เราใช้คุ๊กกี้บนเว็บไซต์ของเรา กรุณาอ่านและยอมรับ นโยบายความเป็นส่วนตัว เพื่อใช้บริการเว็บไซต์ ไม่ยอมรับ
ก้าบเยียร์ (เกือบจะเป็น Gap Year) @แคนาดาBrave Bubble
07 : ยินดีที่ได้รู้จักนะ "เจ้าความกลัว"
  • "Do u already have any plans for this Sunday? Would you like to go PNE with us" ประโยคที่แอนพิมพ์มาถามบีม (เพื่อนญี่ปุ่นในคลาส) บีมเลยตอบกลับไปว่า PNE คืออะไร 555555 ก็คนมันไม่รู้จักจริง ๆ นี่หน่า โอเคบีมจะมาบอกทุกคนไว้เผื่อมีใครมาชวนไป PNE 

    แท้จริงแล้วมันคือ Playland เป็นสวนสนุกในแวนคูเวอร์ แคนาดาซึ่งเป็นการจัดการของ PNE ย่อมากจาก Pacific National Exhibition งานจะมีในช่วงฤดูร้อนในทุก ๆ ปีสถานที่จัดงานคือ Hastings Park จะจัดขึ้นในช่วงพฤษภาคมถึงกันยายน ปีนี้งานจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 20 สิงหาคม จนถึง 5 กันยายน ปี 2022 คร่าว ๆ ประมาณนี้ค่า

    ตัดภาพกลับมาตอนคุยกับเพื่อนเรื่องสวนสนุก ในใจคืออยากไปเพราะอยากทำความรู้จักกับเพื่อนและได้ลองทำอะไรใหม่ ๆ บ้าง ตั้งแต่มายังไม่ค่อยได้ทำกิจกรรมอะไรจริงจังเลย แต่อีกใจคือบีมก็ไม่อยากไปเลยเพราะความกลัวล้วน ๆ บีมเป็นคนที่ไปสวนสนุกแล้วได้แต่นั่งรอเพราะไม่ชอบความสูง และความเร็ว ใด ๆ ก็คือสวนสนุกมีให้ครบทุกอย่าง นั้นเป็นสิ่งที่ทำให้บีมคิดหนัก แอนเลยถามว่าปกติเล่นเครื่องเล่น thrill ไหม ตอบได้ทันทีเลยว่าไม่จ้าาา เลยกะว่าจะซื้อแค่บัตรแบบครอบครัว ไม่ได้รวมเครื่องเล่นที่โหดไว้ (จริง ๆ อาจไม่ได้โหดสำหรับคนอื่น แต่โหดสำหรับบีม) บีมเลยไปชวนพี่คนไทยอีกคนในบ้านว่าไปด้วย เผื่อมีเพื่อนกลัวบ้าง 5555 แล้วบีมก็แบบโอเค....ไหน ๆ ก็อยากจะลองทำใหม่หลาย ๆ อย่างอยู่แล้ว การก้าวผ่านความกลัวก็คงต้องเข้ามาอยู่ในลิสของบีมแบบกระทันหันแล้วแหละ สุดท้ายบีมก็ตอบตกลงกับเพื่อนไปโดยสมาชิกการไปสวนสนุกครั้งนี้มีทั้งหมด 5 คน คือ แอน ไอโกะ เฮลี่ พี่แนน และบีม ตกลงกันว่าจะจองตั๋วในวันถัดมาหลังจากสอบเสร็จ (ทุกสองอาทิตย์จะมีการสอบวัดผลคล้ายกับกลางภาค)  

    เมื่อการสอบจบลงบีมก็ไปคุยกันเพื่อตกลง ไอโกะบอกว่าไปไม่ได้เพราะว่ากลัวกลับจากทริป Seattle ไม่ทัน หลังจากที่คุยกันแล้วก็ตกลงเรื่องตั๋วยังไม่ทันเสร็จ ก็ต้องแยกย้ายกันไปเรียนคาบต่อไป ในช่วงเย็นได้คุยกับพี่แนนอีกรอบแล้วพี่แนนชวนซื้อตั๋วแบบตัวเต็มเพราะราคาไม่ต่างกันมาก แล้วก็ไหน ๆ จะไปแล้วก็เอาให้มันเต็มที่ไปเลย......ท้ายที่สุดก็ซื้อตั๋วแบบ Thrill มา (บัตรเข้าซื้อออนไลน์ $18 และบัตรผ่านเครื่องเล่น $45) ใช่ค่ะ เราเป็นคนโดนยุง่าย หลังจากจ่ายเงินเสร็จสรรพก็ไปบอกแอนว่าจองตั๋วแล้วนะ ทำให้มารู้ว่าเฮลี่ไม่ค่อยสบายเลยไม่น่าได้ไปด้วย บีมแบบโอะโอทริปที่อยากสนิทกับเพื่อน กลับเหลือเพื่อนที่ไปด้วยกันแค่นิดเดียว ใช่ค่ะ ทริปนี้เหลือแค่ 3 คน บีมคิดในใจว่าบีมโดนยุเล่นทุกเครื่องแน่นอนเพราะคนน้อยขนาดนี้


    วันอาทิตย์ที่ 28 สิงหาคม 2022 ด้วยความตื่นเต้นและประหม่าทำให้บีมตื่นมาปลุกนาฬิกาก่อนที่นาฬิกาจะได้ทันปลุกบีมเสียอีก หลังจากเริ่มได้สติก็รีบจัดการอาบน้ำ แต่งตัวให้พร้อมรับกับทั้งลมหนาวและแดดที่เจิดจ้าของวันนี้ บีมเลือกใส่เสื้อกล้ามพร้อมเสื้อคลุมแขนยาวเพื่อเตรียมความพร้อมกับทุกสภาพอากาศ เพิ่มความทะมัดทะแมงด้วยกางเกงยีนส์ขายาวและหมวกที่ราคาแสนแพงที่ใช้เวลาซื้อแสนสั้น เมื่อชุดพร้อมขั้นต่อไปก็คือการเติมพลังงานเข้าร่างกาย บีมพยายามกินให้อิ่มแต่ไม่ให้อิ่มจนเกิดไปเพราะรู้ตัวเองดีว่าเป็นคนเมายานพาหนะ(รวมเครื่องเล่นต่าง ๆ)ได้ง่าย อาหารที่กินไปอาจไม่เหลือให้ร่างกายได้ใช้เพื่อเป็นพลังงาน น่าจะออกมาโลดแล่นสู่สายตาชาวโลกก่อน เมื่อกายพร้อม ใจที่ไม่ค่อยพร้อม แต่ถึงเวลาที่ต้องออกเดินทางแล้ว เราก็ต้องลุย

    บีมไปถึงที่สวนสนุกก่อนเวลาเปิดประมาณ 20 นาที เริ่มมีผู้คนต่อคิวเพื่อเข้าไปในสวนสนุกอยู่เยอะกว่าที่คาดการณ์ไว้ นัดกับแอนว่าจะเข้าไปเจอกันข้างในเพราะแอนเข้าอีกประตู พอเข้าไปในสวนสนุกได้กว่าจะหากันเจอใช้เวลาไปเกือบ 40 นาที มันกำลังจะต้องเริ่มแล้วสินะ.....เราก็คุยกันเพื่อเลือกเครื่องเล่นแรก และสิ่งที่ถูกเลือกก็คืออออ Flume เป็นเครื่องเล่นที่มีลักษณะคล้ายท่อนไม้และเคลื่อนที่ไปตามราง สุดท้ายไหลลงมาทางลาดชันเพื่อเปียกน้ำ ซึ่ง Flume ที่นี่มี 2 ระดับ คือ ระดับที่ไม่ค่อยสูง และระดับสูง คนที่เล่นทุกคนจะต้องเจอทั้งสองระดับ เป็นเครื่องเล่นที่เหมือนรู้ว่าบีมมาเพื่อวอร์ม และทำหน้าที่เครื่องวอร์มใจบีมได้ดีเลยแหละ บีมผ่านมันไปได้อย่างไม่ยากนัก มีความเสียวท้องเล็กน้อยแต่ถือว่าอยู่ในระดับโอเค หลังจากที่เปียกแล้ว เราก็ต้องไปเล่นอะไรเพื่อปั่นแห้งตัวเองกันซักหน่อย เครื่องปั่นแห้งของพวกเรานั้นก็คือไวกิ้ง สารภาพตามตรงว่าไม่เคยขึ้นไวกิ้งมาก่อนเลยทั้งชีวิตนี้ ไม่ว่าจะไปสวนสนุกมากี่ครั้งก็ตาม ไวกิ้งดูเป็นเครื่องเล่นที่ไม่น่ากลัวมาก แต่ได้รับเสียงล่ำลือมาหนาหูมากว่ามันเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน ทำให้บีมไม่เคยกล้าเสี่ยงที่จะเอาใจลงไปเล่นกันมันสักเท่าไหร่ ต่อคิวได้ไม่นานก็ถึงคิว บีมเลือกที่นั่งค่อนข้างจะกลางของไวกิ้งเพื่อให้รู้สึกเซฟและเสียวน้อยที่สุด ทุกคนรู้ไหม บีมก็ยังแย่อยู่ดี 55555 ตอนมันดึงบีมขึ้นไปข้างหลังมันทำให้บีมโดนกระชากวิญญาณออกมา แล้วได้แต่คิดในใจว่าจะจบรึยังน้าาา จบเถอะนะ บีมขอร้อง เป็นเวลาเพียงไม่กี่นาทีแต่บีมกลับรู้สึกยาวนานนับเดือน ไวกิ้งทำบีมเดินเซอยู่นะ บีมขอพักยกก่อนนะทุกคน ดีนะที่พี่แนนชวนเล่น Bump Car ต่อแถวนานมากเหมือนให้บีมได้พักจากอาการมวนท้อ ในแถวมีแต่เด็กอายุไม่น่าเกิน 10 ขวบ กับพ่อแม่ที่มาเล่นเป็นเพื่อนลูก มันยิ่งทำให้เหมือนบีมมาแย่งเด็ก ๆ เล่น พอได้เล่นจริง ๆ ก็สนุกไปตามแบบฉบับของมัน หลังจากที่ตัวแห้งแล้วก็ถึงเวลากินข้าวพอดี สวนนี้มีขนาดใหญ่มาก มีเครื่องเล่นที่จริงจังกว่าสวนสนุกที่ตั้งถาวรซะอีก มีร้านเข้ามาเปิดเยอะมากด้วยราคาไม่ได้ต่างจากข้างนอกเลย เราก็เลือกร้านกันไม่นานแล้วก็จัดการเติมพลังกันเรียบร้อย

    ด้วยความที่กินเข้าไปเยอะในระดับนึงจึงชวนทุกคนไปเล่นชิงช้าสวรรค์ เพราะถ้าเล่นอะไรแรง ๆ บีมตายแน่ ๆ รอคิวสักพักก็ได้ขึ้นไปเล่น ชิงช้าที่นี่หมุนเร็วกว่าที่ไทยมาก ๆ ไม่ชิวอย่างที่คิดเลยแฮะ แต่ก็ไม่ได้น่ากลัวจนทนไม่ไหว หลังจากพักท้องกันแล้วก็ไปต่อกันที่เครื่องเล่นหวาดเสียวที่บีมคิดว่าตัวเองไม่น่าจะทำได้ เพราะที่เห็นคือน่าจะน่ากลัวในระดับนึงเลยแหละ แต่ก็พยายามเอาชนะใจตัวเองระหว่างการต่อคิว มันเป็นลักษณะทรงคล้ายกับม้าหมุนขนาดใหญ่ มีที่นั่งเรียงรายสลับกันอยู่รอบ ๆ เครื่องนี้จะยกเราขึ้นและหมุนเราไปรอบ ๆ เป็นวงกลม เหงื่อเริ่มไหลออกมาจากความกังวลตั้งแต่นั่งรอให้สตาฟเช็คความปลอดภัย พอจะเริ่มอาการกลัวเริ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ก็คิดว่ามีเด็กตั้งหลายคนมาเล่นเครื่องนี้ มันไม่น่ากลัวขนาดนั้นหรอก พอเครื่องยกสูงขึ้นและหมุนไปเรื่อย ๆ บีมพยายามไม่มองลงพื้นแต่มองขึ้นฟ้าเพื่อลดความกลัว แต่มันกลับไม่ค่อยได้ลดความมึนสักเท่าไหร่ เครื่องเหวี่ยงบีมเป็นวงกลมด้วยความเร็วมากพอที่จะทำให้รู้สึกกำลังถูกเหวี่ยงออกจากจุดศูนย์กลาง โยกขึ้นลง ซ้ายขวา สร้างความมึนมหาศาลให้กับบีม ตอนนี้ความกลัวได้จบลงไปแล้ว หลงเหลือแต่ความมึน งง คลื่นไส้ไว้อย่างชัดเจน แต่ในใจบีมยังคงคิดจากไม่ต่างจากเดิมว่าจบสักทีเถอะ ไม่ใช่เพราะความกลัวแต่เพราะว่าจะอ้วกแล้ววว......สุดท้ายมันก็จบลงด้วยความภูมิใจของบีมเล็ก ๆ ว่ากล้าเล่นมันด้วยแฮะ เหมือนเครื่องนี้เป็นกุญแจที่ปลดล็อคความกลัวบีมว่า จริง ๆ มันก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นนี่หน่า ทั้งหมดมันก็แค่จิตนาการราวกับว่าบีมได้ก้าวออกจาก comfort zone ของตัวเองบางอย่าง หัวใจมันพองโตขึ้นมาเหมือนมีไฟกระพริบ ๆ ในหัวใจเพื่อเฉลิมฉลองภารกิจบางอย่างที่บีมทำสำเร็จโดยไม่ได้คาดหวังว่าจะทำ แต่สุดท้ายมันผ่านไปได้เฉยเลย หลังจากนั้นบีมไปเล่นเครื่องเล่นอื่น ๆ ด้วยความรู้สึกอยากลองและสัมผัสกับความตื่นเต้นดูสักครั้ง สุดท้ายอยากบอกว่า "ยินดีที่ได้รู้จักนะเจ้าความกลัว หวังว่าเราจะสนิทกันมากกว่านี้นะ"  


    หลังจากเหนื่อยมาหลายชั่วโมงและขาที่เริ่มอ่อนแรงแอนบอกว่ามีโชว์อยู่ที่ Hall ข้างหลังสวนเราไปกันไหม บอกตรง ๆ ตอนนั้นตอบตกลงแบบไม่คิดเลยแหละ เราได้ไปนั่งดูโชว์กายกรรมและแอนก็ต้องกลับบ้านก่อนเพราะต้องไปกินข้าวกับโฮสแฟมิลี่ ส่วนบีมกับพี่แนนยังคงอยู่ต่อรอดูโชว์น้องหมา ที่น่ารักมากกก เป็นการนั่งพักขาที่พูดคำว่าน่ารักได้เปลืองมาก หลังจากโชว์จบก็ได้ออกไปนั่งชิงช้าสวรรค์อีกรอบเพราะอยากได้บรรยากาศพระอาทิตย์ตก (ที่นี่หน้าร้อนพระอาทิตย์ตกดึกมากก 2-3 ทุ่มทุกวัน) เป็นการเกือบจบวันที่ดีจริง ๆ เพราะได้เห็นทั้งสวนสนุก ผู้คน เครื่องเล่น และท้องฟ้าสวยมากกก โรแมนติกสุด ๆ คนนั่งตรงข้ามบีมไม่ควรเป็นพี่แนนสิ 55555 พอหายกลัวแล้วก็จะซ่า ๆ หน่อย หลังจากชื่นชมบรรยากาศไปสักพักก็ลงไปเล่นอีก 2-3 เครื่องก่อนกลับ เพราะกลัวใช้บัตรไม่คุ้ม โดยรวมบีมอยู่สวนสนุกเกิน 10 ชั่วโมง ความทรงจำ ประสบการณ์ และความรู้สึกวันนี้มันคุ้มซะยิ่งกว่าคุ้มกับเงินที่จ่ายไปซะอีก ไว้เจอกันใหม่นะ


    Brave Bubble
    Vancouver, Canada

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in