ROAD TO INTERNSHIP หนทางสู่การเป็นนิสิตฝึกงานที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบpadmeekrached
บทที่ 1 เริ่มเลอ
  • วันอาทิตย์ ที่ 23 พฤษภาคม 

    ติ้งงง ! คุณมี 1 ข้อความ    
          เสียงข้อความจากไลน์เด้งตอน 21:30 AM จากคุณครูในโรงเรียน 
    " พรุ่งนี้หนูยังไม่ต้องมาฝึกงานที่โรงเรียนนะ เพราะทางโรงเรียนต้องเลื่อนเปิดเทอมออกไปก่อน "
     เราได้ยินดังนั้นงานซีรี่ส์ก็แว๊บเข้ามาในหัวทันทีรออะไรอยู่ล่ะ พอรู้ตัวอีกทีก็เป็นเวลา 02:15 AM เฉยเลย

    วันจันทร์ ที่ 24 พฤษภาคม 
       
         อื๊ดด อืดดด ~~ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในตอนเช้าเป็นเวลา 7:00 AM วันนี้เป็นวันที่แปลกมาก ๆ เพราะคนข้างบ้านโทรมาปลุกบอกว่าจะเอาอาหารเช้ามาให้เพื่อเป็นการตอบแทนการที่เค้ามาเก็บผลไม้ในบ้านไปทาน วันนี้เราเลยจำเป็นที่ต้องตื่นเช้าเป็นพิเศษทั้งที่ในใจและขอบตาก็บอกว่าไม่ไหวเช่นกัน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นี่นา 11:58 AM จู่ ๆ ก็มีสายเรียกเข้าจากคุณครูในโรงเรียนเข้ามาเสียงปลายสายฟังดูแล้วรีบลนยังไงชอบกล

    " ฮัลโหล หนูว่างเข้ามารายงานตัวตอนนี้มั้ยคะ พอดี ผอ. เค้าอยากเจอ " 

         พอบทสนทนาจบลงเราก็รีบไปเปลี่ยนชุดแล้วรีบออกเดินทางไปโรงเรียนทันที อยากบอกว่าเราเอาเสื้อคลุมแขนยาวไปด้วย ฮ่า ๆ สิ่งเดียวที่คิดได้ตอนนั้นคือห้องพักครูมันจะต้องหนาวมากแน่ ๆ พอถึงโรงเรียนเราก็เข้าไปในโรงเรียนด้วยความเร่งเรีบ ผอ. ก็ทำพิธีแนะนำครูในโรงเรียน อธิบายงานและแน่นอนครูพี่เลี้ยงคนใหม่ และที่ขาดไม่ได้เลยนั่นก็คือการถ่ายรูปตอนแรกนึกว่าจะถ่ายรูปกลุ่มแต่ที่ไหนได้ขอถ่ายรูปเดียวซะงั้น แน่นอนว่าผู้ใหญ่ทุกคนก็จะต้องสายตายาวเป็นธรรมดาอันนี้พ่อเราก็เป็น ฮ่า ๆ และเค้าก็ชอบถ่ายรูปแบบใกล้ ๆ แบบที่เรียกได้ว่าเอาเจ้าโทรศัพท์เนี่ยมาใกล้หน้าเรามากแทบจะจ่อหน้าจนรู้ได้เลยว่าเค้าใช้โทรศัพท์รุ่นอะไรยี่ห้ออะไร ไม่รู้ว่าภาพที่ถ่ายออกมาตัวเองจะตลกขนาดไหนกันเชียว ลองแกล้ง ๆ นึกสภาพคนที่เพิ่งตื่นนอนมาโรงเรียนด้วยความไวแสงเท่านั้นแหละค่ะ ฮ่า ๆ ๆ เหมือนเอามาแกงยังไงก็ไม่รู้ ถึงตรงนี้แล้วอยากจะบอกว่า ร้อนมาก ๆ เสื้อคลุมแขนยาวที่เอามาก็ไม่ได้ใช้ เพราะอะไรหน่ะหรือ เพระโรงเรียนไม่มีแอร์นะสิ ~~

          วันนี้ได้เจอครูอนุบาลที่เพิ่งจะย้ายเข้ามาใหม่เลยรู้สึกว่าเราเข้ากันได้ดีมาก ๆ ถามนู่นถามนี่กันไปเรื่อย ๆ จนสุดท้าย ฮ่า ๆ ๆ  ครูเค้าก็มอบหมายงานให้ช่วยตกแต่งห้องเรียนอนุบาลเพราะว่าห้องที่ครูเค้าประจำอยู่นั้นเรียกได้ว่าไม่มีอะไรเลย ร้างสุด ๆ ตอนที่เปิดประตูเข้าไปหน่ะหรอ ก็ห้องร้างดี ๆ นี่เองให้ฟีลแบบหนังสยองขวัญเหมือนกันนะเนี่ย แล้วงานวันแรกก็จบไปได้ด้วยดี ค่อนข้างที่จะแฮปปี้เอ็นดิ้ง แต่เห็นงานที่ต้องแบกกลับมาทำที่บ้านนั้นความแฮปปี้ที่มีมาก็หายแว๊บไปเลย
    แต๊นแตน ! ที่คือสภาพห้องเรียนที่ดีขึ้นมาหน่อยนะ ย้ำว่าดีขึ้นสภาพ Original แอบเสียดายที่ไม่ได้ถ่ายมา

     






เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in