Jipata StoryQueenie
มหัศจรรย์ของการหยุดพัก
  • ฉันถูกสอนให้วิ่งไปข้างหน้า 
    วิ่งให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้
    แต่ไม่รู้ทำไม ยิ่งออกวิ่งเร็วและไวมากเท่าไร
    ฉันกลับยิ่งรู้สึกช้าลงมากขึ้นเท่านั้น

    โลกนี้สอนให้ฉันรู้ว่า ยิ่งวิ่งได้ไกลมากเท่าไร
    สิ่งที่ฉันจะได้รับคือค่าตอบแทนและโอกาสที่เพิ่มพูนมากขึ้นเท่านั้น
    แต่น่าแปลก เมื่อวิ่งมาได้ถึงเส้นชัยในจุด ๆ หนึ่ง
    ฉันกลับพบว่ายังมีเส้นชัยจุดใหม่ให้พิชิตอีกเสมอ

    คำถามคือ?
    ฉันจะต้องวิ่งออกไปไกลอีกสักเท่าไร
    ถึงจะอยู่ในจุดที่พอดี ที่สามารถรักษาระดับแห่งสันติสุขได้จริง ๆ

    ฉันจึงตัดสินใจวิ่งเบี่ยงออกจากถนนเส้นหลัก
    มานั่งพักอยู่บนเพิงเล็ก ๆ ตามลำพัง
    เพราะฉันต้องการทบทวนถึงเส้นทางที่ได้วิ่งผ่านมา

    ฉันกระดกน้ำดื่มเพื่อดับกระหาย
    วางเป้าหมายต่าง ๆ ลง
    สายตาจับจ้องไปที่ต้นไม้ ใบหญ้า และภูเขา 
    ก่อนที่จะปล่อยหัวให้โล่งที่สุดเท่าที่จะทำได้

    น่าแปลกที่ว่า พอฉันเติบโตมากพอที่จะสะสมสิ่งต่าง ๆ
    จนเพิ่มพูนมากมายและมากขึ้นกว่าจุดเริ่มต้น
    แต่ฉันก็ยังคงรู้สึกขาดแคลนอยู่ดี

    การวิ่งที่รวดเร็วนั้นไม่ได้ทำให้ฉันได้อะไรมากไปกว่า
    ความเหน็ดเหนื่อยที่เพิ่มพูนมากขึ้นเรื่อย ๆ
    และดูราวกับว่าจะไม่มีวันที่จะจบสิ้น

    เมื่อฉันนั่งนิ่ง ๆ ได้สักพัก
    ฉันก็รู้สึกว่าตะกอนที่ลอยฟุ้งได้ตกลงสู่ที่ต่ำ
    พื้นผิวด้านบนเริ่มใสขึ้นเรื่อย ๆ

    ฉันรู้สึกถึงตัวเองได้ชัดเจนขึ้น
    เด่นชัดจับต้องได้จากข้างใน
    สัมผัสได้ถึงชีวิตมากกว่าที่เคยเป็นมา

    ความคิดที่กระจัดกระจายเริ่มปรากฏให้เห็น
    จนฉันสามารถมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ทั้งดีและไม่ดี
    มากพอที่จะทำความสะอาดและจัดระเบียบให้เข้าที่

    ระหว่างนั้น ก็ได้มีเพื่อนร่วมทางที่ฉันรู้จัก
    หยุดวิ่งทักทาย และเอ่ยถามว่า
    ไม่ออกวิ่งหรือ ถ้าช้าเดี๋ยวจะไม่ทันคนอื่นเค้านะ
    ฉันส่ายหน้าช้า ๆ ก่อนที่เขาจะพยักหน้าและวิ่งต่อไป

    ฉันนั่งมองเขาวิ่งอย่างขยันขันแข็งไปข้างหน้า
    ในขณะที่ฉันยังคงต้องการความชัดเจนจากการตกผลึก
    กระบวนการนี้เริ่มต้นอย่างค่อย ๆ เป็น ค่อย ๆ ไป
    มากพอที่จะเห็นสิ่งต่าง ๆ เป็นโครงสร้างอย่างชัดเจน

    ฉันจะรอจนกว่าที่จะพร้อม
    มากเพียงพอที่จะแน่ใจว่าได้รับคำตอบที่แน่ชัด
    ก่อนที่จะออกวิ่งอีกครั้งในเส้นทางที่ถูกต้อง








Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
zane. (@zane.)
บางทีการนั่งพักบ้าง..มันก็ดีกว่าฝืนวิ่งไปเรื่อยๆทั้งๆทีในใจคือเหนื่อยและท้อและอยากพัก หยุดแล้วนั่งพักบ้างอาจจะทำให้ได้มุมมองอะไรที่ไม่เคยเห็นได้เหมือนกันนะแล้วมาเขียนให้อ่านด้วยนะ🌻😀