Moon TalkFrom the moon
จักรวาฬสมมุติ - ( 52 Hz World )

  • วาฬตัวนึงล่องลอยอยู่ในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาลท่ามกลางฝูงวาฬตัวอื่นๆ

     และ สิ่งมีชีวิตหลากหลายชะนิดที่อยู่ใต้พื้นมหาสมุทรเดียวกัน แต่ทว่า วาฬตัวนี้ถึงได้รู้สึกเหงา

    และ โดดเดี่ยวอย่างบอกไม่ถูกความกว้างใหญ่ของมหาสมุทรนั้นไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึกเหงาลดลงเลยสักวัน 

    แต่หากความรู้สึกเหล่านั้นได้เพิ่มพูนความอ้างว้างขึ้นเรื่อยๆ


    วาฬตัวนี้ค่อนข้างเก็บตัวเลยไม่มีใครได้พบเห็นมันบ่อยหนัก 

    มันชอบอยู่ตามลำพัง ไม่มีเพื่อน ไม่มีคู่รัก ไม่มีครอบครัว 

    มันไม่ได้ชอบความสงบ มันไม่ได้ชอบความเงียบขนาดนั้น 
    มันแค่อยากมีเพื่อนร่วมฝูง อยากมีสังคมเพื่อที่มันจะไม่รู้สึกเปล่าเปลี่ยว และ เดียวดาย
    แต่บางครั้ง ยิ่งมันโหยหาเท่าไร่ยิ่งทำให้มันรู้สึกว่าสิ่งที่มันต้องการนั้นยิ่งไกลออกไป 

    และทำให้มันรู้สึกว่าตัวเองนั้นผิดแปลกจากวาฬตัวอื่นๆ ชึ่งมันก็คือเรื่องจริง 

    หลายๆคนชอบเรียกเจ้าวาฬตัวนี้ว่า 'whale 52 Hz '


    วันหนึ่งเจ้าวาฬ52 Hz เห็นฝูงวาฬกลุ่มนึงกำลังมุ่งหน้าเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้มัน มันดีใจมากที่ได้เจอกลุ่มวาฬพวกนั้น มันร้องออกมาด้วยความดีใจชะดังลั่นแต่ก็ไม่มีวาฬตัวไหนสนใจมัน วาฬทุกตัวกำลังแหวกว่ายไปตามทิดทางของตัวเอง และห่างออกไปทุกที เจ้าวาฬร้องออกไปอีกครั้ง ..อีกครั้ง ครั้งแล้ว ครั้งเล่าที่ส่งเสียงออกไปนั้น ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม

    ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ จากใคร
    'ไม่มีวาฬตัวไหนสนใจ หรือ หันมามอง
    ' ไม่มี '
    ' ไม่มีใคร'
    ' ไม่มีใครได้ยิน'


    วาฬตัวนั้นทำได้แค่มองด้วยสายตาที่เศร้าสร้อย และปล่อยให้ฝูงวาฬพวกนั้นเคลื่อนตัวไปจนลับสายตา

    โดยไม่คิดที่จะว่ายตามวาฬฝูงนั้นไป เพราะมันคิดว่าคงไม่มีใครอยากเป็นเพื่อนกับวาฬแปลกประหลาด

     ไม่เข้าพวก ไม่เหมือนตัวอื่นๆอย่างมันหรอก 'ทำไมไม่เกิดมาเหมือนวาฬตัวอื่นๆนะ' 'ทำไมต้องเป็นแบบนี้'
    วาฬพวกนั้นไม่รู้ตัวเลยว่าพวกมันกำลังทำให้วาฬตัวนึงรู้สึกเกลียดตัวเอง

    ระดับการเปลี่ยนแปลงของกระแสน้ำเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้วาฬตัวนี้รู้สึกว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่ มันยังคงแหวกว่าย และขับขานเสียงที่ไม่มีใครได้ยินในมหาสมุทรต่อไป มันยังคงหวังและเชื่ออย่างลึกๆว่าจะต้องเจอวาฬสักตัวที่เข้าใจ มีคลื่นความถี่ที่ตรงกันและได้ยินใน ' เสียงที่ไม่มีใครได้ยิน ' นี้ในสักวัน


    ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    // วาฬทั้งหลายจะใช้การสื่อสารกันผ่านทางคลื่นเสียง และระดับคลื่นเสียงที่วาฬบาลีนปกติธรรมดานั้นใช้สื่อสารกันจะมีความถี่อยู่ที่ประมาณ 12-25hz และด้วยความถี่เสียงของเจ้าวาฬตัวนี้ที่มีความสูงถึง 52hz ซึ่งมันอยู่ในระดับที่วาฬตัวอื่นๆ ไม่สามารถรับรู้ได้ จึงทำให้มันไม่สามารถติดต่อสื่อสารกับวาฬตัวอื่นได้เลย //


    ณ คลื่นความถี่ที่ห้าสิบสองของเจ้าวาฬตัวนี้ได้กลายเป็นคลื่นเสียงที่มีเพียงคนเหงา

     และ เจ้าวาฬ52໊Hz เท่านั้นที่เข้าใจและรู้สึกได้ถึงความโดดเดี่ยวของกันและกัน


    เจ้าวาฬตัวนั้นจะเหงามากไหม เคยร้องไห้บ้าง หรือ เปล่า ? 
    ที่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวมานานนับยี่สิบปี


    วาฬตัวอื่นจะเข้าใจในความรู้สึกเช่นนี้บ้างหรือ เปล่า ?


    ความรู้สึกที่แค่หายใจเข้า-ออกก็ยังว่างเปล่า


    ความรู้สึกที่หวังให้ใครสักคนมาเข้าใจความรู้สึก
    ที่แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่เข้าใจ ในฟิลลิ่งนั้น


    เคยอยากหายไปจากโลกนี้บ้างไหม?

    ' ทำไมปัจจุบันที่ฉันอยู่ถึงทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังอยู่ผิดที่ผิดทางจัง '

    ความรู้สึกที่เหมือนมีใครมองว่าเราเป็นตัวประหลาดในทุกวัน

    เคยรู้สึกที่อยากจะโดนเขวี้ยงออกไปไกลๆณที่ๆไม่มีใครรู้จักบ้าง หรือเปล่า?1

    วาฬตัวอื่นจะรู้สึกเหมือนวาฬตัวนั้นเช่นนี้บ้างไหม?


    อยากจะถามเจ้าวาฬตัวนั้นจังว่า
    แกใช้ชีวิตอยู่ได้อย่างไรกัน แกผ่านความรู้สึกร้อยแปดในทุกวันไปได้ยังไงนะ ทำไมเก่งจัง


    วาฬตัวนั้นจะรับรู้ไหมว่าการมีอยู่ของมันได้สร้างแรงบันดาลใจบางอย่างให้กับคนที่กำลังใช้ชีวิตอยู่

    บนโลกที่เต็มไปด้วยการเปลี่ยนแปลง ของผู้คน เรื่องราว และความวุ่นวายที่ก่อให้เกิดความสุข ความทุกข์ สมหวัง และ ผิดหวัง ทำให้คนที่รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า ไม่มีความหมาย ไม่มีความสำคัญต่อสิ่งใดใดในโลกใบนี้ ได้กลับมาขบคิดและทบทวนกับตัวเองอีกครั้งว่า ทุกอย่างที่ผ่านมาไม่ว่าเราจะสุข หรือ เศร้า คือเราเท่านั้นที่เป็นคนอนุญาตไม่ใช่ใครที่ไหน

     ' ความเหงาไม่เคยฆ่าใครหรอกหากเป็นความคิดของเราเองที่คอยกัดกล่อนความรู้สึกดีๆที่มีให้ตัวเองน้อยลง หรือ รักตัวเองน้อยลง พึงพอใจในตัวเองน้อยลง' 


    'ทุกคนไม่ว่าใครก็ต้องเคยผ่านความรู้สึกเหล่านี้ทั้งนั้น,จงเรียนรู้ที่จะอยู่กับความเหงาเพราะมันจะเกิดขึ้นแค่ในบางช่วงเวลาของชีวิต ไม่ใช่ทุกช่วงเวลาทั้งหมดของชีวิต


    ไม่มีใครบนโลกใบนี้ที่อยากเผชิญกับความโดดเดี่ยว 
    ไม่มีใครหรอกในโลกใบนี้ที่อยากจะอยู่ตามลำพังไปชั่วชีวิต

    ไม่ว่าความถี่ที่เข้ากับเรานั้นจะอยู่ที่ไหน

     สิ่งที่ใช่จะอยู่ไกลสักเท่าไหร่ หากเรามุ่งมั่นที่จะเจอมัน 

    เชื่อว่าสักวันเราก็คงได้เจอ



    เธอไม่ได้เหงาคนเดียวหรอกนะ เชื่อเราสิ 

    ' love yourself for what you are , instead of hating yourself for what you are not '






    ข้อมูลอ้างอิงจาก whale in the world


    Story by the moon


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in