ข้อดีของการปกครองแบบเผด็จการหรือ totalitarianism คือสามารถตัดสินใจได้อย่างฉับไวเพราะไม่ต้องคอยฟังเสียงค้านจากใคร (แต่ที่ย้อนแย้งก็คือแม้แต่เผด็จการก็ยังมี counselors มีกลุ่มคนที่ได้รับเลือกมาให้คำแนะนำในด้านต่างๆ ซึ่งกว่ากลุ่มคนเหล่านี้จะหาข้อสรุปก็ต้องได้รับการ 'เลือก' จากการถกเถียงและหยั่งเสียง คุ้นๆไหมว่านี่คือหลักการของอะไร?)

แม้ข้อเสียอาจจะมีน้อยกว่า(มั้ง)แต่มันทรงพลังมากนั่นคือถ้าหากคนที่เราเลือกหรือเสือกเข้ามาเป็นคนไม่ดีหล่ะ เราจะทำอย่างไรกับผลประโยชน์และทรัพยากรของชาติที่เรามอบให้หรือเขาเสือกเข้ามาดูแล? รู้มั้ยสังคมไหนที่มีแต่คนดีจนไม่ต้องกลัวว่าจะได้คนเลวมาปกครอง ถ้าไม่รู้ให้ลองไปหาอ่านไตรภูมิกถาบทที่ว่าด้วยเรื่องชมพูทวีปแล้วจะพบว่าสังคมที่มีแต่คนดีนั้นคือสังคมของพระปัจเจกพุทธเจ้านับแสนรูปที่วิปัสสนาอยู่ในป่าหิมพานต์เพื่อรอวันนิพพาน!

ประชาธิปไตยคือการปกครองที่เกิดจากการหยั่งเสียงของคนส่วนใหญ่ หลักการที่ว่าไม่ได้เอามาจากตะวันตกแต่มันเป็นหลักคิดที่พัฒนามาพร้อมกับวิวัฒนาการของมนุษย์ มันแทรกซึมฝังลึกอยู่ในทุกเรื่องทุกสถาบัน มันไม่ใช่หลักการปกครองที่ดีที่สุดแต่ก็ดีกว่าหลายระบบที่เห็นกันอยู่

ประเทศไทยไม่เคยมีประชาธิปไตยเต็มใบเพราะอำนาจในการจัดสรรเลือกใช้ทรัพยากรธรรมชาติยังกระจุกตัวอยู่ในส่วนกลางกับคนไม่กี่กลุ่มและสถาบัน คนไทยที่อยู่ในเมืองมีการศึกษามักจะมองว่าประเทศไทยของเราไม่เหมาะกับประชาธิปไตยเพราะคนยังไหว้น้ำซึมบ่อส้วม รอยฉีดน้ำ ร่างทรง และ ตุ๊กตายาง จะมีสติปัญญามาใช้ตรองเลือกผู้นำที่ดีได้อย่างไร? ดังนั้นหน้าที่ในการกำหนดอนาคตของประเทศจึงตกอยู่กับคนไม่กี่คนที่ 'คิดว่า' ตัวเองฉลาดและสามารถเลือกผู้นำได้ดีกว่า

เพราะฉะนั้นเวลานักการเมืองที่ใช้นโยบายประชานิยมเพื่อดึงคะแนนเสียงจากคนส่วนริม คนส่วนกลางก็มองว่ามันคือสิ่งไม่ดี คนส่วนริมโง่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัวเฉพาะหน้าโดยไม่คำนึงถึงประโยชน์ส่วนรวมของชาติ ยังไม่นับรวมภาษีที่คนส่วนกลางช่วยค้ำจุนคนเกือบทั่วประเทศจนแทบจะต้องฆ่าไก่ฆ่าหมูเผากระดาษทองส่งไปให้ ดังนั้นคะแนนเสียงหลายสิบล้านจากพวกที่ไหว้พญานาคจึงไม่สำคัญเท่าเสียงของคนที่ 'โชคดี' ได้เกิดมาในครอบครัวที่ดีมีการศึกษาและเห็นโลกกว้างกว่า

แต่ระบอบประชาธิปไตยก็ยังมอบอำนาจแก่เสียงส่วนน้อยให้คอยตรวจสอบการทำงานของฝ่ายบริหาร สามารถเดินขบวนประท้วงจนถึงกับขับไล่นายกที่ได้มาจากการเลือกตั้งถึง 2-3 ครั้ง แต่ลองหันกลับมามองสถานการณ์ปัจจุบัน คงไม่มีคนที่มีสมองคนไหนไม่รู้ว่าสิ่งที่นายกและคสช. กำลังทำมันไม่ตรงไปตรงมา ถามว่าเราตรวจสอบได้ไหม? เรากล้าที่จะ challenge นายกและคสช. ได้หรือไม่? และที่น่าสงสัยที่สุดก็คือกลุ่มคนที่เรียกร้องให้นายกและทหารเข้ามา ตอนนี้เขากำลังทำอะไรอยู่?

ฤากำลังใช้ความดีที่เหลือล้นไปกับพระนอกรีต เปลี่ยนกฎหมายให้ผู้ก่อคดีข่มขืนโดนประหารชีวิต หรือ จัดการเอาผิดกับทันตแพทย์หนีทุน อยู่กระมัง