FROM ME TO WHO?bturkphiphek
lítost







  • คิดถึง



    ผมมองข้อความที่ถูกพิมพ์ลงบนหน้าจอสี่เหลี่ยมอย่างว่างเปล่า

    แสงจากหน้าจอสี่เหลี่ยมดับลง

    ข้อความนั้นยังไม่ถูกส่งไป




    ผมหยิบมวนกระดาษสีขาวบรรจุไส้สีน้ำตาลขึ้นมา

    ไฟแช็กถูกจุด

    แสงสีส้มสว่างไสว



    ควันกลิ่นฉุนลอยล่องในคืนฟ้าโปร่ง



    ผมมองท้องฟ้าสีมืดที่ถูกประดับไว้ด้วยดาวดวงหนึ่ง

    เจิดจ้า

    เพียงหนึ่ง



    อากาศของปลายเดือนธันวาทำให้มือของผมสั่น

    ควันสีเทาถูกปล่อยจากปากของผม

    บดบังดาวดวงนั้น



    แต่แสงของดาวนั้นช่างสว่างจ้า

    กระทั่งควันสีเทานั้นยังไม่สามารถปกปิดความสดใสนั้นได้

    ผม คิด ว่าแม้จะเป็นกลุ่มเมฆสีเทาทึบหนาลอยผ่าน

    ดาวสีสว่างประดับท้องฟ้าในคืนนี้คงยังส่องประกายโดยที่ผมยังมองเห็น



    ผมอัดควันเข้าปอดอีกครั้ง

    อีกครั้ง

    อีกครั้ง



    ควันสีเทาทำหน้าที่คล้ายกับเสื้อกันหนาว

    ปกคลุมรอบตัว

    พลันหายไป

    ทิ้งผมไว้กับอุณหภูมิที่เกือบติดลบอีกครั้ง



    บุหรี่สามมวนในซองสี่เหลี่ยมสีแดง

    แบตโทรศัพท์ขีดสีแดงสี่เปอร์เซนต์ในจอสี่เหลี่ยม

    ดาวดวงนั้นยังคงสว่างไสว



    คุณช่างคล้ายกับดวงดาวกลางท้องนภาในคืนนี้

    เปี่ยมไปด้วยความสดใส

    นำพาให้ผู้คนที่หลงทางยามค่ำคืนอุ่นใจ

    เป็นเพียงแสงเดียว

    ในความมืด



    บุหรี่สองมวนในซองสี่เหลี่ยมสีแดง

    แบตโทรศัพท์ขีดสีแดงสามเปอร์เซนต์ในจอสี่เหลี่ยม

    ดาวดวงนั้นยังไม่จากผมไปไหน



    ความสัมพันธ์คงคล้ายกับแบตโทรศัพท์

    จำเป็นต้องชาร์ตทุกครั้งเมื่อใกล้จะหมดลง

    บางคนคิดว่าต้องเติมแบตนั้นเมื่อมันลดเกินครึ่ง

    บางคนคิดว่าเมื่อตอนที่มีแจ้งเตือนจากอุปกรณ์สื่อสารว่าแบตนั้นต่ำ





    บุหรี่มวนหนึ่งในซองสี่เหลี่ยมสีแดง

    แบตโทรศัพท์ขีดสีแดงสองเปอร์เซนต์ในจอสี่เหลี่ยม

    ดวงดาวยังสว่างจ้ากลางฟ้าสีดำ



    ผมนึกถึงเธอ

    รอยยิ้ม

    เสียงหัวเราะ

    แววตา

    คล้ายควันสีเทาที่ถูกกลั่นกรองผ่านตัวบุหรี่

    สวยงามผ่านอาการแสบที่ลำคอก่อนจึงได้เห็น

    แต่คงอยู่เพียงชั่วครู่

    และไม่สามารถจับต้องได้




    ซองสี่เหลี่ยมสีแดงอันว่างเปล่า

    แบตโทรศัพท์ขีดสีแดงหนึ่งเปอร์เซนต์ในจอสี่เหลี่ยม

    ดวงดาวที่แสงริบหรี่



    เสียงเพลงที่คลอหูมาแต่ต้นดับลงพร้อมกับหน้าจอสีมืด


    ข้อความคิดถึงที่ผมไม่เคยกดส่ง


    ดวงดาวที่แสงจางหาย


    ความร้อนที่หางตาพร้อมหยดน้ำที่เอ่อล้น


    ภาพของคุณกลับเด่นชัดอยู่ภายในความทรงจำ


    ไม่ว่าบุหรี่สักกี่มวน


    คงไม่อาจช่วยผมได้เลย




Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in