about you (allxcap)jaoearnxclt
loser (thirdcap)
  • “กูจะจีบมึง” เสียงที่ค่อนข้างดังพูดขึ้นทำให้ที่ตรงนี้เป็นจุดสนใจได้ง่ายดาย ซึ่งคนอย่างเขาโคตรไม่ชอบเลย


    ไม่รู้ว่าใครเริ่มการเป็นจุดสนใจในที่คนเยอะๆแบบนี้กันนะ เขาคงเป็นคนหนึ่งที่ขอต่อต้านกับอะไรแบบนี้ ประเด็นมันก็คืออีกฝ่ายเป็นพวกที่มีคนสนใจอยู่ตลอดอยู่แล้ว


    ถ้าให้เรียกง่ายๆก็คงเป็นพวกแก๊งพระเอกในละครที่ทำอะไรก็ดูเป็นที่น่าสนใจตลอดเวลา


    เติร์ด ลภัส ใครๆในคณะก็รู้จักกันทั้งนั้น เขาเองก็รู้จัก ถึงเขาจะไม่ใช่พวกที่อยากจะสนใจอะไรแบบนี้แต่ก็นะ คนที่มีคนพูดถึงบ่อยๆมันก็ต้องมีกันบ้างกับกลุ่มที่เขาบอกว่าหล่อ เจ้าชู้ บ้านรวย


    เห็นว่าคว้าแฟนมาทุกคณะแล้วมั้ง


    ในขณะที่เขามันก็คงเป็นพวกตัวประกอบที่เข้าฉากมาเพื่อเติมเต็มแบลคกราวน์ให้มันไม่ว่างทำนองนั้น ชลธรเองก็ไม่ได้ซีเรียสกับการที่คนจะไม่รู้จักหรือจำไม่ได้ว่าเขาอยู่คณะนี้ เพราะบางทีเขาเองก็ลืมเหมือนกัน


    นอกจากเรื่องหัวดีก็ไม่น่าจะมีอะไรแล้วละ


    แล้วไอการที่อีกคนเดินมาที่โต๊ะพวกเขาแล้วมาพูดว่าจะจีบเขานี่มันอะไรกัน ชลธรไม่เข้าใจ


    “คุณพูดเบาๆไม่ได้รึไง” ชลธรไม่ชอบการเป็นจุดสนใจ ตาใสมองคนตรงหน้าผ่านแว่น แต่เหมือนอีกคนจะไม่ได้สนใจคำพูดเขาเลยซ้ำยังยัดตัวเองมานั่งข้างเขาเป็นที่เรียบร้อย


    “นับแต่นี้ไปกูจะจีบมึงจริงๆกัปตัน”


    ไม่รู้ว่าเป็นแผนอะไรรึป่าว เพราะการมาของลภัสมันดูประหลาดไปหมดเขาจึงถือว่ามีเพื่อนเข้ามาในกลุ่มเพิ่มอีกคนแล้วกัน แม้จะไม่ได้อยากได้เป็นเพื่อนก็เถอะ


    ไปไหนไม่ว่าจะไปอ่านหนังสือ กินข้าวหรือชวนไปดูหนัง


    ทำทุกอย่างที่อีกคนเรียกมันว่าการจีบ


    ‘กูต้องรู้สิว่าแต่ละวันมึงทำไรบ้าง’


    ‘ถ้าพูดกูมึงไม่ต้องมาคุยกัน’



    รวมไปถึงการคอลกันเวลาก่อนนอนที่เขาอ่านหนังสือส่วนอีกคนก็ไม่พูดอะไรทั้งนั้น เอาแต่เงียบใส่กันในบทสนทนานั้น


    “ชล” แถมยังเรียกเขาแบบแปลกๆอีก


    “นายจะมาตัดชื่อจริงฉันทำไมเนี่ย”


    “ก็ชื่อเธอมันยาว”


    “เรียกกัปตันก็ได้”


    “ยาวเหมือนกัน” และแน่นอนการเถียงกับคนที่พูดเยอะกว่าเขาเป็นทุกเดิมไม่ได้ทำให้ชนะเลย แถมไอสรรพนามที่พอเขาบอกไม่อยากให้พูดกูมึงก็ดันเป็นคำว่าเธอ ทั้งๆที่ใช้คำอื่นก็ได้


    มันแปลกๆ


    จู่ๆคนที่นั่งข้างๆก็ดึงแว่นตาที่เขาสวมอยู่ออก


    “เฮ้ยทำไรเนี่ย”


    “ไปแปลงร่างกัน”


    ชลธรไม่ชอบเป็นที่สนใจเรื่องนั้นลภัสรู้ดี ถึงได้พยายามแกล้งให้อีกคนได้อยู่ท่ามกลางแสงแบบเขาบ้าง


    ‘มึงคิดว่ามันจะไม่รู้รึไงว่าเราเล่นกันแบบนี้’ เขาเคยพูดไปแล้วกับเพื่อนไอเรื่องพนันกันว่าเด็กเรียนตัวท็อปอย่างชลธรจะสามารถรักเขาได้จริงๆมั้ย


    ‘ก็ยิ่งท้าทายไง ใครรักก่อนแพ้’ ก็คงจะเป็นแบบนั้นจริงๆเพราะเขาเองก็รู้ว่ากัปตันคงรู้การเข้ามาของเขาไม่แค่การจีบเฉยๆ เจ้าตัวถึงได้สงสัยตลอดเวลา


    ใครรักก่อนแพ้


    ‘มึงไม่คิดหรอว่าจริงๆกัปตันมันหล่อนะ’ เพราะประโยคที่ชวนให้คิดเลยมานั่งมองหน้าอีกคนทั้งวัน เขาอาจจะโดนด่าในช่วงแรกๆไปบ้างแต่หลังๆก็คงจะเหนื่อยใจชลธรเลยไม่คิดจะบ่นเขาแล้ว


    “เฮ้ย เธอ!” คอนแทคเลนส์สีเทาเข้มกับการเซตผมซะใหม่ เมคอัพเล็กน้อยเปลี่ยนให้เด็กเนิร์ดกลายเป็นหนุ่มฮอตได้อย่างง่ายดาย


    คนมองอย่างเขาหน่ะพอใจ แต่คนถูกมองขมวดคิ้วจะแย่แล้ว


    “จะพาไปไหนอีก” พอได้ลุคใหม่ก็ลากพาอีกคนไปตามนัดวันนี้วันศุกร์สิ้นเดือนต้องไปฉลองกันหน่อย


    “กัปตันไม่ดื่มหรอ” เมื่อเห็นว่าคนที่มาใหม่ในกลุ่มแม้แต่จะแตะแอลกอฮอล์เลย กลายเป็นจุดสนใจขึ้นมาทันที


    อีกแล้ว


    “อื้ม”


    “เฮ้ยได้ไงละ ลองหน่อยสิ”


    “ไม่เอาไม่ชอบ”


    “ลองหน่อยอาจจะติดใจไง”


    “ต้องทำรึไง” ชลธรตามใจลภัสมาทั้งวันแล้วแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ชอบการโดนบังคับอยู่ดี พอโดนรบเร้าเข้ามากๆเข้าคิ้วเลยยิ่งขมวด เสียงยิ่งห้วนไป


    “เออๆ ชลไม่กินพวกมึงจะบังคับทำไมวะ” เป็นคนข้างตัวที่ช่วยเอาไว้เพราะเห็นท่าไม่ดี กลัวบรรยากาศจะเสียเลยชิงพูดเรื่องอื่นไปก่อน


    “อยากกลับบ้าน”


    “ว่าไงนะ” เสียงเพลงที่ดังขึ้นทำให้เขาต้องหันมากระซิบกับหูของคนข้างตัวใกล้ๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็เหมือนอีกคนยังไม่ได้ยิน เลยขยับตัวมาใกล้กับเขาเช่นเดียวกับใบหน้าจนปากเขาเผลอชนกับแก้มอีกคน


    มือที่โอบอยู่กับเอวเขากระชับให้แน่นขึ้นทำให้เพิ่งนรู้ว่าเขาอยู่ในอ้อมแขนของอีกคนมาโดยตลอด


    ชินไปแล้วรึไง


    เบสเพลงมันดังไปสินะใจเขาถึงสั่นขนาดนี้


    “อยาก กลับ บ้าน”


    “อ้อๆๆ” เมื่อได้ยินลภัสเลยขอตัวไปบอกเพื่อนแล้วรีบกลับมาหาก่อนจะชวนกันกลับไปได้ซักที


    “เดี๋ยวขับเอง” กัปตันคว้ากุญแจรถมาก่อนที่อีกคนจะไขได้ แน่นอนเติร์ดไม่ได้ขัดอะไร ดีซะอีก มีคนขับใครแม้เขาจะไม่ได้เมาอะไรมากมายก็เถอะ


    “ขอโทษ” ท่ามกลางเสียงวิทยุที่ถูกเปิดเพราะไม่อยากให้บรรยากาศในรถเงียบเกิน เติร์ดก็พูดขึ้นมา


    “เรื่อง?”


    “ทั้งวัน” กัปตันไม่รู้จะพูดอะไรต่อ เขาไม่ได้โกรธ เพียงแค่ไม่เข้าใจที่อีกคนเข้ามาทำนั่นนี่ทั้งที่เขาไม่ได้ต้องการ แต่มันก็ไม่ได้อึดอัดอะไรขนาดนั้น


    “ช่างมันเถอะ”


    “ไปนอนคอนโดเติร์ดได้มั้ย” ขออีกแล้ว ทำไมลภัสชอบขอแบบนี้ทั้งที่รู้ว่ามันอาจจะไม่ได้อย่างที่ขอ


    “ไม่ทำอะไรหรอก”


    .

    .


    “อื้อ ไหนบอกจะไม่ทำไง” ในระหว่างกำลังแบกร่างคนเมาขึ้นมาจนเข้าห้องนอนได้อยู่แล้ว อีกคนก็นึกมีแรงขึ้นมาขอจูบเขา


    ใช่ ยังไม่ทันได้อนุญาตด้วยซ้ำ ก่อนจะตามมาด้วยมือที่อยู่ไม่สุขของอีกคน มือเขาพยายามดันอกคนรุกอยู่ดูจะอ่อนแรงไปเรื่อยๆเมื่อโดนรุกหนักขึ้น ทั้งจูบทั้งคลอเคลีย


    “เติร์ด!” ชลธรตัดสินใจเรียกอีกคนให้หยุกการกระทำนั้น ใบหน้าที่คลอเคลียอยู่กับลำคอขาวหยุดลงแต่ยังไม่ผละออก แขนที่จับข้อมือของคนที่ดันอกไว้เปลี่ยนมาเป็นโอบรอบเอวบางแทน


    “ขออยู่แบบนี้ซักพักได้มั้ย” กัปตันได้แต่คิดในใจว่าเขามีสิทธิ์เลือกที่ไหนกันละ สุดท้ายก็ยืนเป็นคนโดนกอดอยู่แบบนั้นจนเริ่มคิดว่าอีกคนอาจจะเผลอหลับเพราะไอลมหายใจรดคอเขามันดูจะสม่ำเสมอกันแปลกๆ


    “หลับรึไง”


    “ป่าว กำลังคิด”


    “....” เขาเองก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อทำเพียงแค่การยืนนิ่งๆ บางทีอาจจะเป็นเขาเองที่เริ่มง่วงบ้างแล้ว


    “แพ้แน่เลยว่ะ”


    “...”


    “ก็รู้ใช่ปะว่าพวกเติร์ดเล่นเกมกันอยู่” กัปตันเลือกที่จะเงียบฟังอีกครั้ง เขารู้ แต่ไม่คิดว่าพอได้ฟังจากปากอีกคนจริงๆมันจะทำให้ใจกระตุกขนาดนี้


    หลงคิดไปว่าถ้าไม่ใช่การพนันอะไรเลยซักอย่างมันก็คงจะดี


    แต่ก็คิดไปว่ามันคงไม่มีทางทำให้พวกเขาได้รู้จักกันแน่ๆ


    อยู่ๆก็มีคนเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน แรกๆมันดูแปลกไปหมด มีคนมารับมาส่ง มากินข้าวด้วย มาอ่านหนังสือเป็นเพื่อน จากวันเป็นเดือน


    เริ่มเคยชินจนน่ากลัว


    “อื้ม”


    “ชลรักเติร์ดบ้างปะ” ใบหน้าที่เกยกับไหล่เขาไว้ผละออกมาสบตากับเขา


    “เติร์ดเมาแล้วนอนเถอะ”


    “อย่าเปลี่ยนเรื่องดิ”


    “เติร์ด” คนดื้อเจอคนดื้อต้องมีซักคนที่แพ้


    แน่นอนว่าลภัสเลือกที่จะแพ้แล้ว


    “งั้นนอนด้วยกันหน่อยดิ”


    “ไม่”


    “สัญญาจะไม่ทำไรจริงๆ”


    “เชื่อก็บ้าแล้วปะ” ใช่ เจ้าของห้องถูกทิ้งไว้ในห้องคนเดียวมองคนที่เดินออกห้องไปด้วยสายตาอาวรณ์


    คิดผิดมาตลอดเลยหรอวะว่าจะมีใจเหมือนกัน


    ชลธรอยู่ในสายตาเขามานานแล้ว แต่ไม่มีใครเคยรู้ อาจจะฟังดูโรคจิตแต่ก็เคยตามอีกคนไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดมาแล้ว


    ถึงได้รู้ว่าการแอบตามไปกับไปเป็นเพื่อนนั่งข้างกันเลยมันไม่เหมือนเลย


    คนที่ดูนิ่งๆเย็นๆแต่จริงๆกลับมีมุมน่ารักแบบที่คาดไม่ถึง


    เพราะงั้นเขาถึงได้แพ้ตั้งแต่เริ่มไม่ทันเดือนด้วยซ้ำ


    ลภัสไอขี้แพ้เอ้ย


    ประตูห้องนอนถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง ชลธรไม่สบตากับคนที่นั่งอยูาบนเตียง ปากบางอิ่มเข้าหากันเล็กน้อยราวกับลังเล


    “ก็ถ้าอาบน้ำ อาจจะยอมนอนด้วยนะ”


    ให้ตายสิ ลภัสต้องแพ้ชลธรไปตลอดชีวิตแน่ๆเลยว่ะ




Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in