเด็นมันอยู่ที่ว่ามันไม่สามารถแสดงออกถึงความหลากหลายในสังคม LGBT

เพราะอย่าลืมว่าโลกใบนี้ยังมีตุ๊ดดำ ตุ๊ดขาว ทอมเขียว กะเทยหน้าปรุ เกย์ผอม ตุ๊ดพิการ ทอมสามกองห้า กะเทยหัวล้าน เกย์อ้วนมอร์บิด และอีกมากมายมหาศาลที่ไม่สามารถถูกจัดเข้ากลุ่มหรือละเลยผลักออกให้ไปอยู่ชายขอบ ไม่ถูกจริตของ LGBT mainstream ที่เห็นเด่นชัดเกี่ยวกับค่านิยมนี้ก็คืองาน pride ที่จัดกันทั่วโลกซึ่งเหมือนงานวัดในวันพระใหญ่เอาตุ๊ดเกย์กะเทยทอมหน้าตาดีหุ่นดีมาใส่ชุดนุ่งน้อยห่มน้อยเต้นจั้มบ๊ะแล้วก็เรียกร้องสิทธิของ LGBT ให้เป็นที่ยอมรับ ก็ในเมื่อกลุ่มพวกเราเองยังเอา "เปลือก" และ "stereotype" มาพรีเซนต์แล้วจะหวังให้คนอื่นเขาเข้าใจและยอมรับในการดำรงอยู่อย่างดุษฎีได้อย่างไร

แทนที่จะจัดงานประชุมวิชาการเกี่ยวกับ LGBT (โอเค อาจจะมีพิธีเปิดที่เชิญกระเทยไทยมารีวิวประกอบเพลงเพลิงพระนาง) โดยเน้นที่เนื่อหาในแง่ต่างๆที่ LGBT เคยและจะยังคงมีปฏิสัมพันธ์กับกลุ่ม mainstream เช่น
- LGBT กับพัฒนาการของคริสต์ศาสนา
- Art & LGBT: When God Touches Adam, new interpretation of Pope's ceiling
- Zoology & LGBT: เมื่อเพนกวินและฮิบโปก็อยากมีรักร่วมเพศ
- ทอมกับการเมืองในศตวรรษที่ 21
- อัตลักษณ์ของเกย์พิการ: การต่อสู้ของกลุ่มคนชายขอบยกกำลังสอง
- AIDS epidemic: Fight the virus not gay, หรือ - กระเทยไทยบนฝาผนังโบสถ์
น่าจะเกิดมรรคผลมากกว่า

รอให้ข้าพเจ้าเป็นประธาน UNLGBT ก่อนเหอะเดี๋ยวจะจัดให้หนักเลย