EVERLASTING #ขอเกิดใหม่everlastingdecember
หยุดเวลา
  • "แม่ครับ เห็นรูปผู้หญิงใส่จี้รูปหัวใจที่ชงค์เคยวาดไหมครับ"

    "ทุกรูปที่ลูกวาดก็อยู่ในห้องเก็บภาพนี่จ๊ะ หาไม่เจอเหรอ"

    "หาดูทุกห้องแล้วฮะ แต่ไม่เจอเลย"

    คำตอบของลูกชายทำให้คนเป็นแม่วางจานที่กำลังล้างก่อนจะหันมาหาคนถาม เธอยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อเพิ่งนึกอะไรบางอย่างออก 

    "หรือจะเป็นตอนนั้น...ก่อนที่จะเสียความทรงจำมีวันที่แม่เห็นชงค์เอารูปออกไปรูปนึง แม่ถามลูกก็บอกว่าจะเอาไปเป็นของขวัญ แถมห่อซะอย่างดีแม่เลยไม่เห็นว่าเป็นรูปอะไร" 

    ชายหนุ่มขมวดคิ้วด้วยความสงสัยหลังจากได้ยินสิ่งที่คนเป็นแม่พูด

    ถ้าหากเขาเอารูปนั้นไปให้ใครสักคนจริงอย่างที่แม่บอก คนๆ นั้นก็ควรจะเป็นผู้หญิงในรูปหรือเปล่านะ

    จะเป็นไปได้ไหมที่ตอนนั้นเขารู้แล้วว่าเธอคือใคร 

    แต่พอมานึกดูอีกที ตั้งแต่ที่เขาฟื้นขึ้นมาวันนั้นก็ยังไม่เคยฝันถึงเธออีกเลย แต่ดันมาฝันถึงอาอรแทนก็ยิ่งทำให้สงสัย

    อาอรกับผู้หญิงในรูปจะเกี่ยวข้องอะไรกันหรือเปล่า 

    ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าช่วงเวลา 6 เดือนที่เขาจำอะไรไม่ได้มันต้องมีเหตุการณ์บางอย่างที่หล่นหายไปจากความทรงจำ
    แถมเวลาเขาถามอะไรกับคนรอบข้างอย่างภามหรืออัยร์ ทั้งคู่ก็ดูไม่ค่อยอยากเล่ารายละเอียดมากนัก เหมือนจงใจข้ามบางสิ่งที่ชายหนุ่มรู้สึกว่าตรงนั้นแหละที่เป็นคำตอบของคำถามทั้งหมด

    แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็จะต้องรู้ให้ได้ว่ามันคืออะไร


    หลังจากแพลนตารางทัวร์ของเดือนหน้าจนดึกดื่นและยังไม่มีทีท่าว่าจะเสร็จ ทิชงค์จึงตัดสินใจว่าจะนอนค้างที่ออฟฟิศ พอคิดได้ดังนั้นจึงหยิบมือถือมาโทรบอกกล่าวผู้เป็นแม่ ร่างสูงเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อดูว่าคืนนี้พอจะเหลือเสบียงสำหรับมื้อเย็นของเขาหรือไม่ แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะในนั้นมีเพียงน้ำผลไม้และนมกล่อง 

    งั้นคงต้องออกไปกินข้างนอก

    ไวเท่าความคิด ชายหนุ่มก็เดินกลับไปที่โต๊ะก่อนที่จะคว้าเอากุญแจรถ ขายาวก้าวไปยังหน้าบ้านเพื่อจะเปิดประตูรั้วแต่ทว่าสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่รถสีดำที่กำลังจะจอด และเมื่อเจ้าของรถลดกระจกลง ทิชงค์ก็เผลอหลุดยิ้มออกมาอย่างไม่มีสาเหตุ

    ก็อีกคนที่กำลังทำหน้าเหรอหราอยู่บนรถนั่นน่ะ เป็นคนเดียวกับที่มาวนเวียนอยู่ในห้วงความคิดของเขาบ่อยๆ ทั้งยามหลับยามตื่น

    "คือ...อามาเอาของน่ะ ไม่คิดว่าจะมีคนอยู่"

    "เอ่อ...ครับ"

    ชายหนุ่มผายมือเป็นเชิงว่าให้อีกฝ่ายเอารถเข้าจอดก่อนที่ตัวเขาเองจะเดินกลับมาในบ้านเช่นกัน

    "วันนี้ทิชงค์นอนนี่เหรอ"

    อรรพีพยายามหาเรื่องคุยเพื่อทำลายความเงียบขณะที่กำลังเดินเข้าบ้าน ร่างบางยกขาข้างหนึ่งขึ้นเพื่อที่จะปลดตะขอรองเท้ารัดส้นสีครีม แต่กลับเสียการทรงตัวจนล้มพับลงไปกับพื้นอย่างแรง

    "โอ๊ย!"

    "อาอร!?"

    ชายหนุ่มรีบก้าวเข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็วด้วยความตกใจ สีหน้าเจ็บปวดของอาอรยิ่งทำให้เขาทำอะไรไม่ถูก 

    "เจ็บมากไหมครับ ลุกได้ไหม"

    "เหมือนข้อเท้าจะพลิกเลย"

    "งั้นเดี๋ยวผมพาไปนั่งพักก่อน"

    เมื่อพูดจบทิชงค์ก็สอดแขนเข้าจากด้านหลังเพื่อช่วยพยุงคนเจ็บให้ลุกขึ้นก่อนที่จะพาเดินไปที่โซฟากลางบ้าน

    "ช้าๆ นะครับ ทิ้งน้ำหนักตัวมาได้เลยเดี๋ยวผมช่วย"



    "ขอบใจนะ"

    "ไม่เป็นไรเลยครับ ไหน ขอผมดูหน่อย"

    ชายหนุ่มพูดก่อนที่จะเอื้อมมือไปจับข้อเท้าของอีกฝ่ายที่นั่งอยู่บนโซฟา อรรพีตกใจจึงชักเท้ากลับแต่ทว่าอีกฝ่ายกลับไวยิ่งกว่า มือใหญ่ยึดข้อเท้าเล็กไว้พลางเงยหน้าขึ้นมามอง สีหน้ากังวลของทิชงค์ทำให้หญิงสาวนิ่งไป

    "อยู่นิ่งๆ ก่อนสิครับ เดี๋ยวจะยิ่งเจ็บนะ"

    แรงนวดเบาๆ ที่ข้อเท้าสลับกับการเงยหน้าขึ้นมาถามเป็นครั้งคราวของชายหนุ่มทำให้คนด้านบนใจเต้นแรงอย่างห้ามไม่ได้ เต้นแรงจนกลัวว่าคนที่เป็นต้นเหตุจะได้ยิน
    ตากลมสวยแอบลอบมองคนตรงหน้าที่กำลังทำการปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้ตัวเองอยู่เป็นระยะก่อนจะเผลอยิ้มออกมา


    ความรู้สึกบางอย่างที่คุ้นเคยทำให้อรรพีอยากหยุดเวลาไว้

    เพียงแค่สักนาทีก็ยังดี 

    เธอยังอยากซึมซับความอบอุ่นจากทิชงค์อีกสักหน่อยก็เท่านั้น



    ............................................TBC.....................................

    มาช้าแต่มานะคะ >_< งานเรายุ่งจนหัวฟูมากเลย แต่ก็คิดถึงอาอรกับทิชงค์และคนอ่านเลยรีบเคลียร์งานมาลงให้ก่อน ขอบคุณอีกครั้งนะคะสำหรับคอมเมนต์กำลังใจจากตอนที่แล้ว จะขอบคุณซ้ำๆ ให้เบื่อกันไปข้างเพราะมันมีความหมายกับเรามากจริงๆ ค่ะ รักนะคะ 🙂💙
     















เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
pu3117 (@pu3117)
สนุมากๆเลย รอตอนต่อไปนะ
soipetj (@soipetj)
งื้ออออ...อยากอ่านต่ออีกอ๋าาา ขอบคุณนะคะ เห็นหน้าอาอรกับหน้าทิชงค์ลอยมาเลยค่ะ
anntotae (@anntotae)
สนุกมากเลยค่า ลุ้นให้ทิชงค์จำอาอรได้สักที เป็นกำลังใจให้ไร้ท์นะคะ ชอบเรื่องนี้มากกกก 😘😘😘
december (@daisystory13)
@anntotae มาเอาใจช่วยทิชงค์ไปด้วยกันนะคะ ขอบคุณมากๆ เจอกันตอนหน้านะคะ 💙✨