#Fictober2019 boxrainybusrin
Day-6 : lie
  • Day-6 : lie

    yohanx dohyon 

     

     

     

    บางครั้งความจริงก็ทำให้เจ็บปวดมากกว่าคำโป้ปดเสียอีก”

     

     

     

    เพราะไม่อาจรับความจริงที่แสนเจ็บปวดได้..เราจึงเลือกที่จะหันหลังให้กับมัน

    ทั้งๆ ที่รู้ดีว่าเป็นคำโกหกมากมาย

    แต่ก็ยินดีจะรับฟังและเชื่อมันอย่างสนิทใจ

     

    ดาวเหนือเคยตั้งคำถามนี้กับตัวเองว่าในโลกนี้จะมีใครสักคนโง่จนรับความจริงไม่ได้เลยหรือไร

    จนกระทั่งได้พบภูผา

    ผมจึงค้นพบว่าตัวเองได้กลายเป็นคนโง่ดั่งที่เคยปรามาศไว้

     

    เรื่องของเรามันเป็นความสัมพันธ์ที่บิดเบี้ยวตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่อาจที่จะระบุได้แต่ในทุกวันนี้ดาวเหนือก็ยังคงใช้ชีวิตด้วยคำโกหกคำโตของใครบางคนราวว่าคำโป้ปดเหล่านั้นเป็นดั่งน้ำเลี้ยงของร่างกาย เป็นดั่งเส้นเลือดใหญ่ที่หากขาดมันไป..ก็คงไม่อาจใช้ชีวิตต่อไปได้อีก

    “พี่ทำไปเพราะหน้าที่ ใจพี่รักเหนือคนเดียว เหนือก็รู้”

    ภูผาเคยกล่าวประโยคนี้ให้ผมฟัง เขาบอกว่าสิ่งที่เขาทำไปนั้นเป็นเพราะเขาคือทายาทเพียงคนเดียวของสกุลหากเขาไม่แต่งงานและไม่มีทายาทสืบทอดสกุลต่อนั่นจะทำให้สถานการณ์ครอบครัวของเขาตึงเครียดเกินไปเพียงเพราะเหตุผลที่ว่านั้นภูผาจึงได้แต่งงานกับผู้หญิงคนหนึ่งเพื่อจะได้มีทายาทสืบสกุล

    ผู้หญิงคนนั้นคือดาหลา.. พี่สาวของผม

    ผมยืนนิ่งเหมือนคนโง่เมื่อรู้ว่าพี่สาวกับคนรักของตัวเองกำลังจะแต่งงานกัน

    ซ้ำร้าย.. แม้รู้จะรู้ดีเต็มอกว่าระหว่างผมกับภูผาควรจบความสัมพันธ์กันแต่ก็ไม่อาจทำใจที่จะเลิกรากับอีกฝ่ายได้แม้จะเจ็บปวดราวกับหันคมดาบมาแทงตัวเองจนบาดลึกถึงกระนั้นผมก็ยังทำใจที่จะปล่อยอีกฝ่ายไม่ได้

    ความสัมพันธ์ที่บิดเบี้ยว.. และหัวใจที่แหลกสลาย

    เขายังคงทำตัวปกติเมื่อเราอยู่ด้วยกันตามลำพังเรายังเป็นคนรักของกันและกัน

    แต่นั่นก็เป็นเพียงเฉพาะตอนที่เราอยู่ด้วยกันตามลำพังเท่านั้น เมื่อมีดาหลาเข้ามาด้วยภูผาก็จะสวมบทบาทเป็นสามีที่แสนดีที่ซื่อสัตย์กับภรรยาของเขาเพียงเท่านั้น

    มันน่าตลกที่เห็นเขาทำอย่างนั้นกับใครอีกคนที่ไม่ใช่ผม

    และบางครั้งผมเองก็เกิดคำถามขึ้นมาว่า..สำหรับผมเองก็ถือเป็นการแสดงหนึ่งของเขาหรือเปล่า

    คิดเพียงเท่านั้นก็รู้สึกราวกับว่าหัวใจถูกบีบจนเจ็บ

    แต่ไม่เป็นไร

    ถ้าเขาพูดว่าเขายังรักผมอยู่..

    ต่อให้โกหกก็ไม่เป็นไร

     

     

     

     

     

    บางครั้ง.. ผมก็รู้สึกว่าโลกนี้ช่างโหดร้ายและไร้ความยุติธรรม

    ทำไมกัน.. ทำไมต้องเป็นดาหลา

    ผมเฝ้าถามตัวเองซ้ำๆ

    ทุกครั้งที่เห็นท่าทีรักใคร่จากภูผาที่มีต่อดาหลาผมก็รู้สึกโกรธขึ้นมา ผมอยากจะวิ่งไปผลักให้เขาทั้งคู่แยกจากกัน อยากจะอาละวาดและกรีดร้องออกมาให้สาสมกับความโกรธที่ผมมีและความอยุติธรรมที่ผมได้รับ

    ทั้งๆ ที่ผมมาก่อน

    ประโยคนี้คอยทำให้ผมเจ็บปวดใจทุกครั้งที่เห็นทั้งสองคนเคียงคู่ แต่ถึงกระนั้นผมก็ไม่สามารถแสดงออกไปเช่นนั้นได้..ผมทำได้แค่เงียบและก้มหน้ายอมรับชะตากรรมที่ผมเป็นคนเลือกมันด้วยตัวเอง

     

     

     

     

     

    ใครต่อใครที่ทราบเรื่องนี้ก็บอกให้ผมถอยออกมา

    เขาพูดราวกับมันเป็นสิ่งที่ทำได้ง่ายเหมือนให้ผมเดินออกจากบ้านตัวเอง

    เขาพูดราวกับว่าผมไม่เคยคิดและพยายามทำอย่างที่พวกเขาแนะนำ

    ผมก็อยากจะหนีให้พ้นจากเรื่องราวเหล่านี้

    แต่ผมหนีไปไม่ได้.. เพราะผมรักเขา

    ผมรักภูผา

    ภูผาเองก็รักผม

    อย่างที่เขาเคยบอกผมว่าเขารักผม

    ถึงใครจะบอกว่าเขาก็โกหก.. ผมก็จะเชื่อเขา

     

     

     

     

     

    ในที่สุดคู่แต่งงานก็มีทายาทกันสมใจผู้ใหญ่ในตระกูล

    ผมยิ้ม ขณะที่สายตากำลังวูบไหวด้วยความสับสน

    ผมกำลังกลัว.. ว่าความรักที่เขาเคยบอกว่ามีให้เพียงแค่ผมจะสั่นคลอน

    สายตาของภูผานั้นเต็มอิ่มไปด้วยความสุขความสุขของเขาล้นทะลักจนทำให้ผมแทบทรุดลงเพราะคิดว่าวันที่ต้องตื่นขึ้นมารับความจริงคงใกล้มาถึงแล้ว

    เพียงแค่คิด.. ผมก็เจ็บจนหายใจไม่ออก

     

     

     

     

     

    “เหนือ มึงต้องเตะมันให้ออกไปจากชีวิตมึงได้แล้ว”

    เพื่อนที่ทราบปัญหานี้กำลังช่วยผมหาทางออกด้วยการชิงตัดความสัมพันธ์นี้ให้ขาดเขาแจกแจงผลดีกับผลเสียเป็นข้อๆ ให้ผมฟัง ถามว่าผมรู้ไหมว่ามันดีไม่ดีอย่างไรแน่นอนว่าผมรู้

    แต่ผมทำไม่ได้

    มันยากเกินไป

    แค่เห็นหน้าเขาผมก็ทำใจเดินจากเขาไปไม่ลงแล้ว

    “งั้นก็เปิดใจให้คนใหม่มาช่วยดูแลดีไหม”

    มินเพื่อนอีกคนในกลุ่มที่รับรู้ถึงปัญหานี้ได้เสนอทางออกใหม่แก่ผมความจริงวิธีนี้ก็เป็นวิธีที่ทุกคนยุแยงให้ผมใช้เพื่อจะได้ตัดภูผาออกจากชีวิตอย่างเด็ดขาดเสียทีแต่ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ค่อยจะเห็นด้วยกับวิธีนี้เสียเท่าไร

    “ไม่อยากดึงใครเข้ามายุ่งกับเรื่องแบบนี้.. ทำให้เขาเจ็บเสียเปล่าๆ”

    ผมว่า

    มินยิ้มกริ่มราวกับมีทางออกสำหรับเรื่องนี้อยู่แล้ว

    “ไม่ต้องห่วง จำพี่สกายได้ไหม พี่สันที่หน้าหมวยๆ สักปืนอ่ะ”

    “หมวยๆ? พี่สกายผู้ชายไม่ใช่หรอวะ” ผมถามขึ้น

    ทุกคนในกลุ่มร้องอ๋ออย่างเข้าใจกัน

    “ใช่ ผู้ชายนั่นแหละ มึงคบพี่มันเลย”

    ผมขมวดคิ้ว

    “คบบ้าอะไร เขามีแฟนหรือยังก็ไม่รู้”

    “ยังไม่มีหรอก พี่มันรอมึงอยู่”

    มินว่า อาจเพราะเห็นผมกำลังทำหน้าสงสัยมินถึงได้อธิบายเพิ่มเติมว่าพี่สกายอดีตพี่สันทนาการในสมัยเรียนนั้นแอบชอบผมมานานแล้วแต่ที่ไม่เคยมาแสดงตัวเพราะตอนนั้นเป็นช่วงที่ผมกำลังเริ่มคุยกับภูผาพอดี

    แม้จะได้ฟังอย่างนั้น.. แต่ผมก็ไม่คิดว่าควรลากคนดีๆ แบบพี่สกายมายุ่งกับเรื่องนี้อยู่ดี

    เขาอยู่ของเขาดีๆ.. จะลากให้มาเปื้อนกับเรื่องของผมทำไมกัน

    “กูบอกเลยเหนือว่าพี่มันพร้อมเป็นมือที่สามที่สี่ที่ห้าให้มึงมาก”

    เห็นท่าทางจริงจังของเพื่อนๆ ที่พร้อมทำทุกอย่างให้ผมพ้นไปจากจุดนี้แล้วก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้หลังจากวันนั้น ทุกคนในกลุ่มก็ได้สร้างบุพเพให้ผมกับพี่สกายได้พบและทำความรู้จักกันใหม่อีกครั้ง

    เขาเป็นคนที่ดี.. ดีเสียจนผมแอบเสียใจที่ใช้เขาเป็นเครื่องมือ

    แต่เขาก็ยังยิ้มแล้วบอกผมว่าไม่เป็นไร เขาเต็มใจ

    ในเวลาที่ผมมองเขา..บางครั้งผมก็รู้สึกเหมือนกำลังส่องกระจกมองตัวเอง

    มองความดันทุรังที่เชื่อคำโป้ปดหมดหัวใจ

     

     

     

     

     

    “ช่วงนี้สนิทสนมกับใครมากเกินไปหรือเปล่า”

    ภูผาถามขึ้นในวันหนึ่งใจผมกระตุกเล็กหน่อยรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังทำผิดทรยศความรู้สึกของเขาขณะที่ผมกำลังจะอ้าปากเพื่ออธิบายออกไปเหมือนคนโง่ที่ลืมไปว่าสถานะของผมกับเขาตอนนี้ก็คือน้องเมียและพี่เขยดาหลาก็ปรากฏตัวขึ้นมาได้ทันกาล

    “ภูผา พรุ่งนี้ไปโรงพยาบาลกับดานะ”

    ภูผายิ้มอบอุ่นสายตาที่เขามองดาหลานั้นดูเหมือนจะเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก

    “ครับ แต่ตอนนี้ต้องพักผ่อนก่อนนะครับ”เขาว่าแล้วประคองดาหลากลับห้องไปแต่ในเสี้ยวนาทีหนึ่งสายตาคู่นั้นตวัดมองผมอย่างคาดโทษ เพียงแวบเดียวเท่านั้นสายตาของเขาก็กลับมาอบอุ่นกับภรรยาของเขาดังเดิม

    ภรรยาที่ไม่ได้หมายถึงผม

     

     

     

     

     

    ภูผาเริ่มกลับมาให้ความสนใจผมอีกครั้งมันน่าเศร้าที่ต้องพูดอย่างนั้น.. แต่เขากำลังทำตัวเป็นหมาหวงก้างแม้มันจะน่าโกรธที่เขาทำตัวไม่ให้ผมจมปลักอยู่กับที่แต่อีกใจผมกลับรู้สึกเหมือนได้รับยาชูกำลังขึ้นมา ทั้งที่มันไม่ควรเป็นอย่างนั้น

    อาการหึงหวงของเขาออกมาชัดขึ้นแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังสวมบทบาทสามีและพี่เขยที่ดีได้อย่างยอดเยี่ยมยิ่งดาหลาท้องแก่ เขาก็ยิ่งปลีกตัวมาหาผมบ่อยขึ้นราวกับกลัวว่าผมจะหายไปไหน

    ถ้ามองจากคนนอกที่รู้เรื่องนี้เขาคงบอกว่านี่มันคงอุบาทว์สิ้นดี

    แต่เพราะไม่มีใครทราบเรื่องระหว่างผมกับเขาจึงไม่มีใครระแวงหรือสงสัยอะไรทุกคนเข้าใจว่าพี่เขยคนนี้กับน้องชายของดาหลาช่างสนิทสนมกลมเกลียวกันดีเหลือเกิน

    สนิทกันมากจริงๆ.. จนนอนด้วยกันได้หลายครั้งเลยล่ะ

    “พี่รักเหนือคนเดียว เหนือเชื่อพี่นะ”

    เขาเอาแต่ย้ำคำนี้ให้ผมฟัง

    “พี่จะทำให้เหนือมีความสุขที่สุด”

    และเขาก็ใช้สองมือกับลมปากนั่นปิดตาผมได้อีกครั้ง

    ผมได้แต่ยิ้มกับคำโป้ปดคำโตที่แสนจะหวานที่สุดในโลกนี้

     

     

     

     

     

    “ทำไมดูไม่สนุกเลยเหนือ” พี่สกายเอ่ยถามขึ้นอย่างเป็นห่วง

    ผมยิ้มจางๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะตกอยู่ในสถานะเดียวกันหรือเปล่าทุกครั้งที่เห็นเขา.. ผมก็รู้สึกเศร้าขึ้นมา

    เขาเป็นคนที่ทำให้ผมสบายใจและสามารถพูดในสิ่งที่ผมไม่สามารถพูดหรือแสดงออกไปได้เขาฟังมันทั้งหมดโดยไม่ได้ตัดสินผมอย่างที่ใครต่อใครทำ สิ่งที่เขาเป็นและแสดงออกทำให้ผมรู้สึกว่ายังมีใครคนหนึ่งคอยอยู่ข้างๆ

    ในยามที่ผมอ่อนแอ เขาก็พร้อมจะรับผมไว้

    จะเป็นอย่างไรถ้าผมรักเขาเต็มหัวใจ..ผู้ชายที่ดีอย่างเขาต้องทำให้ผมมีความสุขมากแน่ๆ

    “พี่ว่ามันจะเป็นยังไง.. ถ้าเรารักกัน”

    เขานิ่งไปสักพัก สายตาคู่นั้นดูสับสน

    “ตอนนี้.. ยังมีแต่พี่ที่รักเหนือหรอ”

    ผมเงียบไป.. อาจเพราะเห็นอย่างนั้นเขาถึงหัวเราะออกมาเบาๆแล้วเปลี่ยนหัวข้อพูดคุยเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศที่กร่อยให้สดใสขึ้นผมมองเขาอย่างนึกเศร้าและอยากขอโทษเขาที่ไม่อาจเป็นคนนั้นให้เขาได้ เห็นเขาต้องเสียใจเพราะผมแล้ว..นี่มันก็โหดร้ายกับคนๆ หนึ่ง แต่ผมก็แค่มนุษย์..เป็นแค่มนุษย์ที่เห็นแก่ตัวคนหนึ่ง

    และเพื่อไม่ให้เขาเจ็บปวดจนเกินไป..

    “เหนือจะรักพี่”

    ผมเองจึงเลือกที่จะเป็นฝ่ายโกหกให้เขาบ้าง

    เขายิ้ม แม้จะเป็นรอยยิ้มที่ไม่ถึงดวงตา

    ผมโอบกอดเขาไว้เหมือนคนที่เห็นแก่ตัว แต่เมื่อเขากอดผมกลับและยินยอมที่จะเชื่อคำโป้ปดที่แสนหวานของผม ผมก็จะใช้สองมือและลมปากนี้ปิดตาเขาด้วยเช่นกัน


    “เหนือจะทำให้พี่มีความสุขเอง”

      

     

     

             

    I tell him sweet lies, sweet lies

     

     

             

              

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in