about you (allxcap)jaoearnxclt
after that (tortain)
  • เสียงน้ำกำลังถูกเทลงที่ไหนซักที่มันดังขึ้นเรื่อยจนเริ่มชัด เช่นเดียวกับแสงแดดที่ส่องเข้ามาจนมีทางเลือกอยู่สองอย่างคือตื่นหรือเอาผ้าห่มมาปิดหน้าเพื่อหนีแสงซะ


    เพราะอากาศไม่ได้ร้อนมา เลยมีเพียงลมที่ถูกพัดมาเป็นจังหวะจากพัดลมกล่อมให้เขาได้นอนต่อ แต่แรงยวบลงบนเตียงกลับไม่เป็นใจเอาซะเลย


    “อะไร” เสียงแหบเล็กน้อยจากการขาดน้ำตลอดทั้งคืนของเขาดังขึ้น เมื่อเปิดผ้าห่มออกมาต้องเจอสายตาคมกำลังจ้องมองอยู่


    “ผมก็มองคุณไง”


    “มองทำไมละ” คนที่มองยิ้มให้ก่อนจะลุกจากเตียงเพื่อเดินไปที่ไหนซักที่ ให้เดาก็คงเป็นห้องครัว จากเสียงที่ได้ยินและกลิ่นหอมที่เริ่มโฉยเข้ามา


    เขาตัดสินใจลุกจากที่นอนก่อนจะหยิบเสื้อผ้าตัวเองที่กระจัดกระจายมาใส่ ห้องขนาดไม่ใหญ่แต่ไม่ได้เล็กมาก ยังมีโซนให้ทำอาหารได้เล็กๆ ผ้าม่านที่เปิดออกไปกลายเป็นระเบียงมีต้นแคตตัสอยู่มากมาย


    “ให้ตายสิ คุณทำรอยที่คอผมด้วยหรอ” คนเป็นเจ้าของห้องเดินเข้ามาดูคนที่ส่องกระจกไม่เลิก


    ธนภพเดินเข้าไปซ้อนหลังอีกคนก่อนจะแตะตรงรอยที่เขาเป็นคนทำก่อนจะสบตาอีกคนผ่านกระจก


    “ทำไมละผมว่าเซ็กซี่อีก” ชลธรเบ้ปากให้ แม้จะยอมรับว่าเขินไม่น้อยกับการที่อีกคนมาทำอะไรแบบนี้ให้แต่เขาไม่อยากเข้าข้างตัวเอง


    แน่ละ เขาเพิ่งรู้จักกันได้คืนเดียว


    “มันน่าเกลียด” ธนภพขำกับสีหน้าของอีกคนก่อนจะเอ่ยปากชวนให้มากินข้าวเช้า ไม่สิ สายด้วยกัน


    “คุณให้ดูแลคนที่มาบ้านแบบนี้ทุกคนรึไง” แก้วกาแฟในมือชะงักกับคำพูดของอีกคน สายตาที่จ้องจับผิดทำให้เขาขำออกมาอีกแล้ว


    “ไม่นะ”


    “อ้าว”


    “ก็เพิ่งจะมีแบบนี้คนแรก” พอเห็นอีกคนเงียบๆธนภพเลยพูดเสริมต่อให้อีกคนหงุดหงิดใจเล่น


    “คนอื่นเขาตื่นเช้ากว่าคุณไงละ”


    “คุณจะว่าผมตื่นสายงั้นสิ” นั่นไง คิ้วที่ขมวดเข้าหากัน ปากที่งอขึ้นอย่างไม่ได้ตั้งใจ


    ชวนมอง


    อีกคนคงจำไม่ได้สินะว่าเมื่อคืนตัวเองเป็นยังไง แต่เขาให้เรียกว่าคงไม่ลืมจะดีกว่า


    ฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เปลี่ยนแมวที่ขู่ฟ่อๆตรงหน้าเขาให้กลายเป็นแมวยั่วก็คงมากอยู่


    ถ้าเป็นตอนไม่เมาละจะเป็นยังไง


    “คิดอะไรของคุณ”


    “ป่าวนี่”


    “หน้าตาคุณมันฟ้อง” ธนภพเลิกคิ้วมองอีกคน ก่อนจะยกกาแฟมาดื่มเพื่อเลี่ยงคำตอบ


    ยังไงซะมันก็แค่คืนอีกคืนหนึ่งเฉยๆ


    .


    “วันนี้ไปอีกปะละ” ชลธรกลอกตากับคำชวนของอีกคน จริงๆแล้วเขากับแอลกกอฮอล์ให้ว่าจะถูกกันเท่าไหร่ เพราะเขาหน่ะเป็นพวกเต็มที่ตลอด เพราะงั้นเมาๆมาโดนลากไปปล้นเขาก็คงไม่รู้หรอก


    ก็คิดว่าคงไม่ได้เจอกันอีกแล้ว


    แต่กลับผิดคาด


    “เมื่อคืนกูกลับกับมือกีต้าร์หรอวะ” เมื่อดึกขึ้นดนตรีที่มาเล่นก็เริ่มเร่าร้อนขึ้น แน่นอนถ้าเป็นเมื่อวานเขาคงเมาจนจำอะไรไม่ได้แล้ว แต่เพราะวันนี้ไม่เมา ถึงได้รู้ว่าคนที่เขาเพิ่งไปนอนบวกกับมื้อเช้ามาก็คือมือกีต้าร์ของวงดนตรีที่มาร้อง


    “มึงจำไรไม่ได้เลยสินะ” ยังจะถามอีก


    สายตาที่เผลอสบกันโดยไม่ได้ตั้งใจ


    ตกใจ ดีใจ ประหลาดใจ กวนประสาท


    ดีใจ(?)


    ชลธรหลบสายตานั้นก่อนจะกระดกน้ำให้แก้วดื่ม แก้เขินแทน


    แล้วทำไมเขาต้องเขินด้วยละ


    “คิดถึงผมหรอ” เกือบสำลักน้ำที่ดื่มอยู่ เมื่ิอคนที่เพิ่งอยู่บนเวทีมานั่งข้างๆเขา


    ตั้งแต่เมื่อไหร่


    “น้อยใจนะคุณไม่ดูผมเลย”


    “คนดูคุณตั้งเยอะแยะ”


    “แต่ผมอยากให้คุณดูผมไง”


    หยอดเก่ง


    “ผมไม่หลงคารมคุณง่ายๆหรอกนะ” ธนภพมองเสี้ยวหน้าอีกคนโดยไม่พูดอะไรต่อ


    “คุณจะจ้อ-/ขอจูบได้มั้ย” ชลธรทำสีหน้าแปลกใจไม่น้อย ใช่ ถึงจะเคยมีอะไรผ่านมาแล้วแต่การขอจูบง่ายๆแบบนี้มันไม่ง่ายไปรึไง


    “ง่ายไปรึป่าวคุณ”


    “จูบเดียวแล้วคุณอยากให้ผมทำอะไรผมจะยอม” ชลธรไหวไหล่กับข้อตกลงที่ไม่รู้จะเสียเปรียบหรือได้เปรียบมากน้อยแค่ไหน


    มือเรียวจางหน้าอีกคนให้อยู่ตรงกับเขาก่อนจะเริ่มจูบนี้ด้วยตัวเอง ปากเล็กทาบลงก่อนจะเม้มเล็กน้อยให้อีกคนเผยอปาก ลิ้นเล็กเข้าไปช่วงชิมความหวาน ก่อนที่อีกคนจะช้อนท้ายทอยของคนตัวเล็กกว่าไว้เพื่อปรับองศาแล้วเริ่มรุกหนักขึ้น


    ทั้งที่เริ่มก่อนแท้ๆ แต่กลายเป็นคนที่หอบหนักกว่าหลังจากจูบเสร็จ


    จูบเก่งชะมัด


    “รู้ใช่มั้ยถึงจูบไปแล้วไม่จะไม่จบแค่จูบเดียว” ชลธรไม่ได้เชื้อเชิญมากไปใช่มั้ย


    .


    “คุณชอบแคตตัสมากหรอ” ธนภพหันไปมองตาเสียงแตาก็ไม่เจอเจ้าของเสียง คงจะเดินออกไปที่ระเบียงเพื่อไปดูแคตตัสของเขา


    “ป่าว ผมขาย”


    “จริงจังปะเนี่ย”


    “ผมจะโกหกคุณทำไมละ” ผัดกะเพราะหมูธรรมดาที่เทลงบนจานพร้อมกับข้าวสวยสองจาน แต่คนที่จะนั่งกินข้าวกับเขายังไม่เข้ามาซักที


    “คุณ” ภาพที่อีกคนกำลังนั่งยองๆเพื่อจ้องเจ้าพืชอวบน้ำมากมายที่ระเบียงเขา มันทำให้เขาไม่อยากขัดจังหวะเท่าไหร่


    น่ารัก


    “ไว้ผมจะซื้อไปบ้างนะ”


    “ผมให้ฟรีก็ได้”


    “ถือว่าเป็นค่าข้าวก็ได้อ่ะ” ต่างคนต่างไม่ยอมกันจนจัดการอาหารเสร็จแล้วชลธรก็ยังเซ้าซี้ที่จะเอาแคตตัสแบบเสียเงินให้ได้


    “คุณ”


    “ว่าไง”


    “คุณว่าเราจะเป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆมั้ย”


    “ไม่รู้สิ”


    “นั่นสินะ”


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in