Me VS The WorldFAHHP
Digital Message Acquisition: เมื่อการสื่อสารมันง่ายเกินไป
  • คงไม่มีใครเถียงคำพูดที่ว่า "โซเชียลทำให้การติดต่อสื่อสารง่ายขึ้น" ได้แล้ว ณ ช่วงเวลาปัจจุบันนี้
    เมื่อทุกคนในโลกรับสารด้วยแพลตฟอร์มเดียวกัน แน่นอนว่าทุกคนเข้าถึงข้อมูลได้ง่ายขึ้น แต่เพราะความง่ายนี้เอง ทำให้หลายๆ คนคาดหวังว่าการรับสารของทุกคนมันเท่าเทียมกันหมด... ซึ่งก็ไม่ผิด แต่อย่าลืมว่าคนเรามีนิสัยใจคอต่างกันฉันใด วิธีการเปิดรับสารหรือวิธีการใช้โซเชียลมีเดียก็แตกต่างกันฉันนั้น เพราะฉะนั้น มาเข้าใจ ธรรมชาติการสื่อสารบนโลกเสมือนนี้กันดีกว่า (ดูเป็นทางการเชียว)

    - แทบจะไม่มีเส้นคั่นระหว่างความ official กับ unofficial แล้ว เราสามารถแชทหาแฟน เพื่อน หัวหน้าที่ทำงาน อาจารย์ที่มหาลัย ฯลฯ ได้ผ่านแพลตฟอร์มชนิดเดียวกัน หรือข่าวสารที่เคยอยู่ในหนังสือพิมพ์ หรือบทความวิชาการต่างๆ ที่ต้องหาอ่านในห้องสมุด (หรืออ่านในเว็บทางการ) ไปจนถึงข่าวซุบซิบดารา ก็รวมอยู่ในที่เดียวกันหมด

    - เมื่อทุกอย่างมาผสมปนเปแบบไม่มีเส้นแบ่งแล้วว่าอันไหนจริง/ปลอม ควร/ไม่ควร ก็อยู่ที่ผู้เสพแล้วว่าจะมีวิธีแยกแยะยังไง behave ยังไงให้ดูจริงจัง หรือให้อารมณ์ขำๆ (ตรงนี้จะเห็นได้เลยว่า Digital literacy นี่สำคัญขนาดไหน) 

    - การเข้าหาบุคคล: อันนี้พูดรวมๆ เลยไม่ใช่แค่แบบเป็นการเป็นงาน แม้แต่การติดต่อเพื่อน สำหรับเราถ้าเป็นการสื่อสารแค่ในโซเชียลแล้ว มันมีความเป็นไปไม่ได้ที่อีกฝ่ายจะไม่ได้รับสาร (ทั้งจงใจและไม่จงใจ) อยู่ตลอด อย่างที่บอกว่าขึ้นอยู่กับนิสัยของแต่ละคน อย่างเช่นเรา ถึงเราจะ connect กับโลกเสมือนตลอดเวลา แต่เราจะแบ่งเส้นบางๆ ไว้ (เท่าที่จะทำได้) ด้วยการ "ปิดแจ้งเตือน" ทุกแอพ (คือยังเด้งขึ้นมาบนจอ แต่ไม่สั่น ไม่เสียง จะให้เข้าถึงเราได้แค่ตอนเราหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเท่านั้น) 

    - ซึ่งการทำแบบเราบางครั้งก็มีข้อเสียคือ บางทีก็ลืมเช็คไปเลย หรือบางข้อความที่ไม่เด้งขึ้นบนหน้าจอก็จะถูก ignore ไปโดยปริยาย (แบบนี้ก็มี แต่เราจะเหมารวมว่าไม่ใช่เรื่องด่วนมาก เพราะถ้าด่วนคงไม่เข้าหาด้วยแค่ข้อความเดียว) 

    - มีหลายคนที่ไม่ได้ขีดเส้นแบ่ง หรือคนที่ทำตัวแบบ 24/7 available แล้วจะไม่เข้าใจคนที่ไม่ค่อยอ่าน ไม่ค่อยตอบแบบเรา คืออย่าลืมว่าคนอื่นอาจไม่ได้เช็คโทรศัพท์บ่อยๆ

    - เคสที่แย่กว่านั้นมากๆ คือการส่งข่าวเรื่องที่สำคัญในแชทกลุ่มที่ระดับการสตรีมอยู่ที่ประมาณ 200 ข้อความ/วัน แล้วบอกว่า "นี่ไง บอกแล้วนะ บอกในแชทกลุ่ม" อันนี้คือเคยเจอมากับตัว เฟลมากถึงมากที่สุด ความเป็นไปได้ที่คนเราจะย้อนอ่านแชทเรื่อยเปื่อยขึ้นไปจนครบร้อยๆ ข้อความนี่มันมีน้อยมากนะ

    สรุปก็คือ คนเรามีโอกาสรับสาร วิเคราะห์สารนั้นๆ หรือเข้าใจสารที่เราจะสื่อไม่เท่ากัน พยายามเข้าใจ nature ของคนที่ตัวเองจะสื่อสารด้วย 
    อย่าคิดว่าสื่อสารกันง่ายแล้วมันจะเข้าถึงทุกคนได้เท่ากันหมด เพราะมันคนละเรื่องกัน





Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in