My Storyhappyhappyy
29012017 : เอาไงดี ?
  • นั่นสิ เอาไงดี..
    จุดเริ่มต้นของการเขียนก็คงเป็น อยากมีพื้นที่ระบายเรื่องรางต่างๆของตัวเอง
    สาเหตุเพราะ 'โรคซึมเศร้า' และเพราะในชีวิตจริงไม่มีใครอยากรับฟังอาการและเรื่องราว :)

    เราปิด Facebook ปิดมันทั้งๆที่เพื่อนฝูง สังคม เรื่องงาน มหาลัย อยู่ในนั้นแทบจะทั้งหมด
    ปิดมันเพราะทุกสิ่งทุกอย่างในนั้นมันบั่นทอนจิตใจเราให้แย่ลงเรื่อยๆ
    ทั้งคำพูด ทั้งการกระทำ ที่ทุกคนมองว่ามันเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่สำหรับเราคือ 'ไม่'

    ปมของเราหลักๆคือมาจากเพื่อน และมันก็เป็นอย่างนั้นเสมอมา
    เหนื่อยจัง เหงาจัง เศร้าจัง...
    แล้วก็อยู่คนเดียวเหมือนเดิม...

    จริงๆเราเป็นโรคนี้มานานมากแล้ว ก็รักษาตามอาการมาตลอด
    แต่ทุกครั้งที่อาการเริ่มดีขึ้น ก็จะมีจุดเปลี่ยนในชีวิตให้ดิ่งลงเหวอีกทุกครั้ง
    ครั้งนี้ก็เหมือนกัน แต่ที่ต่างคือมันแย่กว่าที่เป็นมาทุกครั้ง 
    เราปิดตัวเอง เฟดตัวเองออกมาจากทุกคน 

    เพื่อนบางคนก็พยายามบอกให้เรา
    - อย่าคิดมาก
    - พยายามออกไปเจอเพื่อนๆบ้าง
    - อย่าอยู่คนเดียว
    แล้วทุกคนก็หายไป.. ตลกดีเนอะ :)

    เราเลือกที่จะใช้ไลน์ในการติดต่อเพื่อนๆ ติดต่องาน ติดต่อครอบครัว
    และเราก็อยากมีเพื่อนสักคนที่เราไว้ใจ เล่าเรื่องราวต่างๆให้เค้าได้รับฟัง
    ลึกๆในใจ ไม่ต้องการให้เค้ามาปลอบ ไม่ต้องการให้เค้ามาคอยตอบ ขอแค่รับฟัง
    นั่งอยู่ข้างๆในเวลาที่เราต้องการก็พอ..

    แต่ก็คงเป็นความผิดพลาดของเรา ที่ไม่เคยเอ่ยถามว่าเค้าต้องการรับฟังมั้ย ?
    ไม่เคยเอ่ยถามว่าเค้าอยากรับรู้เรื่องราวของเรารึเปล่า ?
    มันเป็นความผิดของเราเอง..

    สุดท้ายที่ทำได้ตอนนี้คือ 'หายไปจากทุกคน'
    เรื่องเหล่านี้ไม่มีใครผิด มีแต่เราที่ผิด ผิดที่เราป่วย ผิดที่เราเป็นแบบนี้

    ก็ได้แต่หวังว่าสักวันเราคงดีขึ้น ยืนได้ด้วยตัวเองอีกครั้ง..
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in