บันทึกความคิด เรื่องราว ภาพถ่ายkianlana
เธอว่าไหม
  • เธอว่าไหม ว่าบางทีมันก็ยากเหลือเกินกับการประคับประคองจิตใจของตัวเอง
    เวลาเธอเดินแล้วเมื่อยขา เธอสามารถนั่งพักได้
    ผ่านไปสักหน่อย ขาที่เมื่อยล้า อ่อนแรง ก็พยุงร่างกายของเธอเดินต่อไปได้
    เวลาเธอเหนื่อยใจจากความคิดของเธอเอง เธอจะพักได้จริง ๆ ก็ต่อเมื่อเธอหลับ 
    แต่พอตื่นขึ้นมา ความคิด ความรู้สึกต่าง ๆ ที่ทำให้เหนื่อยล้า มันจะกลับเข้ามาอีก 
    ตื่นมาเธอจะรับรู้มันอีก
    แต่ตอนหลับกลับไม่เป็นอย่างนั้น 
    การนอนหลับมันมีประโยชน์มากแบบนี้นี่เอง 

    ใช่ ฉันเพิ่งตื่นนอน
    และฉันรู้ว่ามันเป็นยังไง

    ดอกไม้ที่เหี่ยวเฉาอาจเปรียบได้กับใจที่แห้งเหี่ยว--ใจฉัน ใจเธอ

    พอเขียนมาถึงตรงนี้ มันทำให้ฉันรู้สึกเข้าใจใครมากขึ้น ใครที่ทุกข์ทรมานจากความคิดของตัวเอง 

    จริงอยู่ว่าคนที่กุมความรู้สึกนึกคิดทั้งหมดก็คือเธอเอง เธออาจต้องประคองจิตใจของเธอเอง เธอใช้พลังใจของเธอเอง เยียวยาความรู้สึกหลายเฉดสี ทั้งหม่นหมองไปจนถึงมืดมิด และตอนนี้พลังใจของเธอมันอาจเหลืออยู่น้อยไปเท่านั้นเอง 
    เพราะเธอได้พยายาม 
    เธอพยายามแล้ว ที่จะเยียวยาตัวเอง 

    ฉันจะไม่บอกให้เธอสู้ เพราะเธออาจจะสู้มามากพอแล้ว 
    เธออาจแค่ต้องการพักเติมพลังเท่านั้นเอง 

    เธออาจนอนพักก่อน เพราะความคิดได้พรากพลังกายจากเธอไปด้วย

    เป็นธรรมดา 
    ดอกไม้อาจเหี่ยวเฉาเพราะเผชิญกับแดดแรงกล้า แต่เมื่อได้รับน้ำก็กลับมาสดชื่น มีพลังยืนหยัดต่อไปได้ พลังใจของเธอก็เช่นกัน 

    ในยามที่ใจของเธอเหนื่อยล้า 
    เธออาจนอนพักก่อน เพราะความคิดได้พรากพลังกายจากเธอไปด้วย
    แล้วตื่นขึ้นมาเพื่อเติมพลังใจ ในตอนนี้ วินาทีนี้ ที่เธอกำลังอ่านอยู่

    ฉันขอเป็นกำลังใจให้เธอนะ 

    แด่เธอ

    23 พ.ย. 2562 

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in