Jipata StoryQueenie
Storyteller: ว่าด้วยการสร้างสรรค์เรื่องราว
  • "การเล่าเรื่อง" คือสิ่งมหัศจรรย์
    เพราะหลังจากที่ฉันได้เป็นคุณหนอนที่มุดไชหน้าหนังสือมานับร้อย
    ฉันก็ได้กัดกินเรื่องราวต่าง ๆ ในนั้น 
    ก่อนที่จะกลืนเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในตัวฉัน

    "โลกส่วนตัว" คือโลกใบเล็ก ๆ ที่ฉันชอบเข้าไปซุกตัวอยู่อย่างอบอุ่น
    พื้นที่แห่งนั้นมีหนังสือกองรวมกันจนท่วมท้น 
    ฟูกนิ่มๆ หนึ่งใบ แสงไฟสีเหลืองเรืองรอง กับของกินเติมพลังกาย

    "นักเขียน" คือความฝันแรกที่ฉันตกหลุมรัก
    เพราะฉันรักการอ่าน ชอบการค้นกว้า 
    จนกระทั่งอยากมีงานเขียนเป็นของตนเอง
    เมื่อเทคโนโลยีได้พัฒนาก้าวหน้า โลกอินเทอร์เน็ตก็ได้ถือกำเนิดขึ้น
    และฉันก็ได้พบกับพื้นที่เล่าเรื่องที่น่าอัศจรรย์ในเว็บไซต์แห่งหนึ่ง

    บล็อกแรกของฉัน ฉันใช้ชื่อว่า "นักเขียน"
    และเล่าเรื่องราวความฝันของฉัน ประดิษฐ์ประดอยเป็นตัวอักษร
    ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่สุดแสนมหัศจรรย์มากมาย
    สำหรับฉันทุกอย่างเงียบสงบ เรียบร้อย และเป็นระบบระเบียบ

    น่าแปลกที่ว่า ยิ่งฉันเติบโตขึ้น 
    เริ่มถูกเร่งเร้าให้บินขึ้นสู่ที่สูง
    และฉันก็บ้าจี้ไปตามนั้นด้วย 
    ฉันก็ได้ทิ้งโลกแสนสงบเข้าสู่โลกแห่งการแข่งขัน
    ฉันพบถ้วยรางวัลมากมายที่กองรออยู่ตรงนั้น 

    แต่เมื่อฉันได้ลองถือสักถ้วยสองถ้วยฉันก็ได้ค้นพบว่า 
    ฉันได้จ่ายราคาให้กับถ้วยนั้นในราคาที่แสนแพง นั่นคือสันติสุขในใจของฉันเอง
    จนถึงจุดหนึ่ง จุดที่ฉันได้ค้นพบคำตอบของสิ่งที่ฉันตามหามาตลอดชีวิต
    นั่นคือ "ความจริง" ที่มีอยู่ในพระเจ้า "ความจริง" ที่ทำให้ฉันได้รับอิสระ

    ฉันที่ไขว่คว้าหาหนังสือมากมายเพื่อค้นหาคำตอบ
    แต่ฉันกลับไม่เคยแตะหนังสือไบเบิลและได้ลองเปิดอ่านอย่างจริงจังสักครั้ง
    ทั้งๆ ที่คำตอบของทุกอย่างมีอยู่ในนั้นอยู่แล้ว

    ฉันจึงตัดสินใจเก็บถ้วยรางวัลนั้นเข้ามาประดับในถ้ำของฉัน
    กลับสู่พื้นที่เรียบง่ายและสงบสุขใบเดิม
    แต่สิ่งที่ฉันได้รับเพิ่มเติม คือ "คำตอบของชีวิต"
    ที่ทำให้ฉันหยุดนิ่ง ได้รับสันติสุข และเป็นอิสระ

    บ่อยครัั้งที่กายภาพทำให้ฉันขาดความสะดวกสบาย
    แต่ฉันก็ได้รับสันติสุขและพลังงานนั้นก็ยังคงหมุนเวียนอยู่ในหัวใจ
    ฉันไม่ต้องการความรุ่มร้อนแห่งการแข่งขันเพื่อคว้าชัย 
    เพราะฉันมีชัยแล้วและชัยชนะที่ฉันได้รับ 
    ทำให้ฉันร่วมสร้างโลกใบใหม่ในจิตวิญญาณที่ลงหลักปักฐานอย่างแข็งแรงมั่นคง

    ฉันรู้สึกราวกับว่าได้เกิดใหม่ ทุกสิ่งในชีวิตของฉันถูกรีเช็ตใหม่หมด
    ฉันยังคงเป็นทารกที่กะปลกกะเปลี้ย ป้อแป้อยู่ในเส้นทางของตัวเอง
    ถึงกระนั้น ชีวิตคือการเติบโต และไม่นานฉันเชื่อว่าฉันจะคลานได้
    ลุกขึ้นยืน เดิน และออกวิ่งในที่สุด 

    ถึงแม้ว่าเวลาจะแปรผันผ่านไปเรื่อยๆ 
    อย่างไรก็ตามแต่ฉันก็ได้อาศัยอยู่ในโลกอมตะนิรันดร์กาลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
    และมีสิ่งหนึ่งที่ฉันไม่อาจที่จะละเว้นจากการลงมือทำได้
    นั่นคือการ "เป็นนักเล่าเรื่อง" และ "นักอ่าน" นั่นเอง




Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in