หนังชีวิตI-love-thee
Last Christmas แค่เป็นคนธรรมดาก็ยากพอแล้ว
  • คุณเคยมีความฝันที่ยิ่งใหญ่หรือเปล่า
    แล้วตอนนี้คุณรู้สึกว่าตัวเองเริ่มเข้าใกล้ความฝันนั้นบ้างหรือยัง?


    ถึงแม้ว่า Last Christmas จะเป็นหนังรอมคอมแต่ก็มีความดราม่าอยู่ไม่น้อย แต่มันเป็นความดราม่าที่อบอุ่นแบบ coming-of-age ที่ทำให้เราเห็นการเติบโตทางจิตใจของตัวละครได้เป็นอย่างดี หนังเรื่องนี้เป็นผลงานการกำกับของ Paul Feig เรื่องราวหลักๆของเรื่องเกิดขึ้นในลอนดอนเมื่อ Kate หรือ Katarina (Emilia Clarke) นางเอกของเรื่องได้บังเอิญพบกับ Tom (Henry Golding) ชายหนุ่มลึกลับผู้มีวิธีการมองโลกที่ไม่เหมือนใครในขณะที่เขากำลังยืนด้อมๆมองๆด้วยท่าทีปะหลาดอยู่หน้าร้านที่เธอทำงานอยู่ เขาพยายามตื๊อและหาโอกาสที่จะคุยกับเธอให้ได้ จนในที่สุดทั้งคู่ก็ได้มีโอกาสคุยกันแต่ไม่ใช่ในสถานะแฟน

  • Kate เป็นลูกจ้างคนเดียวในร้านขายของประดับตกแต่งตามเทศกาลและมี Santa (Michelle Yeoh) เป็นนายจ้างผู้แสนเข้มงวด ถ้าว่ากันตามตรงแล้ว Kate ก็ไม่ได้เป็นลูกจ้างที่ดีนัก บ่อยครั้งที่เข้างานสายเธอมักจะไปขอพักอาศัยบ้านคนอื่น และมักสร้างความเดือดร้อนอยู่เสมอ เพราะเธอไม่อยากกลับบ้านไปอยู่กับ Petra (Emma Thompson จาก Nanny McPhee) คุณแม่ผู้แพนิคเกินเหตุซึ่งเป็นผลมาจากการลี้ภัยสงครามจากยูโกสลาเวีย

    เธอมีความฝันที่ยิ่งใหญ่คือการเป็นนักร้องซึ่งเป็นพรสวรรค์ที่มีมาตั้งแต่เด็ก แต่ในพาร์ทปัจจุบันเราแทบไม่ได้เห็นถึงความมุ่งมันที่เป็นรูปธรรมของเธอเลย มีแต่การไปออดิชันแบบหว่านแหโดยที่ไม่ได้ซ้อมมันอย่างจริงจัง และใช้ชีวิตแบบเสเพลจนได้เจอกับ Tom ชายหนุ่มผู้ลึกลับที่ทำให้ชีวิตของเธอค่อยๆเปลี่ยนไป

    Kate ดูเป็นคนไม่ค่อยที่จะใส่ใจความรู้สึกคนรอบข้าง ชอบที่จะยึดเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง เอาแต่โหยหาอะไรที่มันไกลตัวและไม่ได้อยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริง แต่ทัศนคติของ Tom คือสิ่งที่เปลี่ยนแปลงเธอ เขาบอกว่าตัวเองทำงานส่งของกะดึกและเป็นอาสาสมัครช่วยเหลือคนไร้บ้านซึ่งวิถีของเขานั้นต่างจากคนที่ยึดตัวเองเป็นศูนย์กลางแบบเธอมาก ในวันที่เธอเจอปัญหาเขามักจะเป็นคนที่ให้กำลังใจและสอนวิธีการมองปัญหาด้วยมุมมองใหม่ๆให้กับเธอเสมอ


  • Tom บอกกับ Kate ว่าที่เธอทุกข์นั้นเป็นเพราะว่าเธอพยามที่จะเป็นอะไรที่มันพิเศษกว่าคนอื่นทั้งๆที่การเป็นคนธรรมดามันก็ยากพออยู่แล้ว เหมือนกับที่เรามักจะเจอคำแนะนำตามหนังสือแนวพัฒนาตนเองหรือพอดแคสต์ที่มักจะบอกว่า "ให้ฝันใหญ่และลงมือทำอย่างมุ่งมั่น" ทั้งๆที่ในชีวิตจริงนั้นมีปัจจัยอะไรหลายอย่างที่ไม่แน่นอนและไม่สามารถควบคุมได้อยู่เสมอ

    หนังได้สื่อสัญลักษณ์ที่สำคัญหนึ่งอย่างคือการที่ Tom ชอบมองขึ้นไปด้านบนเสมอ พร้อมกับชี้ชวนให้ Kate มองตาม และมันก็ทำให้เธอได้เห็นอะไรใหม่ๆที่ไม่เคยรับรู้ถึงการมีอยู่ของมัน เพราะเอาแต่ก้มหน้าก้มตาเดินโดยไม่เคยคิดที่จะมองขึ้นไปดูอะไรดีๆด้านบนเลยสักครั้ง ซึ่งก็เหมือนกับการที่เรามัวแต่หมกมุ่นและทนทุกข์อยู่กับอะไรที่มันยิ่งใหญ่และไกลตัวเกินไป จนมองข้ามความรักและความหวังดีของคนที่อยู่ใกล้ตัวเรา


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in